سما
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ سما
آرشیو وبلاگ
      اعتقادی (بنام خدا آزادی وبلاکهای ((طتنجیه )) برای خداست و بهیچ حزب وگروهی وابسته نیست . سما .)
علم حروف واعدادچیست ؟ نویسنده: سما - جمعه ٢٦ اردیبهشت ۱۳٩۳

بسم الله الرحمن الرحیم

علم حروف واعداد چیست ؟

انسان برای ابراز خواسته های خود وارتباط باهمنوعان ومربی خود نیاز بسخن گفتن و نامه نوشتن دارد 


بسم الله الرحمن الرحیم

علم حروف واعداد چیست ؟

انسان برای ابراز خواسته های خود وارتباط باهمنوعان ومربی خود نیاز بسخن گفتن و نامه نوشتن دارد واگر نبود کسی که بانسان خواندن ونوشتن بیاموزدشاید ازاو صداهائی ناموزون و شبیه بحیوانات بلکه بی نظم تر صادر می شد که موزون ترین آنها خنده وگریه بود پس از اینکه انسان دریک طائفه ای بدنیا آمده زبان آن قوم باو منتقل میشود وهرزبانی حروف وکلمات ویژه خود را داراست وزبان فارسی بخصوص عربی انعکاس کاملی ازتمام هستی رادربردارد که بعدا توضیح داده میشود ودر حکمت بزرگان شیعه ثابت است که همه علوم بشر ازسوی انبیاست که خواندن ونوشتن هم از جمله آنهاست  چنانکه خداوند درقرآن باین مطلب ناطق است وفرموده:

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ‏ الرَّحْمنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ خَلَقَ الْإِنْسانَ عَلَّمَهُ الْبَیانَ

وحروف زیربنای کلماتند وکلمات برسه قسمند یعنی فعل واسم وحرف که درعلم صرف ونحو مورد بررسی وگفتگو قرار می گیرند وآن حرفی که درعلم صرف گفته می شود محدود ترازحروف در بحث ماست زیرا علم حروف فعل واسم وحرف راکه در علم صرف است درنوردیده وبرهرسه جاریست وصدای ترتیب یافته ای که ازحلقوم بتوسط لب و دندان وزبان ودهان خارج میشودابتدا آموخته های زبان مادری است وسپس تعلیم وتعلم ازمعلم است بلکه معلم است که انسان را ازاسرار حروف وکلمات آگاه می سازد تاجائی که سرچشمه خواندن ونوشتن رامعرفی می کند که قرآنست وخداوند اولین سوره ای که بر پیامبراکرم  صلی الله علیه وآله نازل فرمود ابتدا از خواندن و سپس از نوشتن سخن گفت وفرمود

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ‏ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذی خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَ رَبُّکَ الْأَکْرَمُ  الَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ یَعْلَمْ پس شرافت علم حروف قابل وصف نیست چنانکه فرموده :  ن‏ وَ الْقَلَمِ‏ وَ ما یَسْطُرُونَ‏- امیر المؤمنین علیه السلام درتفسیرش فرموده اند  فَالْقَلَمُ قَلَمٌ مِنْ نُورٍ وَ کِتَابٌ مِنْ نُورٍ فِی لَوْحٍ مَحْفُوظ یعنی این قلم ازنور است ونوشته ای ازنوردرلوح محفوظ است

وحروف عربی چون حروفی استکه خداوند برای زبان خود انتخاب نموده است و زبان عربی برترین وکاملترین وزیباترین زبانهاست که کاملا برابری باحقایق هستی دارد ازاین رو حروفش قداستی وتأثیراتی دارد بخصوص اگر ازقرآن وادعیۀ مأثور باشد که در این صورت قداستش درحدی است که بدون وضو نمی توان بآنها دست زد وفرموده : إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَریمٌ فی‏ کِتابٍ مَکْنُونٍ لا یَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ  تَنْزیلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمینَ أَ فَبِهذَا الْحَدیثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ (81واقعه)

 

درروایات کتاب معانی الاخبار شیخ صدوق ازرسولخدا صلی الله علیه وآله روایت شده که تفسیر ابجد را بیاموزید زیرا درآن امور شگفتی است وای بردانشمندی که تفسیر آنرانداند حروف عربی ازرسول خداصلی الله علیه وآله وامیر المؤمنین علیه السلام  بسه شکل تفسیر شده است یعنی اینها:

1-   حروف ابجد هوز حطی کلمن سعفص قرشت ثخذ ضظغ لا

2-   حروف هجاء ا ب ت ث ج ح خ دذر ز س ش ص ض ط ظ ع غ ف ق ک ل م ن وه لا ی

3-   حرف مقطعه قرآن که بدون تکرارش در صراط علی حق نمسکه  جمع است

وتفاسیر هریک درجداول  ذیلا آورده میشود  وامادرباره  ابجد دریک بعد نظر ازرسول خدا صلی الله علیه وآله کنیه حضرت آدم علیه السلام است که اصل آن ابوجاد است چراکه او از شجره ممنوعه دوری میکرد ولی سهل انگاری کرد وخورد واما هوز درآسمان پرتاب شد وبزمین فرود آمد واما حطی اشتباهش اورادربرگرفت واما کلمن باخداسخن گفت واما سعفص هرچیزی باندازه ارزشش بها دارد وقرشت بگناهانش اقرار کرد وآمرزیده شد که عربی آن وحدیث امیرالمؤمنین علیه السلام در جدول بعد است

 

 

ابجد-ابوجاد

هوز

حطی

کلمن

سعفص

قرشت

ثخذ

ضظغ

 

کنیة آدم ابی ان یأکل من الشجرة فجاد فاکل

هوی من السماء فنزل الی الارض

احاطت به خطیئته

کلم الله عزوجل

صاع بصاع کماتدین تدان

اقر بالسیئات فغفر له-  قرشهم فحشرهم ونشرهم الی یوم القیامة فقضی بینهم بالحق فهم لایظلمون

 

 

الف

آلاء الله

 

 

 

 

 

 

 

الباء

بهجة الله

 

 

 

 

 

 

 

الجیم

جنة الله وجلال الله وجماله

 

 

 

 

 

 

الدال

دین الله

 

 

 

 

 

 

 

الهاء

الهاویة ویل لمن هوی فی النار

 

 

 

 

 

 

الواو

ویل لاهل النار

 

 

 

 

 

 

 

الزای

فزاویة فی النار فنعوذ بالله مما فی الزاویة یعنی زوایاجهنم

 

 

 

الحاء

حطوط الخطایاعن المستغفرین فی لیلة القدرومانزل به جبرئیل مع الملائکة الی مطلع الفجر

 

الطاء

طوبی لهم وحسن المآب وهی شجرة غرسها الله عزوجل ونفخ فیها من روحه وان اغصانها لتری من وراء سور الجنة تنبت بالحلی والحلل متدلیة علی افواههم

الیاء

ید الله فوق خلقه باسطة سبحانه وتعالی عمایشرکون

 

 

 

 

الکاف

کلام الله لاتبدیل لکلمات الله ولن تجد من دونه ملتحدا

 

 

 

 

اللام

المام اهل الجنة بینهم فی الزیارة والتحیة والسلام وتلاوم اهل النار فیما بینهم

 

 

المیم

ملک الله الذی لایزول ودوام الله الذی لایفنی

 

 

 

 

النون

نون والقلم ومایسطرون والقلم قلم من نور والکتاب کتاب من نور فی لوح محفوظ یشهده المقربون وکفی بالله شهیدا

الصاد

صاع بصاع وفص بفص یعنی الجزاء بالجزاءوکما تدین تدان ان الله لایرید ظلما للعباد

 

 

تفسیر حروف هجا ازامیر المؤمنین علی علیه السلام وامام رضا علیه السلام

ا

الله الذی لااله الاهو الحی القیوم – آلاء الله

ب

باق بعد فناء خلقه – بهجة الله – الباقی –بدیع السموات والارض

ت

التواب یقبل التوبة عن عباده – تمام الامر بقائم آل محمد

ث

الثابت الکائن «یثبت الله الذین آمنوا بالقول الثابت»-ثواب المؤمنین علی اعمالهم الصالحة

ج

جل ثناءه وتقدست اسماءه – جمال الله - جلال الله

ح

حی حلیم -  حِلْمُ اللَّهِ حَیٌّ حَقٌّ حَلِیمٌ عَنِ الْمُذْنِبِین‏

خ

خبیر بمایعمل العباد- خُمُولُ ذِکْرِ أَهْلِ الْمَعَاصِی عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل‏

د

دیان یوم الدین-  دِینُ اللَّهِ الَّذِی ارْتَضَاهُ لِعِبَادِهِ

ذ

ذو الجلال والاکرام-

ر

رءوف بعباده- َ الرَّءُوفِ الرَّحِیم‏

ز

زین المعبودین - زَلَازِلُ یَوْمِ الْقِیَامَة

س

السمیع البصیر- سَنَاءُ اللَّهِ وَ سَرْمَدِیّتُه‏

ش

الشاکر لعباده-شَاءَ اللَّهُ مَا شَاءَ وَ أَرَادَ مَا أَرَاد-وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللَّه‏

ص

صادق فی وعده ووعیده -ْ صَادِقِ الْوَعْدِ فِی حَمْلِ النَّاسِ عَلَى الصِّرَاطِ وَ حَبْسِ الظَّالِمِینَ عِنْدَ الْمِرْصَاد

ض

الضار النافع-ضَلَّ مَنْ خَالَفَ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّد

