سما
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ سما
آرشیو وبلاگ
      اعتقادی (بنام خدا آزادی وبلاکهای ((طتنجیه )) برای خداست و بهیچ حزب وگروهی وابسته نیست . سما .)
فی امر الجن نویسنده: سما - دوشنبه ۱٧ شهریور ۱۳٩۳

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین وصلی الله علی محمد سید المرسلین وآله خیرة الخلق اجمعین

ورهطه المخلصین ولعنة الله علی اعدائهم اجمعین


 

وبعد فیقول العبد الاثیم کریم بن ابراهیم انه قد بلغنی انه وقع اختلاف فی شیراز بین اخواننا اکرمهم الله بالاعزاز فی امر الجن فقال بعضهم انهم لیسوا فی عالمنا ولایرون الا بمعجزة نبیّ او وصیّ نبیّ وقال بعضهم انّهم فی عالمنا یتشکلون باشکال مختلفة ویتجسمون ویرون واساءنی اختلافهم واغتممت منه لانه لیس من شأن المؤمنین التنازع فی الدین وعلیهم الرجوع الی کتاب الله وسنّة نبیّه صلی الله علیه وآله والائمة الطاهرین صلوات الله علیهم اجمعین

قال الله سبحانه :

اطیعوا الله واطیعوا الرسول واولی الامر منکم وان تنازعتم فی شیء فردوه الی الله والرسول فلا و ربک لایؤمنون حتی یحکموک فیما شجر بینهم ثم لایجدوا فی انفسهم حرجا مما قضیت ویسلموا تسلیما .

فالواجب علیکم ایها الاخوان الرجوع الی کتاب الله جل وعزواخبار المعصومین  سلام الله علیهم اجمعین فها انا اتلو علیکم بعض ما فیه کفایة وبلاغ .

فاعلموا  ایها الاخوان ان الله سبحانه نص فی کتابه علی حقیقة الامر وقال :

وخلق الجان من مارج من نار .الرحمن 15

کما خلق آدم من صلصال الرحمن 14 من الطین ،

 ومن البین ان النار جسم لطیف الطف من الهواء وانکم لاترون الهواء فکیف ترون النار هذا ویقول علی علیه السلام انما تَحُدُّ الادواتُ انفسها وتشیر الآلات الی نظائرها و اعین الانس من الطین ولایدرک الا الطین او ما شاب به الطین وغلظ به کالماء المشیب بالطین او الهواء المشیب بالتراب والمرئی منهما فی الحقیقة التراب لا جسم الهواء والماء فکیف یمکن رؤیة الجن المخلوق من النار هذا وقد نصّ الله سبحانه بعدم الرؤیة فقال :                       

