سما
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ سما
آرشیو وبلاگ
      اعتقادی (بنام خدا آزادی وبلاکهای ((طتنجیه )) برای خداست و بهیچ حزب وگروهی وابسته نیست . سما .)
مسائل اشیاء پیداشده نویسنده: سما - چهارشنبه ٩ امرداد ۱۳٩٢

                             بسم الله الرحمن الرحیم

                 «مسائل اشیاء پیداشده از کفایة المسائل »


                               کتاب اﻟَﻠﻘﻄ


و در آن چند مسأله است : 


مسأله ـ مکروه است برداشتن چیزی که در جایی افتاده که هرگاه برندارند صاحبش خواهد آمد و خواهد برداشت به خصوص لقطه حرم که کراهت برداشتن آن شدیدتر است. چنانکه دراحادیث وارد شده و خلافی در آن نیست.

مسأله ـ واجب است که تا یک سال لقطه را تعریف کنند و هرگاه صاحب آن پیدا نشد باید آن را در میان اموال خود حفظ کرد که اگر صاحب آن معلوم شد به او بدهند و باید وصیت کرد که اگر صاحب آن معلوم شد مال او را به او بدهند و هرگاه مأیوس از معلوم شدن او باشند آن مال را تصدق کنند. پس اگر صاحب آن معلوم شد بعد از تصدق و راضی شد که ثواب تصدق از برای او باشد، اجر آن از برای او است و اگر راضی نشد باید عوض مال او را به او داد و ثواب تصدق از برای تصدق‏کننده خواهد بود. چنانکه دراحادیث وارد شده و خلافی در آن نیست.
مسأله ـ کسی که کنیزی را یافت و صاحب آن معلوم نشد جایز نیست از برای او که با او وطی کند ولکن اگر چیزی صرف او کرده جایز است که او را بفروشد و حق خود را از قیمت او بردارد. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ هرگاه کسی مملوکی را یافت و آن مملوک گریخت، آن کس ضامن نیست ولکن اگر صاحب آن معلوم شد می‏تواند که آن کس را قسم دهد که او باعث گریختن او نبوده و لباسی و چیزی را از او نگرفته. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ طفلی را که در جایی یافتند آزاد است، پس هرگاه بزرگ شد و خواست که یابنده خود را ضامن جریره خود قرار دهد می‏دهد و اگر خواست کسی دیگر را ضامن جریره خود قرار می‏دهد و اگر مالی از برای او باشد مخارج یابنده خود را باید بدهد و اگر چیزی ندارد مخارج او تصدقی است از برای یابنده او. چنانکه دراحادیث وارد شده و خلافی در آن نیست.
مسأله ـ هرکس را در هرجا یافتند آزاد است و نمی‏توان او را فروخت ولکن اگر چیزی را صرف او کرده‏اند می‏توان او را به کاری داشت در عوض مخارج او. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ هرگاه گوسفندی را یافتند در جایی که معرض تلف است جایز است آن را ضبط کنند و تا سه روز آن را تعریف کنند. پس اگر صاحب آن معلوم شد به او تسلیم کنند و هرگاه معلوم نشد جایز است که آن را به مصرف خود رسانند، پس اگر صاحب آن معلوم شد قیمت آن را به او باید بدهند. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ هرگاه کسی شتری یا حیوانی دیگر در چراگاه مأمنی معروف رها کرد، جایز نیست از برای غیر صاحبش که آن را ضبط کند و صاحبش هر وقت که خواست آن را ضبط می‏کند. و هرگاه در بیابانی که معرض تلف است آن را رها کرد به جهت ضعف و ناتوانی آن، یا از علف دادن آن عاجز شد و آن را رها کرد و کسی دیگر آن را ضبط کرد و آن را از تلف شدن حفظ کرد، صاحبش نمی‏تواند که آن را از او بگیرد و مال خود او است نه مال صاحب اولش. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ کسی که سفره‏ای را در میان راهی بیابد که در آن نان و گوشت و پنیر و تخم مرغ و امثال این‏ها باشد پس آن خوردنی‏ها را قیمت می‏کنند و می‏خورند و آن‏چه خوردنی نیست حفظ می‏کنند و آن را تعریف می‏کنند، پس اگر صاحب آن معلوم شد قیمت آن‏چه خورده‏اند با آن سفره به او می‏دهند. چنانکه دراحادیث وارد شده و خلافی در آن نیست.