ط

الطاهر المطهر-طُوبَى لِلْمُؤْمِنِینَ‏ وَ حُسْنُ مَآبٍ‏

ظ

الظاهر المظهر لآیاته-ُ ظَنُّ الْمُؤْمِنِینَ بِاللَّهِ خَیْراً وَ ظَنُّ الْکَافِرِینَ بِهِ سُوءا

ع

عالم بعباده- العالم

غین

غیاث المستغیثین-الْغَنِیِّ الَّذِی لَا یَجُوزُ عَلَیْهِ الْحَاجَةُ عَلَى الْإِطْلَاق‏

ف

فالق الحب والنوی- فَوْجٌ مِنْ أَفْوَاجِ النَّار

ق

قادرعلی جمیع خلقه- قُرْآنٌ عَلَى اللَّهِ جَمْعُهُ وَ قُرْآنُه‏

ک

الکافی الذی لم یکن له کفوا احد ولم یلد ولم یولد-الکافی

ل

لطیف بعباده- لَغْوُ الْکَافِرِینَ فِی افْتِرَائِهِمْ عَلَى اللَّهِ الْکَذِب‏

م

مالک الملک-مُلْکُ اللَّهِ یَوْمَ الدِّینِ یَوْمَ لَا مَالِکَ غَیْرُهُ وَ یَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ‏ لِمَنِ الْمُلْکُ الْیَوْمَ‏ ثُمَّ تَنْطِقُ أَرْوَاحُ أَنْبِیَائِهِ وَ رُسُلِهِ وَ حُجَجِهِ فَیَقُولُونَ‏ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ فَیَقُولُ جَلَّ جَلَالُهُ- الْیَوْمَ تُجْزى‏ کُلُّ نَفْسٍ بِما کَسَبَتْ لا ظُلْمَ الْیَوْمَ إِنَّ اللَّهَ سَرِیعُ الْحِساب

ن

نور السمواوات والارض من نور عرشه-نَوَالُ اللَّهِ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ نَکَالُهُ لِلْکَافِرِین‏

و

واحد صمد لم یلد ولم یولد -ُ وَیْلٌ لِمَنْ عَصَى اللَّهَ مِنْ عَذَابِ یَوْمٍ عَظِیم‏

ه

هاد لخلقه-ُ هَانَ عَلَى اللَّهِ مَنْ عَصَاه‏

لا

لااله الا الله وحده لاشریک له -

ی

ید الله باسطة علی خلقه-یَدُ اللَّهِ فَوْقَ خَلْقِهِ بَاسِطَةٌ بِالرِّزْق‏-سبحانه عما یشرکون

 

 

واما یک تفسیر حروف مقطعه قرآن رارسول خدا صلی الله علیه وآله چنین فرموده اند :

الم در بقره

انا الله الملک

الم درآل عمران

انا الله المجید

المص

انا الله القتدر الصادق

الر

انا الله الرؤوف

المر

انا الله المحیی الممیت الرزاق

کهیعص

انا الکافی الهادی الولی العالم الصادق الوعد

طه

اسم من اسماء النبی – یاطالب الحق الهادی الیه ماانزلناالقرآن علیک لتشقی بل لتسعد به

طس

انا الطالب السمیع

طسم

انا الطالب السمیع المبدیء المعید

یس

اسم من اسماء النبی – یاایها السامع للوحی والقرآن الحکیم انک لمن المرسلین علی صراط المستقیم

ص

عین تنبع من تحت العرش وهی التی توضأ منها النبی لما عرج به ویدخلها جبرئیل ع کل یوم دخلة فیتغمس فیها ثم یخرج منها فینفض اجنحته فلیس قطرة تقطر من اجنحته الا خلق الله تبارک وتعالی منها ملکا یسبح الله ویقدسه ویکبره ویحمده الی یوم القیامة

حم

الحمید المجید

حمعسق

الحکیم المثیب العالم السمیع القادر القوی

ق

هو الجبل المحیط بالارض وخضرة السماء منه وبه یمسک الله الارض ان تمید باهلها

ن

هو نهر فی الجنة قال الله عز وجل أجمد فجمد فصار مدادا ثم قال للقلم اُکتب فسطر القلم فی اللوح المحفوظ ماکان وماهو کائن الی یوم القیامة فالمداد مداد من نور والقلم قلم من نور واللوح لوح من نور فنون ملک یؤدی الی القلم وهو ملک والقلم یؤدی الی اللوح وهو ملک واللوح یؤدی الی اسرافیل واسرافیل یؤدی الی میکائیل ومیکائیل یؤدی الی جبرئیل وجبرئیل یؤدی الی الانبیاء صلوات الله علیهم

 

تفاسیر دیگر ازامامان

الم

هو حرف من حروف اسم الله الاعظم المقطع فی القرآن الذی یؤلفه النبی والامام فاذا دعا به اُجیب

الف لام میم وهو بلغتکم وحروف هجائکم فاتوا بمثله ان کنتم صادقین

الالف الله اللام الملک العظیم القاهر للخلق اجمعین المیم المجید الحمید فی کل افعاله

کهیعص

کاف کاف لشیعتنا –ها هاد لهم – یا ولی لهم عین عالم باهل طاعتنا صاد صادق لهم وعدهم حتی یبلغ بهم المنزلة التی وعدها ایاهم فی بطن القرآن

کهیعص

کاف کربلا – ها هلاکت عترة الطاهره – یا یزید – عین عطش العترة –ص صبرهم

برارباب بصیرت پوشیده نیست که دراذای هرحرفی عددی مقرر شده وسند اینکه این شماره هادربین علمای یهود وعلمای نصاری کاربرد داشته بیشماربچشم می خورد ومسلم است که حروف وشمارهایش ازانبیاء بدست دارندگان کتب آسمانی افتاده است وسپس تصرفات جاهلانه وعمل بمتشابهات هرگروهی را چه دراسلام وچه خارج ازاسلام سرگرم کرده است که همه براساس گمان ورجما بالغیب سخن می گویند وآنچه در این مقاله آورده میشود از یقینیاتی است که در کتاب وعترت وجود دارد جهت روشن شدن مطلب لازم است حدیثی راکه تکلیف مؤمن واهل یقین راروشن می کند ازمعانی الاخبار یاد آورشویم تابی اعتباری بازیگران باحروف واعداد روشن گردد :

ا

ب

ج

د

ه

و

ز

ح

ط

ی

ک

ل

م

ن

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

20

30

40

50

س

ع

ف

ص

ق

ر

ش

ت

ث

خ

ذ

ض

ظ

غ

60

70

80

90

100

200

300

400

500

600

700

800

900

1000

گروهی یهود نزد رسول خداصلی الله علیه وآله آمدند سپس حضرت پیامبر صلی الله علیه وآله پاسخ گوئی بآنها را بعهده حضرت علی علیه السلام گذاردند پس سخنگوی یهود گفت اگر آنچه رامحمدص میگوید حق باشد ماشماراآگاه می سازیم که دوران سلطنتش هفتاد ویک سال خواهد بود  چون (الم) الف یک ولام سی ومیم چهل میشود –حضرت علی علیه السلام فرمودند : با المص چه می کنید ؟ این رمز هم برآن حضرت نازل شده است گفتند : این عددش یکصد وشصت ویک سال است حضرت فرمودند چه میکنید با المر این هم برحضرتش نازل شده ؟ یهود گفتند :این شد دویست وهفتاد ویک سال که پس ازاین مدت سلطنت بیهود برمیگردد حضرت امیر علیه السلام پرسیدند : آیا کتابی ازکتابهای آسمانی باین سخن شما سخن گفته یا آراء شما دلالت براین مطلب می دهد ؟ بعضی ازیهود گفتند کتاب خدا باین حرف ما سخن گفته بعضی گفتند آراء ما دلالت میکند سپس حضرت فرمودند : آن کتابی که ازسوی خداست وبسخن شما سخن گفته بیاورید دراین هنگام یهود عاجزشدند گروه دیگرشان گفتند مارابردرستی این رأی راهنمائی فرما حضرت فرمودند که درستی رأی ما دلالت دارد براینکه این حساب ابجد است چگونه می تواند دلالت برسخن شما کند دراین حروف چیزی جزآنچه شما بدون بیان مطرح کرده اید وجود ندارد نمی بینید که اگر بشما گفته شود همانا این حروف دلالت ندارد برمدت ملک امت حضرت محمد صلی الله علیه وآله بلکه دلالت دارد براینکه هریک ازشما بتعداد عدد این حساب لعنت شده اید یااینکه این عدد دلالت دارد براین که هریک ازما وشما درهم ودینار داریم یا اینکه حضرت علی علیه السلام برگردن شما بمقدار عدد این حساب طلبکاری دارد . یهود گفتند یاابالحسن هیچیک ازاینها که فرمودید درالم المص الرالمر نهفته نیست حضرت فرمود آنچه راهم که شما گفتید دراین حروف نهفته نیست اگر استدلال ما باطل است استدلال شما هم باطل بود سخن گوی بلیغ یهود بحضرت عرض کرد ای علی خوشحال مباش که مارا ازاقامه دلیل دربرابرادعای خود عاجز نمودی توچه حجت برادعای خود داری ؟ فقط ناتوانی ماراحجت خودعلیه ماگرفته ای دراین صورت نه ما درسخنانمان برشماحجت داریم ونه شمادرسخنانتان برماحجت دارید سپس حضرت فرمودند : برابری نمیکند همانا مادارای حجتی هستیم که معجزه وروشن است آنگاه حضرت رو کردند بشتران یهودیها وفرمودند ای شتران شهادت دهید برای حضرت محمد صلی الله علیه وآله وبرای وصی او شتران بیدرنگ گفتند : راست می گوئی ای وصی حضرت محمد صلی الله علیه وآله واین یهودی ها دورغ می گویند سپس  حضرت علی علیه السلام اشاره بلباس های یهود کرده وفرمودند اینها هم جنسی ازشاهدانند وفرمودند ای لباسهای یهودیها که برتن آنها هستید بحضرت محمد ووصیش شهادت دهید پس تمام لباسهای آنها بسخن آمدند وگفتند : راست می گوئی ای علی شهادت می دهیم که محمد صلی الله علیه وآله فرستادۀ بحق خداست وهمانا تو ای علی وصی بحق اوهستی تا آخر حدیث شریف  این حدیث شریف بطلان محاسبات وپیشگوئی های مردم راثابت می کند بلکه تفسیر حروف باید ازطرف خالق آنها وپیامبر و وصی او علیهم السلام باشد