انّه یریکم هو و قبیله من حیث لاترونهم 27-اعراف                    

والشیطان کان من الجن ففسق عن امر ربه ونسله من الجن فاذ قد نص الله علی عدم رؤیته فمن الذی یمکنه ادعاء رؤیتهم وهم علی ما خلقوا علیه ورأینا الاخبار موافقة للکتاب وصحیح الاعتبار فانا روینا عن الصدوق فی العلل بسنده الی جابر عن ابی جعفر علیه السلام فی حدیث : خلق آدم قال الله سبحانه للملائکة وابین النسناس من ارضی فاطهرها منهم وانقل مردة الجن العصاة عن بریتی وخلقی وخیرتی واسکنهم فی الهواء وفی اقطار الارض لایجارون نسل خلقی واجعل بین الجن وبین خلقی حجابا ولایری نسل خلقی الجن ولایؤانسونهم ولایخالطونهم فوجدنا الخبر موافقا لکتاب الله جل وعز فوجب اتباعه مع مایساعده من الادلة ومن بصایر بسنده عن عمربن یزید بیاع السابری قال قال ابو عبدالله علیه السلام بینا رسول الله ذات یوم جالس وساق حدیث الهام بن الهیم الی ان قال فقال رسول الله صلی الله علیه وآله لعلی علیه السلام یا علی علم الهام وارفق به فقال هام یا رسول الله من هذا الذی ضمنتنی الیه فانا معاشر الجن قد امرنا ان لانکلم الا نبیاً او وصیّ نبیّ الخبر فوجدنا هذا الخبر مؤیدا فی الجملة ومطابقاً للدلیل الاعتباری فان الاذن الترابیة لیست تسمع اصوات الارواح مع انها اجسام کما روی فی العلل الروح جسم لطیف البس قالباً کثیفاً فعرفنا انٌ الجسم الکثیف لا یری اللطیف ولایسمع صوته مالم یتغیر احدهما عن حاله وروی فی ارشاد المضلین عن ابیجعفر فی حدیث طویل فی خلق الجن قال علیه السلام : ثم خلق عزّوجلّ فی الارض الجن روحانیین لهم اجنحة فخلقهم دون خلق الملائکة وخفضهم ان یبلغوا مبلغ الملائکة فی الطیران وغیر ذلک الخبر. فعلمنا من هذا الخبرانّ الجنّ روحانیّون ومن ذلک الخبر ان الروح جسم لطیف فهم اجسام لطیفة روحانیّة لایُرَون ولا یُسمَع کلامُهم مالایتغیر الرائی او المرئی البتة وذلک من البدیهیّات وهو الاصل الثابت وانّما الکلام فی انّ ما یتّفق من الرؤیة ، کیف هو ؟ اقول : الاصل الکلی وجوب المناسبة بین المدرک والمدرک کما قال امیر المؤمنین علیه السلام انّما تَحُدُّ الادوات انفسها وتُشیر الآلات الی نظائرها فیمکن رؤیة الجنّ باَن یحدث فی الانسان حالة ینظر بروحانیّته حتی یصاقع نظره او یتغلّظ الجنّ ویتجسّم حتی یصاقع بدن الانسان فیقع شبحه المنفصل فی عین الانسان فیدرکه ومالم یتغلّظ ویتکثّف لایحصل له شبح غلیظ و مالم یکن له شبح غلیظ لایقع منه شبح فی عین الانسان الغلیظة کما لایقع شبح النار والهواء فی العین البتة . واما المصابون و المصروعون الذین نریهم یدعون رؤیة الجن وشهدت القرائن بصدقهم فلاشکّ انّه یحصل التغییر فیهم وینصرف ارواحهم الی الباطن فلا یدرکون باجسامهم شیءاً صریحاً حین یرون الجن بحواسهم الباطنة البتة وان ما یرون بمنزلة ما یراه النائم فی منامه ویحصل لهم اغماء وغشی کالنوم فلایدرکون هذه الحیوة الدنیا کادراکهم حال افاقتهم البتة ویقرون بذلک بعد افاقتهم و ینالهم فی تلک الحال خدارة فی الاعضاء  بسبب اعراض الروح عن ظاهر البدن ولذلک یضعف حواسهم الظاهرة جدا وان لم یکن بشدّة النوم ونریهم یرون الجن تحت الغطاء ومع اغماض العیون فعلمنا انهم لایدرکون الجن بحواسهم الظاهرة ولایستمعون صوته بآذانهم الظاهرة فانّ صوت الجن ان کان یموج الهواء کان یسمعه کل احد فنری الجنیّ یحکی انّ الجنّ ینشدون ویقرؤون وینغمون نغمات ویضربون الدنوف و الطبول ونحن لانسمع ذلک فعلمنا انّ اصواتهم لاتموج الهواء ولو موجت لسمعنا نحن ایضاً فعلمناانهم یدرکون الجنّ بالحواس الباطنة البتة وهذا ایضاً لاشکّ فیه ولاریب یعتریه بعد ان یدّعی الجنّی انّ فی البیت جنّاً کثیراًویقولون کذا وکذا وفی البیت مأة نفس صحیحة ولایرون شیءً ولایسمعون . فتبیّن انّه یمکن رؤیة الجنّ بتغییر الانسان واعراض روحه عن الظاهر ولو فی الجملة بان یناله ثقل قلیل وخدارة قلیلة و لاشک انّه کلّما یحصل الإعراض عن ظاهر الجسم اکثر یری الجنّ أصرَح وأبین ومالم یعرض کل الإعراض لایریهم فی غایة الوضوح البتة وعند الخدر القلیل یری ظلاً او یسمع صوتاً موحشاً ومشعر ذلک الحس المشترک و من کان فی شکّ من ذلک فلیجرّب بعض المصابین بستر عینیه وسدّ اذنیه ثمّ لیسأله بعد ذلک فانّه لم یمنعه ذلک عن ادراکهم البتة ویمکن ایضاً تغلظ الجنّ حتی یساووا فی الغلظة ابدان بنی آدم فیریهم الانسان قُبُلاً ، والکلام فی انّه هل یمکن لهم ان یتغلظوا بإرادتهم و یتغیروا خلق الله ویخلقوا لانفسهم ابداناً غلیظة علی حسب شهوتهم او یمکن ذلک بمعجزة نبیّ او وصیّ نبیّ عند اظهار الحجة علی الجاحد المعاند فیأخذ لهم البسة غلیظة من العناصر الکثیفة ویلبسها علیهم فمن کان له برهان علی انّ لهم ان یغیّروا خلقهم عن جوهریته الی جوهر آخر فلیأت به مع ما روی عن الصادق علیه السلام لایغیّرشیءٌ عن جوهریته الی جوهر آخرالاّ الله الخبر. واما ما روی من الأخبار المرویة فی البحار انّه رأی الجنّ جمعٌ من الناس فَمَن الذی یأتینا ببرهانٍ أنّهم رأوهم من غیر تغییر حصل فیهم ومن غیر اعجاز نبیّ او إمامٍ لإظهار الحجّة وإظهار انّ الجنّ من رعیّتهم وأیٌّ حدیثٍ دلّ علی انّهُم یَظهَرون بشهوةِ انفسهم ولوکان ذلک بشهوتهم لکانوا یُزاحمون بنی آدم فی مرافقهم ومجالسهم ویکثرون من اذیّتهم ولیس لهم ذلک العقل و السیاسة والحکمة التی یعلمون بهاانّ فی ظهورهم فساد العالم فلایظهرون رحمة وحکمة فانّهم اشرّ من بنی آدم بمراتب واَخفاهم الله لکثرة شرارتهم وخبثهم حتی لایتعلم منهم بنو آدم وان قلت انّ الله جلّ جلاله یمنعهم عن التجلّی لابن آدم اقول لیس من حکمة الله ان یجبر عباده بالمنع عن الفساد وسنّة الله فی الانسان والجنّ واحدوالجبر مطلقا غیرجائزفالله سبحانه لیس من حکمته منع عباده عن الفساد وعمّا امکنهم منه اختیاراً فان قلت خلقهم خلقاً لایقدرون علی غیره قلت فهم لایقدرون علی التجسم کما لایقدر الانسان علی التروح بالجملة لادلیل لمن یزعم ان التغلظ باختیارهم الا ما قرؤه فی صباهم فی کتب الصبیان انّ الجنّ جسم رقیق یتشکل باشکال مختلفة الّا الانبیاء والمرسلین والملک جسم نورانیّ یتشکل باشکال مختلفة حتی الانبیاء والمرسلین الا الکلب والخنزیز مثلا قل هاتوا برهانکم ان کنتم صادقین ام لکم کتاب فیه تدرسون ام لکم خبر عنه تخبرون مالکم کیف تحکمون أً، قَولُ من یسلب الخلاقیّة عن الجنّ أقربُ الی الصواب أم قولُ من یثبت الخلاقیّة لهم ،أم خلقوا من غیر شیء أم هم الخالقون

