سما
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ سما
آرشیو وبلاگ
      اعتقادی (بنام خدا آزادی وبلاکهای ((طتنجیه )) برای خداست و بهیچ حزب وگروهی وابسته نیست . سما .)
علی امیرالمومنین ولی الله نویسنده: سما - یکشنبه ۱٢ تیر ۱۳٩٠

                                          بسم الله الرحمن الرحیم

                                     عَلِیٌّ امیرُالمؤمنینَ وَلیُ الله

پاسخ این پرسش را که  چرا شیعه در اذان اشهد ان علیا امیرالمؤمنین ولی الله می گوید فراوان داده اند  که شمه و بعضی از محکمات آن دلائل بعربی وفارسی  ذکر می شود که با خواندن این مقاله آشنا میشویم با : فرق شهادتین وشهادات – تقیه شیخ صدوق سرچشمه اختلاف علما شده است – امیرالمؤمنین مخصوص علی علیه السلام است – شناخت صاحب خانه – زیربنای اسرارحج وقربانی – تاریخ صحیح تولد حضرت امیر المؤمنین علیه السلام – وغیر ذلک.

  امام صادق علیه السلام در حدیث بعدی دستورداده اند که : هرگاه  یکى از شما بزبان آورد  لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه‏   را باید بگوید : على امیر المؤمنین ولى اللَّه.

 


الإحتجاج رُوِیَ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُعَاوِیَةَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع هَؤُلَاءِ یَرْوُونَ حَدِیثاً فِی مِعْرَاجِهِمْ أَنَّهُ لَمَّا أُسْرِیَ بِرَسُولِ اللَّهِ ص رَأَى عَلَى الْعَرْشِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أَبُو بَکْرٍ الصِّدِّیقُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ غَیَّرُوا کُلَّ شَیْ‏ءٍ حَتَّى هَذَا قُلْتُ نَعَمْ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمَّا خَلَقَ الْعَرْشَ کَتَبَ عَلَى قَوَائِمِهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ- مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْمَاءَ کَتَبَ فِی مَجْرَاهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْکُرْسِیَّ کَتَبَ عَلَى قَوَائِمِهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اللَّوْحَ کَتَبَ فِیهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ- مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِسْرَافِیلَ کَتَبَ عَلَى جَبْهَتِهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ جَبْرَئِیلَ کَتَبَ عَلَى جَنَاحِهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ کَتَبَ فِی أَکْنَافِهَا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْأَرَضِینَ کَتَبَ فِی أَطْبَاقِهَا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْجِبَالَ کَتَبَ فِی رُءُوسِهَا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الشَّمْسَ کَتَبَ عَلَیْهَا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْقَمَرَ کَتَبَ عَلَیْهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ هُوَ السَّوَادُ الَّذِی تَرَوْنَهُ فِی الْقَمَرِ فَإِذَا قَالَ أَحَدُکُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَلْیَقُلْ‏ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَلِیُّ اللَّهِ     بحار الأنوارج‏27، ص:

در کتاب احتجاج و در بحار 27ص 1آمده : قاسم بن معاویه گفت: بحضرت صادق علیه السّلام عرضکردم : اینها (یعنی اهل سنت ) در حدیث معراج خود نقل میکنند که وقتى پیامبر اکرم را بمعراج بردند مشاهده کرد که بر عرش نوشته است لا اله الّا اللَّه، محمّد رسول اللَّه، ابو بکر الصدیق .حضرت فرمود: سبحان اللَّه همه چیز را تغییر دادند حتّى این حدیث را؟ عرضکردم آرى فرمود: خداوند وقتى عرش را آفرید بر پایه‏هاى آن نوشت:

لا اله الا اللَّه، محمّد رسول اللَّه على امیر المؤمنین         وقتى آب را آفرید در مجراى آن نوشت:

لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه على امیر المؤمنین‏        وقتى کرسى را آفرید بر پایه‏هاى آن نوشت:

لا اله الا اللَّه، محمّد رسول اللَّه على امیر المؤمنین‏         وقتى لوح را آفرید در آن نوشت:

لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه على امیر المؤمنین‏      آنگاه که اسرافیل را آفرید بر پیشانى او نوشت:

لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه على امیر المؤمنین         وقتى جبرئیل را آفرید بر بال او نوشت:

لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه على امیر المؤمنین‏    آنگاه که آسمان‏ها را آفرید بر اطراف آن نوشت:

لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه على امیر المؤمنین        وقتى زمین‏ها را آفرید در طبقات آن نوشت:

لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه على امیر المؤمنین‏       وقتى کوهها را آفرید در سر آن کوه‏ها نوشت:

لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه على امیر المؤمنین        وقتى خورشید را آفرید بر آن نوشت:

لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه على امیر المؤمنین‏       وقتى خداوند عزیز ماه را آفرید بر آن نوشت:

لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه على امیر المؤمنین‏     این همان سیاهى است که در روى ماه مى‏بینید        وقتى یکى از شما بزبان آورد                     لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه‏   را باید بگوید : على امیر المؤمنین ولى اللَّه.