آوازهای بی کلام - إِنْ مِنْ شَیْ‏ءٍ إِلاَّ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لکِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبیحَهُمْ‏ إِنَّهُ کانَ حَلیماً غَفُوراً ( سوره الاسرا -44) یعنی هیچ موجودی نیست مگر اینکه بسبب ستایش خدا او را تسبیح می کند ولی شما تسبیح آنانرا نمی فهمید همانا خداوند بردبار وبسیارآمرزنده است .پس چه بسا متوجه حرکات تسبیح آنها بشویم ولی معنایش را نمی فهمیم مگر اینکه کسی که فرستاده خدا و یا وصی اوست معجزه کند ویا ترجمه کند چنانکه ریگ دردست پیامبرصلی الله علیه وآله تسبیح کرد وهمچنین امام حسین علیه السلام ترجمه آواز تعدادی ازحیوانات را بدستور امیر المؤمنین علیهما السلام بیان کردند پس بشری که ازتفسیر صدای حیوانات عاجز است چگونه می تواند از پیش خود وبدون اتصال بخاندان وحی رموز وتفسیر قرآن وحتی حروف ابجد یا ابتث وامثال آن را بفهمد وپرده ازرازهای قدوسیان بردارد وچقدر دورند فلاسفه وعرفای اصطلاحی و دانشمندان یونانی ومفسرین بآراء خود و بافندگان ناموزون کلمات از حقایق عوالم پروردگار حتی ازحقایق همین عالم خاک ناآگاهند  اگر فطرت درستی درکسی باشد وقتی امام حسین علیه السلام فرمودند معنای غرش شیر این است که می گوید امر الله مهم مهم باتمام وجود تصدیق می کند یقینا پست فطرتان این اخبار را رد خواهند کرد  ودراینجا ترجمه اذکار و آوازهای آن مقدار ازحیوانات را که مرویست در جدول یاد آورمی شویم

حیوان

تسبیح

ترجمه

النسر

کرکس

 یَا ابْنَ آدَمَ عِشْ مَا شِئْتَ فَانّ آخِرُهُ الْمَوْت‏

 

اى فرزند آدم! هر گونه که می ‏خواهى زندگى کن، پس همانا که عاقبتش مرگ است

البازی

باز

یَاعَالِمَ الْخَفِیَّاتِ وَ یَا کَاشِفَ الْبَلِیَّات‏

 

اى دانای پنهانیها وای برطرف کننده آفت ها

طاووس

مَوْلَایَ ظَلَمْتُ نَفْسِی وَ اغْتَرَرْتُ بِزِینَتِی فَاغْفِرْ لِی‏

 

خدایا! به خود ستم نمودم  وفریب زینتم راخوردم ، پس مرا ببخش.

دُّرَّاج‏

خارپشت

 

 الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى‏

 

خداوند بر عرش استیلا دارد

دیک

خروس

مَنْ عَرَفَ اللَّهَ لَمْ یَنْسَ ذِکْرَه‏

 

هرکس خدا راشناخت ذکر اورا ازیاد نمی برد

دجاجة

مرغ

یَا إِلَهَ الْحَقِّ أَنْتَ الْحَقُّ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ یَا اللَّهُ یَا حَق‏

 

ای خدای درستی تو درست هستی وتنها سخن تودرست است ای خداای حق

بَاشَقُ

باشه-قرقی

ازکوچکترین پرندگان شکارى است.

 

 آمَنْتُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِر

 

بخدا و روز پایان  باور دارم

حدایة

لاشخور

 تَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ تُرْزَقْ

 

برخداواگذارکن روزی بگیر

عقاب

 مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ لَمْ یَشْق‏

 

هرکس ازخدا فرمانبرداری کند بدبخت نمیشود

شاهین

سُبْحَانَ اللَّهِ حَقّاً حَقّا

 

بدرستی وراستی خداوند منزه است

بومة

جغد

 الْبُعْدُ مِنَ النَّاسِ أُنْس‏

 

دوری ازمردم الفتی است

غراب

کلاغ

 یَا رَازِقُ ابْعَثِ الرِّزْقَ الْحَلَال‏

 

اى روزى دهنده! روزى حلال برسان.

کُرْکِی‏

درنا

 

اللَّهُمَّ احْفَظْنِی مِنْ عَدُوِّی‏

 

خداوندا مرازدشمنم نگه دار

لقلق

لک لک

مَنْ تَخَلَّى عَنِ النَّاسِ نَجَا مِنْ أَذَاهُمْ

 

هر کس از مردم رها شود ازآزارآنها نجات یافته

بطه

مرغابی

 غُفْرَانَکَ یَا اللَّه‏

 

آمرزش تو را خواهانم اى خدا!

هدهد

 مَا أَشْقَى مَنْ عَصَى اللَّه‏

 

چقدر بدبخت است کسى که سرکشی ازخدا میکند.

قمری

 یَا عَالِمَ السِّرِّ وَ النَّجْوَى یَا اللَّه‏

 

اى داناى به اسرار و سخنان آهسته، اى خدا!

کبوترچاهی

 أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ سِوَاکَ یَا اللَّه‏

 

تویى خدا و غیر از تو خدایى نیست.

عَقْعَق‏

زاغ

 

 سُبْحَانَ مَنْ لَا یَخْفَى عَلَیْهِ خَافِیَة

 

منزّه است کسى که بر او چیزى مخفى نیست.

بَبَّغَاء

طوطی

 

مَنْ ذَکَرَ رَبَّهُ غَفَرَ ذَنْبَهُ

 

هرکس پروردگارش را یاد کند گناهش رامی آمرزد

عصفور

گنجشک

أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ مِمَّا یُسْخِطُ اللَّهَ

 

طلب آمرزش می ‏کنم از گناهانى که خدا را به خشم آورد.

بلبل

لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ حَقّاً حَقّا

 

بدرستی وراستی پرستش شونده ای جزخدا نیست

کبک

قَرُبَ الْحَقُّ قَرُب‏

 

نزدیک شد مرگ نزدیک

سمانی

بلدرچین

یَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْفَلَکَ عَنِ الْمَوْتِ

 

اى فرزند آدم! چقدر ازمرگ غافلی

سَوْذَنِیق‏

بازشکاری

 لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ وَ آلُهُ خِیَرَةُ اللَّه‏

 

پرستشی جزبرای خدا نیست ومحمد وآلش برگزیدگان خدایند

فاخته

یاوَاحِدُ یَا أَحَدُ یَا فَرْدُ یَا صَمَد

ای یکتا وای یکی وای تک وای آقای فرمانبرداران

شقِرَّاقُ

دارکوب

 

 مَوْلَایَ أَعْتِقْنِی مِنَ النَّار

خداى من! مرا از آتش نجات بده.

قنبرة

چکاوک

 مَوْلَایَ تُبْ عَلَى کُلِّ مُذْنِبٍ مِنَ الْمُذْنِبِینَ

 

آقای من برهمه گناهکاران توبه نصیب کن

وَرَشَان‏

کبوتر

صحرائی

 

 إِنْ لَمْ تَغْفِرْ ذَنْبِی شَقِیت‏

 

اگر گناهم رانبخشی بدبختم

شَفْنِین‏

مرغ عشق

لَا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم‏

 

 

نیروئی جز بسبب خدای برتر وبزرگ نیست

نعامة

شترمرغ

لَا مَعْبُودَ سِوَى اللَّه‏

 

پرستیده شونده ای جزخدانیست

خُطَّافَةُ

خُطاف

پرستو

تَقْرَأُ سُورَةَ الْحَمْدوتقول: یَا قَابِلَ تَوْبَةِ التَّوَّابِینَ یَا اللَّهُ لَکَ الْحَمْد

 

 

سوره حمد را می ‏خواند و می ‏گوید: اى قبول ‏کننده توبه‏ کنندگان! اى خدا! ستایش ویژه توست.

زرافه

 لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَه‏

 

پرستیده شونده ای جزتنها خدانیست

حمل

بره گوسفند

 کَفَى بِالْمَوْتِ وَاعِظاً

 

مرگ بهترین پند دهنده است

جدی

بزغاله

عَاجَلَنِیَ الْمَوْتُ ثَقُلَ ذَنْبِی وَ ازْدَاد

 

سنگینی وزیادشدن گناهم مرگم رازود رس کرد

اسد

شیر

 أَمْرُ اللَّهِ‏ مُهِمٌ‏ مُهِم‏

 

کارخدا بسیار اهمیت دارد

ثور

گاو نر

مَهْلًا مَهْلًا یَا ابْنَ آدَمَ أَنْتَ بَیْنَ یَدَیْ مَنْ یَرَى وَ لَا یُرَى وَ هُوَ اللَّه‏

 

اى فرزند آدم! صبر کن. تو در مقابل کسى هستى که تو را می ‏بیند و دیده نمی ‏شود و آن خداست.