مسأله ـ چیزی را که در حرم یافته‏اند تا یک سال تعریف می‏کنند، پس اگر صاحب آن معلوم نشد آن را تصدق می‏کنند. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ دیناری را که در حرم بیایند که سکه آن ساییده، اذن داده‏اند که بدون تعریف تصرف کنند. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ چیزی را که در یکی از خانه‏های مکه بیابند، در نزد اهل خانه تعریف می‏کنند پس اگر صاحب آن معلوم نشد آن را تصدق می‏کنند. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ چیزی را که در منزل خود بیابند، پس هرگاه غیری داخل منزل شده باید آن را تا یک سال تعریف کرد، پس اگر صاحب آن معلوم نشد می‏تواند آن را صرف خود کند و اگر کسی داخل آن منزل نشده آن چیز رزقی است که خدا روزی او کرده و نباید تعریف کند. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ چیزی را که در صندوق خود بیابند، پس اگر غیری دست در آن صندوق کرده باید آن را تعریف کرد و اگر کسی دست در آن صندوق نکرده آن چیز رزقی است که خدا روزی او کرده و نباید تعریف کند. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ چیزی را که در خانه بیابند که اهل آن در آن ساکنند، آن چیز را از برای اهل خانه باید تعریف کرد و اگر غیری هم در آن خانه داخل شده از برای او هم باید تعریف کرد، پس اگر آن چیز را نشناختند می‏تواند آن را تصرف کند و اگر خانه خانه خرابی باشد که اهلی نداشته باشد، آن چیز را می‏تواند صرف خود کند و اگر آن چیز ورق باشد یعنی پول مسکوک باشد باید تعریف کرد و اگر صاحب آن معلوم نشد می‏توان آن را صرف خود کرد. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ چیزی که قیمت آن کم‏تر از درهمی باشد می‏توان آن را بدون تعریف صرف خود کرد و بیان درهم در زکات گذشت. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ کسی که شتری یا حیوانی دیگر را خرید و کشت و در شکم آن کیسه پولی یا جوهری را یافت، پس از بایع آن نشان آن را طلب می‏کند، پس اگر نشناخت آن کیسه را، رزقی است که روزی او شده. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ کسی که خرید ماهی را و در شکم آن چیزی یافت، رزقی است که روزی او شده و نباید تعریف کند. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ هرگاه کشتی غرق شود و چیزی از آن‏چه در آن است موج به کناری اندازد، آن چیز مال مالک آن است و هرگاه مالک مأیوس شد و اعراض کرد و مردم فرو رفتند در آب و به غواصی آن چیزها را از ته دریا بیرون آوردند مال ایشان است. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ عصایی یا چماقی یا میخی یا ریسمانی و عقالی که چندان اعتنایی به آن‏ها نیست تعریفی در آن‏ها لازم نیست، اما مثل کفشی و کلاهی اگر یافت شد باید تعریف کرد. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ چیزی را که دزد به دست شخصی بسپارد و آن شخص بداند که مال دزدی است نباید آن را به دزد دهد و باید آن را تا یک سال تعریف کرد، پس اگر صاحب آن معلوم نشد آن را تصدق کنند و اگر بعد از تصدق کردن صاحب آن معلوم شد او را مخیر می‏کنند در میان اجر تصدق یا قیمت آن چیز، هریک را که اختیار کرد باید جاری شد. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ مقصود از تعریفی که تا یک سال باید کرد این است که در هر مکانی که گمان کنند که اهل آن خبری دارند که چیزی گم شده بگویند که ما گم‏شده‏ای را یافته‏ایم، هرکس نشانی و علامت آن را گفت به او می‏دهیم و حد معینی در شرع نرسیده که همه‏روزه باید تعریف کرد. چنانکه از احادیث معلوم می‏شود و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ هرگاه کسی از رفیق خود مفارقت کند و متاعی از آن رفیق در میان امتعه خود بیابد و نداند که آن رفیق از اهل کجا است و به کجا رفته، تصدق می‏کند آن متاع را به اهل حق. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ کسی که در حرم دیناری را یافت و بعد هم دیناری یافت و بعد هم دیناری یافت و تعریف کرد و صاحب آن‏ها را نیافت، پس اگر محتاج نیست هر سه را تصدق می‏کند و اگر محتاج است سومی را تصدق می‏کند و باقی را صرف خود می‏کند. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.
مسأله ـ هرگاه مملوک چیزی را یافت مالک آن نمی‏شود و مالک او باید آن چیز را تا یک سال تعریف کند، پس اگر صاحب آن معلوم نشد در میان اموال او باید باشد که هر وقت صاحب آن معلوم شد به او بدهند یا خود مالک یا ورثه او و هرگاه مأیوس شدند که صاحب آن پیدا شود، آن چیز مال خود ایشان است. چنانکه دراحادیث وارد شده و بسیاری از فقهاء فتوی به آن داده‏اند.

  نظرات ()
مطالب اخیر تراحم وپیشی گرفتن در حرم تراحم وپیشی گرفتن در حرم ابزار جادوگران تفسیر گوشی قضاوت کانال طتنجیه ماجرای طلوع وغروب طلسم ترجمه جامع الاحکام کاذب ضلالت
کلمات کلیدی وبلاگ