سما
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ سما
آرشیو وبلاگ
      اعتقادی (بنام خدا آزادی وبلاکهای ((طتنجیه )) برای خداست و بهیچ حزب وگروهی وابسته نیست . سما .)
شناسائی جایگاه فحش دراسلام نویسنده: سما - چهارشنبه ٢۸ خرداد ۱۳٩۳

بسم الله الرحمن الرحیم

شناسائی جایگاه فحش دراسلام

درمقاله خوارج تعریضا اشاره ای بموضوع فحش درفرقه ها شد ودراین مقاله بویژه نگاهی بجایگاه فحاشی درجوامع ودیدگاه مذهبی بفحش وهتاکی انداخته میشود هرچند باقلم عاجز وناتوان نوشته میشود ولی خداوند می تواند آنرا وسیله هدایت قرار دهد


 

بسم الله الرحمن الرحیم

شناسائی جایگاه فحش دراسلام

درمقاله خوارج تعریضا اشاره ای بموضوع فحش درفرقه هاشد ودراین مقاله بویژه نگاهی بجایگاه فحاشی درجوامع ودیدگاه مذهبی بفحش وهتاکی انداخته میشود هرچند باقلم عاجز وناتوان نوشته میشود ولی خداوند می تواند آنرا وسیله هدایت قرار دهد خانواده های بسیاری ازاقشار مختلف هستند که واقعا حتی نسبت بکوچک ترین کلمات رکیک  حساسیت وغیرت نشان می دهند واین امر نشانگر این است که ممنوعیت فحش فطریست و درهمۀ ادیان آسمانی بوده که درهمۀ طوایف غیرتمندانی نسبت بآن وجود دارند ودر مقابل در همه طوایف بی غیرت ها ولایبالی ها وفحاشان بیشماری بچشم می خورند اکنون براثر ارتباطان جهانی خود داری ازفحاشی بسیار کمرنگ شده است حتی سران و بزرگان ومهتران بسیاری از طوایف راآزمودم دیدم اقلا درخلوت فحش های ناموسی وعرضی بمخالف خود می دادند ورعیت آنها که آجیل توی جیبشان فحاشی و هتاکی وبی باکی وجسارت است حتی نسبت بیکدیگر هم همه نوع  فحاشی را روامیدارند چه رسد بمخالفان خود چراکه بسیاری ازفحش هائی را که می دهند وبزبان جاری میکنند براحتی بآنها عمل کرده و میکنند ونزد آنها هیچ دغدغه ای ندارد نسبت دادن بدیگران کاری راکه خود انجام می دهند و بعضا هرگز باین نمی اندیشند که چه بسا یک اهانت باعث ازهم پاشیدگی روح وروان طرف مقابل شود وبعضا می دانند که چه اثرات مخربی دارد وانجام می دهند که بکاری گیری فحش ازطرف دانا یا نادان جوانب گوناگون دارد

انگیزه فحاشی – دربسیاری ازفحاشان فحش امریستکه بآن عادت کرده اند یا برطبیعتشان نشسته نمی توانند ازخود دور کنند پیرمردان فرسوده ای مشاهده میشوند که چنان فحاشی در خوی آنها رسوخ کرده که درهرجمله چندین فحش را چه بشوخی وچه بجدی بکار می برند درست همانطوری هستند که شاعر گفته :

خوئی که نشست برطبیعت                        خارج نرود تادم مرگ

ازاین گروه عجبی نیست تعجب ازکسانی استکه خود رامتدین ومقید بدینداری جامی زنند ولی هنگام خشم فحاشی می کنند وباز ازاینها که بگذریم تعجب ازکسانی است که خود راراهنمای مردم می دانند اما هنگام خشم ویادفع مخالف فحاشی می کنند وبدتر ازاینها گروهی هستند مانند بعضی ازشیخیه که بااعتقاد باینکه باید فحش داد فحاشی می کنند چون مخالف خود راناصب و یا دشمن خدا می دانند گرچه اعتقاداتش بااویکی باشد واختلافشان سلیقه ای باشد