فیل

 لَا یُغْنِی عَنِ الْمَوْتِ قُوَّةٌ وَ لَا حِیلَة

 

هیچ نیرو وچاره ای مرگ رابسنده نمی کند

فَهد

یوزپلنگ

 یَا عَزِیزُ یَا جَبَّارُ یَا مُتَکَبِّرُ یَا اللَّهُ

ای عزیز ای جبار ای متکبر ای خدا

جمل

شترنر5 تا9سال

 سُبْحَانَ مُذِلِّ الْجَبَّارِینَ سُبْحَانَه‏

 

منزه است خدای خوارکننده ستمگران او منزه است 

فرس

اسب

سبحان ربّنا سبحانه!

منزه است پرورنده ما اومنزه است

ذئب

گرگ

 مَا حَفِظَ اللَّهُ لَنْ یَضِیعَ أَبَدا

 

آنچه راخدانگدارد هرگز ازبین نمی رود

ابْنُ آوَى

شغال

الْوَیْلُ الْوَیْلُ لِلْمُذْنِبِ الْمُصِر

 

واى! واى! بر گناهکارى که درانجام گناه اصرار می ورزد

کلب

سگ

کَفَى بِالْمَعَاصِی ذُلًّا

 

خوارشدن بسبب گناهان کافی است

ارنب

خرگوش

لَا تُهْلِکْنِی یَا اللَّهُ لَکَ الْحَمْدُ

 

خدایا! مرا هلاک نکن و حمد و ستایش براى توست.

ثعلب

روباه

 الدُّنْیَا دَارُ غُرُورٍ

 

دنیا خانۀ فریب است

غزال

آهو

 نَجِّنِی مِنَ الْأَذَى

 

خدایا! مرا از آزار و اذیت نجات بده.

کرگدن

 أَغِثْنِی وَ إِلَّا هَلَکْتُ یَا مَوْلَای‏

 

به فریادم برس و الّا هلاک می ‏گردم ای آقای من

شتر

 حَسْبِیَ اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ

 

خداوند مرا کفایت می ‏کند و بهترین وکیل است.

نمر

پلنگ

 سُبْحَانَ مَنْ تَعَزَّزَ بِالْقُدْرَةِ سُبْحَانَهُ

 

پاک و منزه است خدایى که با قدرت، عزیز شده است.

حیة

مار

 مَا أَشْقَى مَنْ عَصَاکَ یَا رَحْمَان‏

 

اى خدا! چقدر شقى و بدبخت است کسى که تو را معصیت می ‏کند.

عقرب

 الشَّرُّ شَیْ‏ءٌ وَحْش‏

 

بدى، چیز وحشتناکى است.

منافاتی نیست میان این روایت وروایاتی که بعدا یاد آوری میشود چراکه چه بسا یکی ذکر کینونی باشد ویکی ذکر تشریعی که درجای خود بحث نموده اند یابُعدی دیگرست چنانکه درجائی حضرت امیرالؤمنین علیه السلام صدای ناقوس راچنین تفسیر نمودند

 سُبْحَانَ اللَّهِ حَقّاً حَقّاً- إِنَّ الْمَوْلَى صَمَدٌ یَبْقَى‏- یَحْلُمُ عَنَّا رِفْقاً رِفْقاً- لَوْ لَا حِلْمُهُ کُنَّا نَشْقَى- حَقّاً حَقّاً صِدْقاً صِدْقاً- إِنَّ الْمَوْلَى یُسَائِلُنَا - وَ یُوَافِقُنَا وَ یُحَاسِبُنَا-  یَا مَوْلَانَا لَا تُهْلِکْنَا - وَ تَدَارَکْنَا وَ اسْتَخْدِمْنَا وَ اسْتَخْلِصْنَا-   حِلْمُکَ عَنَّا-  قَدْ جَرَّأَنَا - یَا مَوْلَانَا - عَفْوُکَ عَنَّا - إِنَّ الدُّنْیَا-  قَدْ غَرَّتْنَا -وَ اشْتَغَلَتْنَا وَ اسْتَهْوَتْنَا وَ اسْتَلْهَتْنَا وَ اسْتَغْوَتْنَا - یَا ابْنَ الدُّنْیَا - جَمْعاً جَمْعاً-  یَا ابْنَ الدُّنْیَا-  مَهْلًا مَهْلًا-  یَا ابْنَ الدُّنْیَا - دَقّاً دَقّاً - وَزْناً وَزْناً-  تَفْنَى الدُّنْیَا- قَرْناً قَرْناً -مَا مِنْ یَوْمٍ یَمْضِی عَنَّا إِلَّا تَهْوِی مِنَّا رُکْناً - قَدْ ضَیَّعْنَا - دَاراً تَبْقَى-  وَ اسْتَوْطَنَّا دَاراً تَفْنَى -تَفْنَى الدُّنْیَا - قَرْناً قَرْناً - قَرْناً قَرْناً-  کَلَّا مَوْتاً کَلَّا مَوْتاً کَلَّا مَوْتاً-  کَلَّا دَفْناً کَلَّا فِیهَا مَوْتاً - نَقْلًا نَقْلًا - دَفْناً دَفْناً- یَا ابْنَ الدُّنْیَا - مَهْلًا مَهْلًا - زِنْ مَا یَأْتِی-  وَزْناً وَزْناً- لَوْ لَا جَهْلِی مَا إِنْ کَانَتْ عِنْدِی الدُّنْیَا إِلَّا سِجْناً - خَیْراً خَیْراً- شَرّاً شَرّاً- شَیْئاً شَیْئاً - حُزْناً حُزْناً - مَا ذَا مِنْ ذَا کَمْ ذَا أَمْ ذَا -هَذَا أَسْنَى تَرْجُو تَنْجُو تَخْشَى تَرْدَى -عَجِّلْ قَبْلَ الْمَوْتِ الْوَزْنَا - مَا مِنْ یَوْمٍ یَمْضِی عَنَّا إِلَّا أَوْهَنَ مِنَّا رُکْناً-  إِنَّ الْمَوْلَى قَدْ أَنْذَرَنَا إِنَّا نَحْشُرُ غُرْلًا بِهِمَا

معنای تقریبی این است :  بدرستی وراستی که خداوند منزه است همانا مولی صمدی است که باقی است با مدارا ازما بردباری میکند اگر بردباری او نبود بدبخت می شدیم سخن حق ودرستی است همانا مولی ماراپرسجومی کند وباما دررومیشود ومارامحاسبه می کند ای مولای ما ماراهلاک مکن وامر ماراتدارک کن وما رابخدمت بگیر وخالصمان گردان حلم تو ازما مارابی باک کرده ای مولای ما ازمابگذرهمانا دنیا ما رافریب داده ومارا سرگرم نموده وما را برباد داده ومارا بیهوده ساخته ومارا گمراه نموده – ای فرزند دنیا بساطت راجمع کن ای فرزند دنیا مهلت بده ای فرزند دنیا دقیق وباریک بین شو ای فرزند دنیا سنجیده عمل کن –اگر نادان نبودم دنیا نزد من زندانی بیش نبود- تا توانی کار نیک انجام بده – وتا توانی ازبدی ها دوری کن – وحزن را شعار خود قراربده – فکر کن به چراها ؟ ازچه ها؟چقدرها؟ آیا اینها ؟ - این بالاترین آرزوست – نجات می یابی – می ترسی –می افتی –پیش ازمرگ سنجیده عمل کن – هرروزی که ازمامی گذرد پایه ای ازماسست می گردد –همانا مولی ما راترسانید وما بسبب ایندو(روزها ومولا) درمحشر می آئیم 

 ودرجای دیگر صدای طنبور را چنین تقسیر کردند :

سَمِعَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع رَجُلًا یُطْرِبُ بِالطُّنْبُورِ فَمَنَعَهُ وَ کَسَرَ طُنْبُورَهُ ثُمَّ اسْتَتَابَهُ فَتَابَ ثُمَّ قَالَ أَ تَعْرِفُ مَا یَقُولُ الطُّنْبُورُ حِینَ یُضْرَبُ قَالَ وَصِیُّ رَسُولِ اللَّهِ ص أَعْلَمُ فَقَالَ إِنَّهُ یَقُولُ سَتَنْدَمُ سَتَنْدَمُ أَیَا صَاحِبِی - سَتَدْخُلُ‏ جَهَنَّمَ‏ أَیَا ضَارِبِی‏ مستدرک 13ص220

یعنی شنید امیر المؤمنین علیه السلام مردیراکه باسازنوازندگی می کرد پس حضرت اورا منع نمود وساز او راشکست و از او توبه خواست وتوبه نمود سپس فرمود آیا میشناسی سخن ساز را وقتی که نواخته میشود  عرض کرد وصی رسول خدا داناترند پس حضرت فرمود همانا او می گوید :

ای که همراه منی آخر پشیمان میشوی -------- ای که برمن می زنی داخل نیران میروی

 

فاخته

 فَقَدْتُکُمْ فَقَدْتُکُمْ - ْ فَافْقِدُوهَا قَبْلَ أَنْ تَفْقِدَکُمْ

 

 

نیست شوید نیست شوید – فرموده اند پس شما آنها رانیست کنید قبل ازاینکه آنها شما را نابود کنند

وَرَشَان‏

کبوترصحرائی

 

 قُدِّسْتُمْ قُدِّسْتُمْ –

آل محمّد خیر البریة

 

پاکیزه شوید پاکیزه شوید

بلبل

اکلت نصف تمره فعلی الدنیا العفاء 

من امروز نصف یک خرما خورده ام (و سیر شده ام)، خاک بر سر این دنیا!