و اما ما ظهروا به فی عصر سلیمان علیه السلام فذلک باعجازه وتسخیره وحکمه علیهم أَلَم تسمع ماروی فی الاحتجاج عن ابیعبدالله علیه السلام حیث قال الزندیق کیف صعدت الشیاطین السماء؟وهم امثال الناس فی الخلقة والکثافة وقد کانوا یبنون لسلیمان بن داود علیهماالسلام من البناء ما  یعجزمنه ولد آدم قال غُلّظوا لسلیمان کما سُخًّروا وهم خلق رقیق غذائهم التنسم والدلیل علی ذلک صعودهم الی السماء لاستراق السمع ولایقدر الجسم الکثیف علی الارتقاء الیها الا بسلّم اوسبب ، انتهی . وغُلَّظوا لابدّ ان یکون بصیغة التفضیل لیوافق قوله سُخَّروافانّهم کمالم یُسَخَّرواباختیارهم لم یُغَلَّظواباختیارهم ولاشکّ انّ الانسان اشدّ اختیاراً من الجنّ واقوی نفساً فاذا کان الانس لایقدر علی ترقیق جسمه وتغلیظه اکثر کیف یقدرالجنّ مع مهانة انفسهم ودنوّ درجتهم علی التغلظ باختیارهم  بالجملة الجنّ لایُری بعین هذه الابدان بنصّ الکتاب و السُّنَّة والذین رأوه أو یرونه فانّماهو بعین الباطن والحس المشترک وإمّا بواسطة معجزة المعصوم إظهاراً للحُجَّة فانّ رؤیته خلاف عادة الاجسام فمن کان یزعم خلاف ذلک فعلیه بالبرهان ودونه خرط القتاد وغایة استدلالاتهم رؤیة بعض اصحاب المعصومین ایّاه بحضرتهم او علی ابوابهم  وذلک معجزة منهم و لا اقل من إحتمال ذلک و اذا  جاء الاحتمال بطل الاستدلال و بقی الکتاب و السنة الدالان علی عدم الرؤ یة بلا معارض . ثمّ هل خلقوا من نار هذه الدنیا ام من نار هور قلیا والبرزخ فیدقُّ مأخذه و هو بعید عن العقول من یستوحش من عدم خلاقیتهم فلانطیل الکلام بذکره فروی عن ابی عبد الله علیه السلام الجنُّ علی ثلاثةِ اجزاءٍ فجزءٌ مع الملائکة وجزءٌ یطیرون فی الهواء و جزءٌ کلاب وحیات الخبر . وروی انّ ابلیس خُلق من نار الشجر الاخضر وانّ الجنّ کانوا یصعدون الی السماء وابلیس کان لایحجبه شیء دون العرش والمولود من العناصر لایطیق دخول السماء بالجملة لیس هنا موضع بیانٍ و الثابتُ القطعُ اَنّهم اجسام رقیقة لهم تماثیل ومقادیر وموت وحیوة وخلقوا من نار وهذا القدر ثابتٌ معلومٌ من الکتاب والسُّنة یجب الاعتقاد به ولا یجوز التخلف عنه وهو کافٍ فی ما نحن بصدده               `

  نظرات ()
مطالب اخیر تراحم وپیشی گرفتن در حرم تراحم وپیشی گرفتن در حرم ابزار جادوگران تفسیر گوشی قضاوت کانال طتنجیه ماجرای طلوع وغروب طلسم ترجمه جامع الاحکام کاذب ضلالت
کلمات کلیدی وبلاگ