عارضه ودوام –ازیک نظر درروایات اهل بیت عصمت وطهارت صلوات الله علیهم اجمعین دو نوع فحش ملاحظه شده یکی اینکه واژه فحاش درعربی با صیغه مبالغه آمده یعنی فرد بسیار فحش دهنده گردیده است واین عمل زشت در او دوام پیدا کرده و ذاتیتی دارد که از فرد قابل انفکاک نیست شناخت چنین فردی را حضرت پیامبر چنین فرموده اند که همانا خداوند بهشت راحرام کرده است برهرفحاش یاوه گو وکم حیائی که باکی نداشته باشد چه میگوید وبرایش چه می گویند پس همانا اگر او را تفتیش کنی جز اینکه فرزند زنا یا شرک شیطان باشد چیزی دیگر نخواهی  یافت این حدیث شریف درکتب مصادر شیعه تکرارا وارد شده که درادامه آن ازحضرت پیامبراسلام پرسش شده ای پیامبر خدا آیا در میان مردم شرک شیطان وجود دارد ؟ حضرت بآیه 64سورۀ اسرا اشاره کرده فرمودند مگر این آیه رانخوانده ای شارِکْهُمْ فِی الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ یعنی خداوند بشیطان فرمود پس حالا دراموال واولاد مردم شریک شو عرض شد آیا درمیان مردم کی هست که هرچه بگوید وبرایش بگوبند باکی ندارند ؟ فرمود بلی هرکس متعرض مردم شود ودرباره آنها فحشی بگوید درحالی که میداند که مردم او رارها نمیکنند پس این فرد کسی استکه باکی ندارد هرچه میگوید وهرچه برایش می گویند وعربی حدیث شریف این است :

عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلَامُ، قَالَ‏: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏  إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ الْجَنَّةَ عَلَى کُلِّ فَحَّاشٍ‏ بَذِیٍّ قَلِیلِ الْحَیَاءِ لَا یُبَالِی مَا قَالَ وَ لَا مَا قِیلَ لَهُ‏  فَإِنَّکَ إِنْ فَتَّشْتَهُ لَمْ تَجِدْهُ إِلَّا لِغَیَّةٍ أَوْ شِرْکِ شَیْطَانٍ.فَقِیلَ: یَا رَسُولَ اللَّهِ، وَ فِی النَّاسِ شِرْکُ شَیْطَانٍ‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ: أَ مَا تَقْرَأُ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: وَ شارِکْهُمْ فِی الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ «سورة الأسراء: الآیة 64.» فَقِیلَ‏  وَ فِی النَّاسِ مَنْ لَا یُبَالِی مَا قَالَ وَ مَا قِیلَ لَهُ فَقَالَ: نَعَمْ، مَنَ تَعَرَّضَ لِلنَّاسِ فَقَالَ فِیهِمْ وَ هُوَ یَعْلَمُ أَنَّهُمْ لَا یَتْرُکُونَهُ فَذَلِکَ الَّذِی لَا یُبَالِی مَا قَالَ وَ مَا قِیلَ لَه‏

درروایتست که کسیکه بانسان مومن فحاشی کند ازحق بسیار خارج گردیده است سباب المؤمن فسوق تاجائیکه اجازه نداده اند که کسی باکسی شوخی کند زیرا شوخی را سبّ اصغر فرموده اند :

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع‏ إِیَّاکُمْ وَ الْمِزَاحَ فَإِنَّهُ یَجُرُّ السَّخِیمَةَ وَ یُورِثُ الضَّغِینَةَ وَ هُوَ السَّبُ‏ الْأَصْغَرُ.کافی 2ص664

یعنی امام صادق علیه السلام از امیرالمؤمنین نقل کرده اندکه فرموده اند : ازشوخی پرهیز کنید پس همانا شوخی بکدورت وخشم می کشاند وسبب کینه توزی می گردد و شوخی دشنام کوچک است

عارضه – واما گاه باشد که از انسانی که  مقید بدین است فحشی صادر شود که قبل وبعد ازنطق بآن ازاین عمل راضی نبوده وعلامتش استغفار وتدارک و راضی کردن فرد یا افرادیستکه بآنها توهین کرده بود چنانکه در صحیفه دردعای مکارم اخلاق امام چهارم علیه السلام آمده استکه : اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَا یُلْقِی الشَّیْطَانُ فِی رُوعِی مِنَ التَّمَنِّی وَ التَّظَنِّی وَ الْحَسَدِ ذِکْراً لِعَظَمَتِکَ، وَ تَفَکُّراً فِی قُدْرَتِکَ، وَ تَدْبِیراً عَلَى عَدُوِّکَ، وَ مَا أَجْرَى عَلَى لِسَانِی مِنْ لَفْظَةِ فُحْشٍ‏ أَوْ هُجْرٍ أَوْ شَتْمِ عِرْضٍ أَوْ شَهَادَةِ بَاطِلٍ أَوِ اغْتِیَابِ مُؤْمِنٍ غَائِبٍ أَوْ سَبِّ حَاضِرٍ وَ مَا أَشْبَهَ ذَلِکَ نُطْقاً بِالْحَمْدِ لَکَ، وَ إِغْرَاقاً فِی الثَّنَاءِ عَلَیْکَ، وَ ذَهَاباً فِی تَمْجِیدِکَ، وَ شُکْراً لِنِعْمَتِکَ، وَ اعْتِرَافاً بِإِحْسَانِکَ، وَ إِحْصَاءً لِمِنَنِکَ. یعنی :