الاغ

اللهم العن العشارین

خداوندا باجگیران رالعنت کن

ضَفدَع

قورباغه

سبحان المعبود بکلّ مکان .. سبحان المعبود فی لجج البحار .. سبحان المسبّح بکلّ لسان‏

 

منزه است پرستش شوند بهرجائی . منزه است پرستش شوند درته دریاها. منزه است تنزیه شونده بهر زبانی

قنبرة

شانه سر

اللّهم العن مبغضی آل محمّد

 

خدا یا دشمن دودمان ستوده را ازخوشی دورکن

فرس

اسب

سبّوح قدّوس ربّ الملائکة و الروح‏

 

سبوح وقدوس است پروردگار فرشتگان و روح

قمری

جزى اللّه محبی آل محمّد خیرا».

 

خداوند دوستان دودمان ستوده راپاداش نیک دهد

پس روشن است که قبل ازحروفی که انسان باآنها سر وکاردارد اصوات وصداهائی وجود دارد که همه حاوی معانی است  و این مقدار که پیشوایان تفسیر کرده اند ماازآنها آگاه یافته ایم و بقیه راهم تاآنها تفسیر نکنند پیش ازخود نخواهیم فهمید وهمچنین روشن است که حروف واعدادش ازطرف خدا واولیاء خداست وتفسیر آنها راخود بیان می کنند وفرقه های مختلف که با متشابهات حروف واعداد دلیل می آورند یهود این امتند چنانکه یهود نزد امیر المؤمنین علیه السلام استناد کردند وحضرت آنها را رسوا نمودند

بعضی ازشگفتیها وکاربرد حروف واعداد –

آفرینش حروف ومخارج حروف و علم قرائت وکتابت واعمال علی الاتصال بآندو از شگفتیهای آفرینش است که براثر استغراقش برهمه امور انسان راغافل نموده ولی باهمۀ اینها باز هم شگفتیهائی برتر درآنها مشاهده میشود که بعضا بزرگان بآن اشعار داده اند وگاه انسان توسط تجربه وآزمایش بحقایقی برمی خورد که ما بقدری ازآنها باسرفصل نشانه یاد آور میشویم

نشانه-

یک تقسیم بندی فشرده وعلمی استفاده ازاجوبه کریم بن ابراهیم اعلی الله مقامه گویای کاربردهای اهل آن است که آورده میشود تنها تلفظ تجویدی این تقسیم انسان رابر شگفتی وزیبائی این تقسیم حیرت زده میکند

                                  حروف لاهوتی محجوبه

ا - جهت احدیت

و- جهت احدیت

ی - جهت واحدیت

                                 حروف جبروتی اخروی

ه –جسم جبروتی

ح- جسم جبروتی

ع- جسم جبروتی

غ – جسد جبروتی

                            حروف ملکوتی برزخی مثالی

ر

ز

س

ص

ط

ق

ک

ل

ن

ت

ث

ج

د

ذ

ش

ض

ظ

جسم عالم ملکوت

جسد عالم الملکوت

                                   

 

                        حروف ملکی – ظاهری محسوس

ب - جسم عالم ملک

م -  جسد عالم ملک

                          حرف برزخ میان جبروت ولاهوت

                                        همزه

                         حرف برزخ میان جبروت وملکوت

                                         خ

                          حرف برزخ میان ملکوت وملک

                                  ف

حروف برزخی سه گانه هریک جسد مافوقش می باشد که ظاهر آن باشد

             

کاربرد حروف واعداد ازحوصله وشمارش بیرونست چنانکه درمطالب گذشته اشاراتی شد

نشانه - فی مصباح الشریعة قال الصادق علیه السلام‏ و حروف العبد ثلثة العین، و الباء، و الدال، فالعین علمه‏ بالله‏ تعالى، و الباء بونه عما سواه، و الدال دنوه من الله بلا کیف و لا حجاب.

امام صادق علیه السلام فرمودند : حروف عبد سه است عین – با- دال – پس عین علم او بخدای متعالست  وبا جدا شدن او از غیر ازخداست ودال نزدیک شدن اوست بخداست بدون چگونگی وبدون پرده

نشانه – سین نام رسول الله صلی الله علیه وآله است سلام علی آل یاسین یعنی سلام برآل محمد صلی الله علیه وآله یا سین (یس) یعنی ای محمد انک لمن المرسلین – وسین قلب حروفست ودروسط حروف ابجد واقعست  چنانکه حضرت محمد صلی الله علیه وآله قطب وقلب عالم هستی است وهمانطور که قلب بطرف چپ مایل است سین در ابجد بطرف چهارده حرف دوم مایل است تنها حرف سین است که زبر وبیناتش باهم برابرند یعنی س60وی ن 60میباشد اما مثلاالف چنین نیست ا یک ولف 110میباشد .

نشانه - السَّلَامُ عَلَى شُهُورِ الْحَوْلِ وَ عَدَدِ السَّاعَاتِ وَ حُرُوفِ‏ لَا إِلَهَ‏ إِلَّا اللَّهُ‏ فِی الرُّقُومِ الْمُسَطَّرَات‏ - این عبارت در زیارت جوادیه درماه رجب در زیارت امام رضا علیه السلام وارد شده است که امامان معصوم علیهم السلام حروف لااله الا الله  یعنی خط های نوشته شده الهی هستند وتعداد حروف لااله الا الله دوازده است و عدد ابجدی لااله الاهو یکصد وده نام علی علیه السلام است .

نشانه – عدد کل حروف ابجد 5995-است ابجد 10هوز18حطی 27 کلمن140 سعفص 300 قرشت 1000ثخذ1800ضظغ2700- 5995رابلامرتبه که حساب کنیم عدد 28حرف است یعنی 5+9+9+5=28

نشانه – موقعیت استناد بعلم حروف واعداد بعد از اثبات حق توسط دلیل وبرهانست و اگر رعایت این امر نشود گمراهی هائی فراوان حاصل گردد چنانکه در حدیث گفتگوی امیر المؤمنین علی علیه السلام بایهود گذشت پس تقسیم بندی حروف بحروف نورانی وظلمانی پس ازاعتقاد صحیح بکار آید وعلی صراط حق نمسکه  جمع حروف نورانیست بقیه ظلمانی است والا ازهمین حروف مقطعه قرآنی ونورانی نام عمر هم پیدامیشود وجمله ای شبیه : اله عمر حصنک یقسط – یعنی خدای عمر حصن توست که عدالت میکند - یا - حین سقط لصُهاک عمر- یعنی زمانی که برای صهاک عمر زاده شد هم ساخته میشود وکسی که بطلان عمر را دانسته دنبال این نوع دلائل نمی رود .

نشانه – هرحرفی دارای عددی است که آن عدد نیرو وقوه وروح آن حرف است چنانکه درجدولی قبلا آورده شد وقداست روح بیشتر ازحرف است و یکی ازکاربردهای اعداد ذکر اسم بتعداد آن عدد است مانند الله که ختم آن 66میباشد پس بزرگان فرموده اند اگر کسی را حاجتی باشد ببیند عدد اسمش باکدام اسم ازاسمهای خدا برابر است بهمان تعداد صلوات فرستد بعد ذکررابهمان تعداد بگوید وبعد دوباره بهمان تعداد صلوات فرستد حاجتش برآورده شود مثلاعدد مصطفی229 می باشد که برابراست بااحکم الحاکمین طبق قاعده عمل کند و دیگر ازکار بردهای اعداد واسماء درعلم اوفاق است که بزرگان درجای خود آن علم راشرح وبسط داده اند.

نشانه – یکی ازبهترین کاربردهای حروف مقطعه در اوائل سوره های قرآن انتخاب اسمهائیست که حروفش از حروف مقطعه اوائل قرآن باشد که مولای کریم آنها رادر66نام خدااینچنین جداکرده اند :

الله –الرحمن – الرحیم – الملک – السلام – الطاهر – المطهّر- المؤمن – المهیمن – القهار – القاهر – الناصر – السمیع –العلیم – الحکیم – الحلیم – المحیط – المحصی – الحی – القائم – الحکم – مالک الملک- احکم الحاکمین – ارحم الراحمین – المقسط – المانع – الحق – المعلی – المحیی – الکریم – العلی – الملی – العلام – المعلم – الحنان – المنان – السلطان – المحسن – المنعم – المکرم – المطعم – المصلح – المکرّم – العاصم – المانع – المسلم – المعین – الکامل – الحامل – الکالی – القاص – الصانع – الملیک – المکین – المصلّی – القائد – السریع – المنیع – الامان – المرسل – المیسر – المنیر – النصیر – الآمر- الناهی – المسامح –

واین اسماء شریفه را اسماء الله احسن نامیده اند

نشانه – در مصباح الشریعة آمده است :

التفویض خمسة أحرف: لکل حرف منها حکم، فمن أتى بأحکامه فقد أتى به، التاء- من ترک (ترکه) التدبیر فی الدنیا

 و الفاء- من فناء کل همة غیر اللَّه.

و الواو- من وفاء العهد و تصدیق الوعد.

و الیاء- الیأس من نفسک و الیقین بربک.

و الضاد- من الضمیر الصافى للَّه و الضرورة الیه. و المفوض لا یصبح الا سالما من جمیع الآفات، و لا یمسى الا معافا بدینه (فی بدنه).

و تفویض پنج حرف است، و از براى هر حرفى از آن حکمى است، و هر گاه کسى به اقتضاى احکام این حروف‏، عمل کند، همانا تفویض (بخدا)نموده است

تاء- - سرچشمه گرفته از ترک تدبیر در دنیا

فاء-فانی کردن هرتصمیم وهمتی جز خواست خدا

واو- سرچشمه گرفته ازوفای بعهد و باور داشتن وعده های خداوند

یاء- - سرچشمه گرفته ازیأس از خودت ویقین داشتن به پروردگارت

ضاد- - سرچشمه گرفته از ضمیر پاک برای خدا، ونیازمندی بسوی او

و کسى که امور خود را به خداوند تفویض کرد، پیوسته صبح مى‏کند در حالتى که از هر گونه آفات و ابتلائات سلامت است، و شام مى‏کند با عافیت در جهات دینى و بدنی.

نشانه ای از زبان حال :

قَالَ النَّبِیُّ ص‏ یَقُولُ‏ الْکَلْبُ‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی خَلَقَنِی کَلْباً وَ لَمْ یَخْلُقْنِی خِنْزِیراً وَ یَقُولُ الْخِنْزِیرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی خَلَقَنِی خِنْزِیراً وَ لَمْ یَخْلُقْنِی کَافِراً وَ یَقُولُ الْکَافِرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی خَلَقَنِی کَافِراً وَ لَمْ یَجْعَلْنِی مُنَافِقاً وَ الْمُنَافِقُ یَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی خَلَقَنِی مُنَافِقاً وَ لَمْ یَخْلُقْنِی تَارِکَ الصَّلَاة

درکتاب جامع الاخبار ازحضرت پیامبر صلی الله علیه وآله آورده که فرمودند :

سگ می گوید سپاس خدائی راکه مرا سگی آفرید ومرا خوکی نیافرید و خوک می گوید سپاس خدائی راکه مرا خوکی آفرید ومراکافری نیافرید وکافرمی گوید سپاس خدائی را که مرا کافری آفرید ومنافقی نیافرید ومنافق می گوید سپاس خدائی راکه مرامنافقی آفرید و بی نماز نیافرید .

نشانه – اولین نشانه ای که ازقلم صادرمی شود درعالم حروف نقطه است و دراعداد صفر است و درموجودات ذره وهبا است و ازنسبت نقاط باهم وجود حروف و اعداد وشکلها درهرعالمی برحسب خود صورت میگیرند که همه در حروف موجود است وحروف ازنقطه پدید آمده اند وآن نقطۀ مرکزی وقطب حروف حضرت علی علیه السلام است چنانکه فرموده اند : أنّ کلّ الکتب سرّه فی القرآن، والقرآن سرّه فی البسملة، والبسملة سرّها فی الباء- و فی النقطة على روایة- وأنا النقطة تحت‏ الباء. یعنی راز تمام کتابهای آسمانی در قرآن است وراز قرآن در بسم الله الرحمن الرحیم است ودر روایتی در نقطه است وراز بسم الله در باء است و حضرت علی علیه السلام فرمودند منم نقطه زیر باء . یعنی نقطه زیر باء نشانه نقاطی است که تمام بارا فرا گرفته وحضرت علیه السلام مهیمن برباء است و باء مهیمن بربسم الله است وبسم الله الرحمن الرحیم تمام قرآن رادرنوردیده وقرآن تمام کتب آسمانی را در بردارد  پس آن بزرگواراست نقطه مرکزی وجود که نشانه او درهرموجودی ظاهرتر از خود آن موجودست وازامتداد دونقطه خط پیدا می شود و خط و نقطه مانند صفرو یک درنرم افزار کامیپوترست که زیربنای نرم افزار کامپیوتر چه عددی وچه حروفی وچه هندسی  برصفر ویک ها بر قرار است پس فرموده است : أَنَا النُّقْطَةُ أَنَا الْخَطُّ أَنَا الْخَطُّ أَنَا النُّقْطَةُ أَنَا النُّقْطَةُ وَ الْخَطُّ. 

نشانه - ازامام رضاعلیه السلام مرویستکه یاران حضرت امیر درباره این گفتگومی کردند که الف درکلام ازهمه حروف بیشترمدخلیت دارد حضرت امیر علیه السلام بلا فاصله خطبه ای ایراد کردند که الف نداشت آن این است :