خدایا اموری را که شیطان از آرزوها و گمان گرائى و رشک ورزى در دل من مى افکند با یاد بزرگی تو و اندیشه در توانائی تو و تدبیر بر ضد دشمنت جاگزین کن .  وبجای لفظ فحش یا لفظ دورکننده یا دشنام عرضى یا شهادت باطل یا غیبت مؤمن غائب ، یا دشنام  بشخص حاضر و مانند اینها را که شیطان بر زبان من جارى کند. بسخن ستایش برای تو، و سرشار درستودن برتو  ، وسیر در بزرگواری تو و سپاس برای نعمت تو و اعتراف باحسان تو و شمردن نعمتهاى خودت، بدل بفرما 

فحش وسب

فحش ناسزا وسخن زشت گفتن دربارۀ کسی است اما سبّ دشنام سخت ودرد آور راگویند چنانکه خداوند درقرآن خطاب بمؤمنین فرموده است

وَ لا تَسُبُّوا الَّذینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ ..... (108)انعام

وکسانی راکه بسوی غیر خدا دعوت می کنند  دشنام ندهید زیرا که آنها هم  درحال ستم بدون دانش خدا را دشنام خواهند داد 

ومراد ازاینکه دشمنان خدا بخدا فحش می دهند این استکه اگر شما بآنها دشنام دهید آنها برمیگردند بامامان ومؤمنان ومقدسات دین دشنام می دهند و باعثش شما شده اید چنانکه درروایات بعد روشن است که اول فارسی وسپس عربی وآدرس آنها یادآوری میشود :

حضرت پیامبرصلی الله علیه وآله بحضرت علی علیه السلام فرمودند :

هرکس ترا دشنام دهد مرا دشنام داده است وهرکس مرادشنام دهد خدا رادشنام داده است

وَ قَالَ النَّبِیُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ لِعَلِیٍّ: «مَنْ سَبَّکَ- یَا عَلِیُّ- فَقَدْ سَبَّنِی، وَ مَنْ سَبَّنِی فَقَد سَبَّ اللَّهَ تَعَالَى» اعتقادات الإمامیه (للصدوق)، ص: 108

امام صادق علیه السلام براوی دربارۀ آیه پیشین فرموده اند : آیاکسی رادیده ای که خدا رادشنام دهد عرض کرد قربانت شوم پس مراد چگونه است فرمود : هرکس ولی خدا رادشنام دهد خدا رادشنام داده است

عن عمر الطیالسی عن أبی عبد الله ع قال‏ سألته عن قول الله « وَ لا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ- فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ‏» قال: فقال: یا عمر هل ‏رأیت أحدا یسب الله قال: فقلت: جعلنی الله فداک فکیف قال: من سب ولی الله فقد سب الله‏ البحار ج 15 (ج 1): 277. البرهان ج 1: 545.

وهمچنین حضرت درتفسیری دیگر فرموده اند : دشمنان خدا را دشنام مدهید پس همانا آنها شما رادشنام خواهند داد

قَالَ الصَّادِقُ- عَلَیْهِ السَّلَامُ- فِی تَفْسِیرِ هَذِهِ الْآیَةِ: «لَا تَسُبُّوهُمْ فَإِنَّهُمْ‏  یَسُبُّونَ.

عَلَیْکُمْ». اعتقادات الإمامیه (للصدوق)، ص: 108

درجنگ صفین حضرت امیرعلیه السلام بااینکه برحق بودند ازناسزاگوئی بدشمن نهی کردند  بجای آن فرمودند  بهتر ورساتر آنست که همان زشتی کارهایشان را یاد کنید

فَلِمَ مَنَعْتَنَا مِنْ شَتْمِهِمْ؟ قَالَ: «کَرِهْتُ لَکُمْ أَنْ تَکُونُوا لَعَّانِینَ شَتَّامِینَ تَشْتِمُونَ وَ تَتَبَرَّءُونَ وَ لَکِنْ لَوْ وَصَفْتُمْ مَسَاوِیَ أَعْمَالِهِمْ‏ فَقُلْتُمْ مِنْ سِیرَتِهِمْ کَذَا وَ کَذَا وَ مِنْ عَمَلِهِمْ کَذَا وَ کَذَا کَانَ أَصْوَبَ فِی الْقَوْلِ وَ أَبْلَغَ فِی الْعُذْر

گزارش ازحقیقت

پس فرمودند : دشمنان خدا را دشنام مدهید پس همانا آنها شما رادشنام خواهند داد اما اگر درمقامی کسی که خارج از دین اسلام است  نتوانست پاسخ فحش را بدهند حکم چیست ؟ امام محمد باقر علیه السلام باشخصی دربازار دوستی داشتند که او بغلامش ولد الزنا گفت حضرت دوستی خود رابااو خاتمه دادند عرض کرد یابن رسول الله او داخل اسلام نیست حضرت فرمودند نکاح آنها گرچه دردین خودشان بوده اما صحیح است وحرامزاده نمیشود (نقل بمعناکردم ) این حدیث نشانگر این است فحش بزیر دستی که مسلمان هم نباشد جایز نیست تاچه رسد بکسی که بتواند پاسخ بدهد . اما اگر کسی حرام وحلال راقبول نکند ونکاح خواهر رابد نداند و ازدواج یک زن راباچندین مرد جایز بداند مانند بعضی ازدهات هندوستان مسلم ازشنیدن واقعیت بدش نمی آید مثل اینکه او راحرامزلده خطاب کنند چون گزارش ازیک حقیقت و واقعیتی است که حتی خودش هم انکار ندارد هیچ مشکلی برای گزارش ازواقعیتی که فتنه ندارد درمیان نیست چنانکه خداوند درمقام تسلط وقدرت درقرآن ازاین گزارشات فراوان دارد وگاه پیامبر وامام هم گزارش می دادند که بچند نمونه اکتفا می شود :

رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ (107) قالَ اخْسَؤُا فیها وَ لا تُکَلِّمُونِ (108) مؤمنون

کفار درجهنم میگویند پروردگارا ما را ازدوزخ بیرون کن پس اگر دوباره تکرار کردیم ستمکاریم خداوند پاسخ می دهد چخه وبا من سخن مگوئید

درباره بلعم باعورادر سوره اعراف آیه 176 فرموده : فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْب‏ او مانند سگ است درباره حاملیت تورات درسوره جمعه فرموده اینها مانند الاغ بارکشند : مَثَلُ الَّذینَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ ثُمَّ لَمْ یَحْمِلُوها کَمَثَلِ الْحِمارِ یَحْمِلُ أَسْفاراً

شخصی حضرت امیر المؤمنین علی علیه السلام رااذیت می نمود تاحضرت را ناچار نمود که فرمودند چخه فورالباسها ازتنش پرید سگ شد درهمان حال آن شخص توبه کرد حضرت او رابرگردانیدند زیرا که معلوم است که  مَنْ‏ یُهِنِ‏ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُکْرِمٍ إِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ ما یَشاء 18حج یعنی کسی را که خدا توهین کند هیچکس نمی تواند او راگرامی بدارد وخداوند آنچه بخواهد انجام می دهد

اگر دربین مسلمانان گروه اندکی بخواهند بدعتی بگذارند ومسلمین راگمراه کنند حکمی خاص دارد چنانکه در کفایة المسائل فرموده اند :

مسأله ـ هرگاه دیدید که بدعتی در دین و مذهب پیدا شد پس باید که اظهار براءت و بیزاری کنید از اهل آن و باید بسیار سبّ کنید و دشنام دهید به اهل آن و باید عیب ایشان را اظهار کنید و بد به ایشان بگویید و با دلیل و برهان الهی رد کنید بر ایشان به طوری که نتوانند اثبات بدعت خود را بکنند و بترسند اظهار کنند آن را تا قطع طمع کنند از فساد کردن در اسلام و باید بترسانید مردم را از پیروی ایشان و یاد گرفتن از ایشان و به این عمل نوشته می‏شود از برای شما حسنات و بلند می‏شود درجات به آن واسطه در آخرت. چنان‏که در احادیث وارد شده و خلافی در آن نیست

 عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ إِذَا رَأَیْتُمْ أَهْلَ الرَّیْبِ وَ الْبِدَعِ مِنْ بَعْدِی فَأَظْهِرُوا الْبَرَاءَةَ مِنْهُمْ وَ أَکْثِرُوا مِنْ سَبِّهِمْ وَ الْقَوْلَ فِیهِمْ وَ الْوَقِیعَةَ وَ بَاهِتُوهُمْ کَیْلَا یَطْمَعُوا فِی الْفَسَادِ فِی الْإِسْلَامِ وَ یَحْذَرَهُمُ النَّاسُ وَ لَا یَتَعَلَّمُوا مِنْ بِدَعِهِمْ یَکْتُبِ اللَّهُ لَکُمْ بِذَلِکَ الْحَسَنَاتِ وَ یَرْفَعْ لَکُمْ بِهِ الدَّرَجَاتِ فِی الْآخِرَةِ.کافی 2ص275

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  نظرات ()
مطالب اخیر تراحم وپیشی گرفتن در حرم تراحم وپیشی گرفتن در حرم ابزار جادوگران تفسیر گوشی قضاوت کانال طتنجیه ماجرای طلوع وغروب طلسم ترجمه جامع الاحکام کاذب ضلالت
کلمات کلیدی وبلاگ