حَمِدْتُ‏ مَنْ‏ عَظُمَتْ‏ مِنَّتُهُ‏ وَ سَبَغَتْ نِعْمَتُهُ وَ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ وَ تَمَّتْ کَلِمَتُهُ وَ نَفَذَتْ مَشِیَّتُهُ وَ بَلَغَتْ حُجَّتُهُ وَ عَدَلَتْ قَضِیَّتُهُ حَمِدْتُ حَمْدَ مُقِرٍّ بِرُبُوبِیَّتِهِ مُتَخَضِّعٍ لِعُبُودِیَّتِهِ مُتَنَصِّلٍ مِنْ خَطِیئَتِهِ مُعْتَرِفٍ بِتَوْحِیدِهِ مُسْتَعِیذٍ مِنْ وَعِیدِهِ مُؤَمِّلٍ مِنْ رَبِّهِ مَغْفِرَةً تُنْجِیهِ یَوْمَ یَشْغَلُ عَنْ فَصِیلَتِهِ وَ بَنِیهِ وَ نَسْتَعِینُهُ وَ نَسْتَرْشِدُهُ وَ نُؤْمِنُ بِهِ وَ نَتَوَکَّلُ عَلَیْهِ وَ شَهِدْتُ لَهُ بِضَمِیرٍ مُخْلِصٍ مُوقِنٍ و فَرَّدْتُهُ تَفْرِیدَ مُؤْمِنٍ مُتْقِنٍ وَ وَحَّدْتُهُ تَوْحِیدَ عَبْدٍ مُذْعِنٍ لَیْسَ لَهُ شَرِیکٌ فِی مُلْکِهِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ فِی صُنْعِهِ جَلَّ عَنْ مُشِیرٍ وَ وَزِیرٍ وَ تَنَزَّهَ عَنْ مِثْلٍ [مَثِیلٍ‏] وَ نَظِیرٍ عَلِمَ فَسَتَرَ وَ بَطَنَ فَخَبَرَ وَ مَلَکَ فَقَهَرَ وَ عُصِیَ فَغَفَرَ وَ عُبِدَ فَشَکَرَ وَ حَکَمَ فَعَدَلَ وَ تَکَرَّمَ وَ تَفَضَّلَ لَمْ یَزَلْ وَ لَا یَزُولُ وَ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْ‏ءٌ وَ هُوَ قَبْلَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ بَعْدَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ رَبٌّ مُتَفَرِّدٌ بِعِزَّتِهِ مُتَمَلِّکٌ بِقُوَّتِهِ مُتَقَدِّسٌ بِعُلُوِّهِ مُتَکَبِّرٌ بِسُمُوِّهِ لَیْسَ یُدْرِکُهُ بَصَرٌ وَ لَمْ یُحِطْ بِهِ نَظَرٌ قَوِیٌّ مَنِیعٌ بَصِیرٌ سَمِیعٌ عَلِیٌّ حَکِیمٌ رَءُوفٌ رَحِیمٌ عَزِیزٌ عَلِیمٌ عَجَزَ فِی وَصْفِهِ مَنْ یَصِفُهُ وَ ضَلَّ فِی نَعْتِهِ مَنْ یَعْرِفُهُ قَرُبَ فَبَعُدَ وَ بَعُدَ فَقَرُبَ یُجِیبُ دَعْوَةَ مَنْ یَدْعُوهُ وَ یَرْزُقُ عَبْدَهُ وَ یَحْبُوهُ ذُو لُطْفٍ خَفِیٍّ وَ بَطْشٍ قَوِیٍّ وَ رَحْمَةٍ مُوَسَّعَةٍ وَ عُقُوبَةٍ مُوجِعَةٍ رَحْمَتُهُ جَنَّةٌ عَرِیضَةٌ مُونِقَةٌ وَ عُقُوبَتُهُ جَحِیمٌ مُؤْصَدَةٌ مُوبِقَةٌ وَ شَهِدْتُ بِبَعْثِ مُحَمَّدٍ عَبْدِهِ وَ رَسُولِهِ وَ صَفِیِّهِ وَ حَبِیبِهِ وَ خَلِیلِهِ بَعَثَهُ فِی خَیْرِ عَصْرِ وَ فِی حِینِ فَتْرَةٍ وَ کُفْرٍ رَحْمَةً لِعَبِیدِهِ وَ مِنَّةً لِمَزِیدِهِ خَتَمَ بِهِ نُبُوَّتَهُ وَ قَوَّى بِهِ حُجَّتَهُ فَوَعَظَ وَ نَصَحَ وَ بَلَّغَ وَ کَدَحَ رَءُوفٌ بِکُلِّ مُؤْمِنٍ رَحِیمٌ وَلِیُّ سَخِیٌّ زَکِیٌّ رَضِیٌّ عَلَیْهِ رَحْمَةٌ وَ تَسْلِیمٌ وَ بَرَکَةٌ وَ تَعْظِیمٌ وَ تَکْرِیمٌ مِنْ رَبٍّ غَفُورٍ رَحِیمٍ قَرِیبٍ مُجِیبٍ وَصَّیْتُکُمْ مَعْشَرَ مَنْ حَضَرَنِی بِتَقْوَى رَبِّکُمْ وَ ذَکَّرْتُکُمْ بِسُنَّةِ نَبِیِّکُمْ فَعَلَیْکُمْ بِرَهْبَةٍ [بِرَحْمَةٍ] تُسْکِنُ قُلُوبَکُمْ وَ خَشْیَةٍ تُذْرِی دُمُوعَکُمْ وَ تَقِیَّةٍ تُنْجِیکُمْ یَوْمَ یُذْهِلُکُمْ وَ تُبْلِیکُمْ یَوْمَ یَفُوزُ فِیهِ مَنْ ثَقُلَ وَزْنُ حَسَنَتِهِ وَ خَفَّ وَزْنُ سَیِّئَتِهِ وَ لْتَکُنْ مَسْأَلَتُکُمْ مَسْأَلَةَ ذُلٍّ وَ خُضُوعٍ وَ شُکْرٍ وَ خُشُوعٍ وَ تَوْبَةٍ وَ نُزُوعٍ وَ نَدَمٍ وَ رُجُوعٍ وَ لِیَغْتَنِمْ کُلُّ مُغْتَنِمٍ مِنْکُمْ صِحَّتَهُ قَبْلَ سُقْمِهِ وَ شیبته [شَبِیبَتَهُ‏] قَبْلَ هَرَمِهِ وَ سَعَتَهُ قَبْلَ عَدَمِهِ وَ خَلْوَتَهُ قَبْلَ شُغْلِهِ وَ حَضَرَه‏ قَبْلَ سَفَرِهِ قَبْلَ هُوَ یَکْبُرَ وَ یَهْرَمَ وَ یَمْرَضَ وَ یَسْقَمَ وَ یَمَلَّهُ طَبِیبُهُ وَ یُعْرِضَ عَنْهُ حَبِیبُهُ وَ یَتَغَیَّرَ عَقْلُهُ وَ یَنْقَطِعَ عُمُرُهُ ثُمَّ قِیلَ هُوَ مَوْعُوکٌ وَ جِسْمُهُ مَنْهُوکٌ قَدْ جَدَّ فِی نَزْعٍ شَدِیدٍ وَ حَضَرَهُ کُلُّ قَرِیبٍ وَ بَعِیدٍ فَشَخَصَ بِبَصَرِهِ وَ طَمَحَ بِنَظَرِهِ وَ رَشَحَ جَبِینُهُ وَ سَکَنَ حَنِینُهُ وَ جَذَبَتْ نَفْسُهُ وَ نُکِبْتَ عِرْسُهُ وَ حُفِرَ رَمْسُهُ وَ یُتِمَ مِنْهُ وُلْدُهُ وَ تَفَرَّقَ عَنْهُ عَدَدُهُ وَ قُسِمَ جَمْعُهُ وَ ذَهَبَ بَصَرُهُ وَ سَمْعُهُ وَ کُفِّنَ وَ مُدِّدَ وَ وُجِّهَ وَ جُرِّدَ وَ غُسِّلَ وَ عُرِّیَ وَ نُشِّفَ وَ سُجِّیَ وَ بُسِطَ لَهُ وَ هُیِّئَ وَ نُشِرَ عَلَیْهِ کَفَنُهُ وَ شُدَّ مِنْهُ ذَقَنُهُ وَ قُمِّصَ وَ عُمِّمَ وَ لُفَّ وَ وُدِّعَ وَ سُلِّمَ وَ حُمِلَ فَوْقَ سَرِیرٍ وَ صُلِّیَ عَلَیْهِ بِتَکْبِیرٍ وَ نُقِلَ مِنْ دُورٍ مُزَخْرَفَةٍ وَ قُصُورٍ مُشَیَّدَةٍ وَ حَجَرٍ مُنَضَدَّةٍ فَجُعِلَ فِی ضَرِیحٍ مَلْحُودٍ ضَیِّقٍ مَرْصُوصٍ بِلَبِنٍ مَنْضُودٍ مُسَقَّفٍ بِجُلْمُودٍ وَ هِیلَ عَلَیْهِ حَفْرُهُ وَ حُشِیَ عَلَیْهِ مَدَرَةٌ فَتَحَقَّقَ حَذَرُهُ وَ نُسِیَ خَبَرُهُ وَ رَجَعَ عَنْهُ وَلِیُّهُ وَ نَدِیمُهُ وَ نَسِیبُهُ وَ حَمِیمُهُ وَ تَبَدَّلَ بِهِ قَرِینُهُ وَ حَبِیبُهُ وَ صَفِیُّهُ وَ نَدِیمُهُ فَهُوَ حَشْوُ قَبْرٍ وَ رَهِینُ قَفْرٍ یَسْعَى فِی جِسْمِهِ دُودُ قَبْرِهِ وَ یَسِیلُ صَدِیدُهُ مِنْ مَنْخِرِهِ وَ یُسْحَقُ ثَوْبُهُ وَ لَحْمُهُ وَ یَنْشُفُ دَمُهُ وَ یَرِقُّ عَظْمُهُ حَتَّى یَوْمَ حَشْرِهِ فَیُنْشَرُ مِنْ قَبْرِهِ وَ یُنْفَخُ فِی صُوْرٍ وَ یُدْعَى لِحَشْرٍ وَ نُشُورٍ فَثَمَّ بُعْثِرَتْ قُبُورٌ وَ حُصِّلَتْ صُدُورٌ وَ جِی‏ءَ بِکُلِّ نَبِیٍّ وَ صِدِّیقٍ وَ شَهِیدٍ مِنْطِیقٍ وَ تَوَلَّى لِفَصْلِ حُکْمِهِ رَبٌّ قَدِیرٌ بِعَبِیدِهِ خَبِیرُ بَصِیرٌ فَکَمْ مِنْ زَفْرَةٍ تُضْنِیهِ وَ حَسْرَةٍ تُنْضِیهِ فِی مَوْقِفٍ مَهُولٍ عَظِیمٍ وَ مَشْهَدٍ جَلِیلٍ جَسِیمٍ بَیْنَ یَدَیْ مَلِیکٍ کَرِیمٍ بِکُلِّ صَغِیرَةٍ وَ کَبِیرَةٍ عَلِیمٍ حِینَئِذٍ یُلْجِمُهُ عَرَقُهُ وَ یَحْفِزُهُ قَلَقُهُ عَبْرَتُهُ غَیْرُ مَرْحُومَةٍ وَ صَرْخَتُهُ غَیْرُ مَسْمُوعَةٍ وَ حُجَّتُهُ غَیْرُ مَقْبُولَةٍ وَ تَئُولُ صَحِیفَتُهُ وَ تَبِینُ جَرِیرَتُهُ وَ نَطَقَ کُلُّ عُضْوٍ مِنْه‏ بِسُوءِ عَمَلِهِ فَشَهِدَتْ عَیْنُهُ بِنَظَرِهِ وَ یَدُهُ بِبَطْشِهِ وَ رِجْلُهُ بِخَطْوِهِ وَ جِلْدُهُ بِمَسِّهِ وَ فَرْجُهُ بِلَمْسِهِ وَ یُهَدِّدُهُ مُنْکَرٌ وَ نَکِیرٌ وَ کَشَفَ عَنْهُ بَصِیرٌ فَسُلْسِلَ جِیدُهُ وَ غَلَتْ یَدُهُ وَ سِیقَ یُسْحَبُ وَحْدَهُ فَوَرَدَ جَهَنَّمَ بِکَرْبٍ شَدِیدٍ وَ ظِلٍّ یُعَذَّبُ فِی جَحِیمٍ وَ یُسْقَى شَرْبَةً مِنْ حَمِیمٍ تُشْوِی وَجْهَهُ وَ تَسْلَخُ جِلْدَهُ یَضْرِبُهُ زَبِینَتُهُ بِمِقْمَعٍ مِنْ حَدِیدٍ یَعُودُ جِلْدُهُ بَعْدَ نُضْجِهِ بِجِلْدٍ جَدِیدٍ یَسْتَغِیثُ فَیَعْرِضُ عَنْهُ خَزَنَةُ جَهَنَّمَ وَ یَسْتَصْرِخُ فَیَلْبَثُ حُقْبَهُ بِنَدَمٍ نَعُوذُ بِرَبٍّ قَدِیرٍ مِنْ شَرِّ کُلِّ مَصِیرٍ وَ نَسْأَلُهُ عَفْوَ مَنْ رَضِیَ عَنْهُ وَ مَغْفِرَةَ مَنْ قَبِلَ مِنْهُ فَهُوَ وَلِیُّ مَسْأَلَتِی وَ مُنْجِحٌ طَلِبَتِی فَمَنْ زُحْزِحَ عَنْ تَعْذِیبِ رَبِّهِ سَکَنَ فِی جَنَّتِهِ بِقُرْبِهِ وَ خُلِّدَ فِی قُصُورٍ مُشَیَّدَةٍ وَ مُکِّنَ مِنْ حُورٍ عِینٍ وَ حَفَدَةٍ وَ طِیفَ عَلَیْهِ بِکُئُوسٍ وَ سَکَنَ حَظِیرَةَ فِرْدَوْسٍ وَ تَقَلَّبَ فِی نَعِیمٍ وَ سُقِیَ مِنْ تَسْنِیمٍ وَ شَرِبَ مِنْ عَیْنٍ سَلْسَبِیلٍ مَمْزُوجَةٍ بِزَنْجَبِیلٍ مَخْتُومَةٍ بِمِسْکٍ وَ عَبِیرٍ مُسْتَدِیمٍ لِلْحُبُورِ مُسْتَشْعِرٍ لِلسُّرُورِ یَشْرَبُ مِنْ خُمُورٍ فِی رَوْضٍ مُشْرِقٍ مُغْدِقٍ لَیْسَ یَصْدَعُ مِنْ شُرْبِهِ وَ لَیْسَ یُنْزَفُ هَذِهِ مَنْزِلَةُ مَنْ خَشِیَ رَبَّهُ وَ حَذَّرَ نَفْسَهُ وَ تِلْکَ عُقُوبَةُ مَنْ عَصَى مُنْشِیَهُ وَ سَوَّلَتْ لَهُ نَفْسُهُ مَعْصِیَةَ مُبْدِیهِ ذَلِکَ قَوْلٌ فَصْلٌ وَ حُکْمٌ عَدْلٌ خَیْرُ قِصَصٍ قُصَّ وَ وَعْظٍ بِهِ نُصَ‏ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکِیمٍ حَمِیدٍ نَزَلَ بِهِ رُوحُ قُدُسٍ مُبِینٍ عَلَى نَبِیٍّ مُهْتَدٍ مَکِینٍ صَلَّتْ عَلَیْهِ رُسُلٌ سَفَرَةٌ مُکْرَمُونَ بَرَرَةٌ عُذْتُ بِرَبٍّ رَحِیمٍ مِنْ شَرِّ کُلِّ رَجِیمٍ فَلْیَتَضَرَّعْ مُتَضَرِّعُکُمْ وَ لْیَبْتَهِلْ مُبْتَهِلُکُمْ فَسَنَسْتَغْفِرُ رَبَّ کُلِّ مَرْبُوبٍ لِی وَ لَکُمْ.

درپی آن خطبه ای ایراد نمودند که نقطه نداشت که آن این است :

الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ أَهْلِ‏ الْحَمْدِ وَ مَأْوَاهُ‏ وَ لَهُ‏ أَوْکَدُ الْحَمْدِ وَ أَحْلَاهُ‏ وَ أَسْرَعُ الْحَمْدِ وَ أَسْرَاهُ وَ أَطْهَرُ الْحَمْدِ وَ أَسْمَاهُ وَ أَکْرَمُ الْحَمْدِ وَ أَوْلَاهُ الواحدُ الاحدُ الأحَدُ الصَّمَدُ، لا والِدَ لَهُ وَ لا وَلَدَ. سَلَّطَ المُلوکَ وَ أعداها، وَ أهلَکَ العُداةَ وَ أدحاها، وَ أوصَلَ المَکارِمَ وَ أسراها، وَ سَمَکَ السَّماءَ وَ عَلّاها، وَ سَطَحَ المِهادَ وَ طَحاها، وَ وَطَّدَها وَ دَحاها، وَ مَدَّها وَ سَوّاها، وَ مَهَّدَها وَ وَطّاها، وَ أعطاکُم ماءَها وَ مَرعاها، وَ أحکَمَ عَدَدَ الاُمَمِ وَ أحصاها، وَ عَدَّلَ الأعلامَ وَ أرساها.الاِلاهُ الأوَّلُ لا مُعادِلَ لَهُ، وَلا رادَّ لِحُکمِهِ، لا إلهَ إلّا هُوَ، المَلِکُ السَّلام، المُصَوِّرُ العَلامُ، الحاکِمُ الوَدودُ، المُطَهِّرُ الطّاهِرُ، المَحمودُ أمرُهُ، المَعمورُ حَرَمُهُ، المَأمولُ کَرَمُهُ.عَلَّمَکُم کَلامَهُ، وَ أراکُم أعلامَهُ، وَ حَصَّلَ لَکُم أحکامَهُ، وَ حَلَّلَ حَلالَهُ، وَ حَرَّمَ حَرامَهُ. وَ حَمَّلَ مُحَمَّداً الرِّسالَةَ، وَ رَسولَهُ المُکَرَّمَ المُسَدَّدَ، ألطُّهرَ المُطَهَّرَ.أسعَدَ اللهُ الاُمَّةَ لِعُلُوِّ مَحَلِّهِ، وَ سُمُوِّ سُؤدُدِهِ، وَ سَدادِ أمرِهِ، وَ کَمالِ مُرادِهِ. أطهَرُ وُلدِ آدَمَ مَولوداً، وَ أسطَعُهُم سُعوداً، وَ أطوَلُهُم عَموداً، وَ أرواهُم عوداً، وَ أصَحُّهُم عُهوداً، وَ أکرَمُهُم مُرداً وَ کُهولاً. صَلاةُ اللهِ لَهُ لِآلِهِ الأطهارِ مُسَلَّمَةً مُکَرَّرَةً مَعدودَةً، وَ لِآلِ وُدِّهِمُ الکِرامِ مُحَصَّلَةً مُرَدَّدَةً ما دامَ لِالسَّماءِ أمرٌ مَرسومٌ وَ حَدٌّ مَعلومٌ.أرسَلَهُ رَحمَةً لَکُم، وَ طَهارَةً لِأعمالِکُم، وَ هُدوءَ دارِکُم وَ دُحورَ، عارِکُم وَ صَلاحَ أحوالِکُم، وَ طاعَةً لِلّهِ وَ رُسُلِهِ، وَ عِصمَةً لَکُم وَ رَحمَةً.اِسمَعوا لَهُ وَ راعوا أمرَهُ، حَلِّلوا ما حَلَّلَ، وَ حَرِّموا ما حَرَّمَ، وَ اعمِدوا – رَحِمَکُمُ اللهُ – لِدَوامِ العَمَلِ، وَ ادحَروا الحِرصَ، وَ اعدِموا  الکَسَلَ، وَ ادروا السَّلامَةَ وَ حِراسَةَ مُلکِ وَ رَوعَها، وَ هَلَعَ الصُّدورِ وَ حُلولَ کَلِّها وَ هَمِّها.هَلَکَ وَ اللهِ أهلُ الاِصرارِ، وَ ما وَلَدَ والِدٌ لِلاِسرارِ، کَم مُؤَمِّلٍ أمَّلَ ما أهلَکَهُ، وَ کَم مالٍ وَ سِلاحٍ أعَدَّ صارَ لِلأعداءِ عُدَّةً وَ عُمدَةً.اَللّهُمَّ لَکَ الحَمدُ وَ دَوامُهُ، وَ المُلکُ وَ کَمالُهُ، لااِلهَ إلّا هُوَ، وَسِعَ کُلَّ حِلمٍ حِلمُهُ، وَ سَدَّدَ کُلُّ حُکمٍ حُکمُهُ، وَ حَدَرَ کُلَّ عِلمٍ عِلمُهُ.عَصَمَکُمُ وَ لَوّاکُم، وَ دَوامَ السَّلامَةِ أولاکُم، وَ لِلطّاعَةِ سَدَّدَکُم، وَ لِلاِسلامِ هَداکُم، وَ رَحِمَکُم وَ سَمِعَ دُعاءَکُم، وَ طَهَّرَ أعمالَکُم، وَ أصلَحَ أحوالَکُم.وَ أسألُهُ لَکُم دَوامَ السَّلامَةِ، وَ کَمالَ السَّعادَةِ، وَ الآلاءَ الدّارَةَ، وَ الاَحوالَ السّارَّةَ، وَ الحَمدُ لِلّهِ وَحدَهُ.

جفر وعلم جفر- شیعه وسنی درباره جفر کتابهای بیشماری نوشته اند وواقع مطلب این استکه  درکتاب بصائر الدرجات و بحار حدیثی است که در آن امام صادق علیه السلام فرموده اند :

برای ما هیچ دشمنی ازنزدیکان خودمان واز کسانیکه خود را بدوستی مامی بندند بدترنیست وآنها درباره جفر برما دروغ می بندند .....   

مَا أَحَدٌ أَعْدَى لَنَا مِنْ ذَوِی قَرَابَاتِنَا وَ مَنْ یَنْتَحِلُ حُبَّنَا إِنَّهُمْ لَیَکْذِبُونَ عَلَیْنَا فِی الْجَفْرِ قَالَ قُلْتُ أَصْلَحَکَ اللَّهُ وَ مَا الْجَفْرُ قَالَ وَ هُوَ وَ اللَّهِ مِسْکُ مَاعِزٍ وَ مِسْکُ ضَأْنٍ یَنْطِقُ‏ «منطبق» أَحَدُهُمَا بِصَاحِبِهِ فِیهِ سِلَاحُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ الْکُتُبُ وَ مُصْحَفُ فَاطِمَةَ أَمَا وَ اللَّهِ مَا أَزْعُمُ أَنَّهُ قُرْآنٌ

درروایات متواتری که ازامامان معصوم علیهم السلام درباره جفر وارد شده بینونت فاحشی بین جفری که اصطلاح کرده اند و جفر امیر المؤمنین علیه السلام وجود دارد چنانکه انشاء الله توضیح داده میشود 

ادامه دارد 

  نظرات ()
مطالب اخیر تراحم وپیشی گرفتن در حرم تراحم وپیشی گرفتن در حرم ابزار جادوگران تفسیر گوشی قضاوت کانال طتنجیه ماجرای طلوع وغروب طلسم ترجمه جامع الاحکام کاذب ضلالت
کلمات کلیدی وبلاگ