الکافی     1ج     ص441 

 عَنْ سِنَانِ بْنِ طَرِیفٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ قَالَ إِنَّا أَوَّلُ أَهْلِ بَیْتٍ نَوَّهَ اللَّهُ بِأَسْمَائِنَا إِنَّهُ لَمَّا خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ أَمَرَ مُنَادِیاً فَنَادَى أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثَلَاثاً أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ ثَلَاثاً أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیّاً أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ حَقّاً ثَلَاثاً

درکتاب اصول کافی ج 1ص 441-ازامام صادق علیه السلام روایت شده که حضرت فرمودند : همانا ما اهل بیت اولین اهل بیتی هستیم که خداوند نامهای ما رابرافراشته وبلند گردانیده است همانا چون خداوند آسمانها وزمین راآفرید منادی رافرمان داد پس فریاد برآورد که : أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ سه مرتبه –أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ سه مرتبه -  أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیّاً أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ حَقّاً سه مرتبه

شدت تقیه شیخ صدوق

من‏لایحضره‏الفقیه ج : 1 ص : 2

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام :

أَنَّهُ حَکَى لَهُمَا الْأَذَانَ فَقَالَ اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ حَیَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَیَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَیَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَیَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَیَّ عَلَى خَیْرِ الْعَمَلِ حَیَّ عَلَى خَیْرِ الْعَمَلِ اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ الْإِقَامَةُ کَذَلِکَ وَ لَا بَأْسَ أَنْ یُقَالَ فِی صَلَاةِ الْغَدَاةِ عَلَى أَثَرِ حَیَّ عَلَى خَیْرِ الْعَمَلِ الصَّلَاةُ خَیْرٌ مِنَ النَّوْمِ مَرَّتَیْنِ لِلتَّقِیَّةِ - وَ قَالَ مُصَنِّفُ هَذَا الْکِتَابِ رَحِمَهُ اللَّهُ هَذَا هُوَ الْأَذَانُ الصَّحِیحُ لَا یُزَادُ فِیهِ وَ لَا یُنْقَصُ مِنْهُ وَ الْمُفَوِّضَةُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ قَدْ وَضَعُوا أَخْبَاراً وَ زَادُوا فِی الْأَذَانِ مُحَمَّدٌ وَ آلُ مُحَمَّدٍ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ مَرَّتَیْنِ وَ فِی بَعْضِ رِوَایَاتِهِمْ بَعْدَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیّاً وَلِیُّ اللَّهِ مَرَّتَیْنِ وَ مِنْهُمْ مَنْ رَوَى بَدَلَ ذَلِکَ أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیّاً أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ حَقّاً مَرَّتَیْنِ وَ لَا شَکَّ فِی أَنَّ عَلِیّاً وَلِیُّ اللَّهِ وَ أَنَّهُ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ حَقّاً وَ أَنَّ مُحَمَّداً وَ آلَهُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ وَ لَکِنْ لَیْسَ ذَلِکَ فِی أَصْلِ الْأَذَانِ وَ إِنَّمَا ذَکَرْتُ ذَلِکَ لِیُعْرَفَ بِهَذِهِ‏ الزِّیَادَةِ الْمُتَّهَمُونَ بِالتَّفْوِیضِ الْمُدَلِّسُونَ أَنْفُسَهُمْ فِی جُمْلَتِنَا –

یظهر اقتدا الصدوق الامام الصادق فی التقیة من کلامه علیه السلام : وَ لَا بَأْسَ أَنْ یُقَالَ فِی صَلَاةِ الْغَدَاةِ عَلَى أَثَرِ حَیَّ عَلَى خَیْرِ الْعَمَلِ الصَّلَاةُ خَیْرٌ مِنَ النَّوْمِ مَرَّتَیْنِ لِلتَّقِیَّةِ کما قال السید الاجل بتقیة الصدوق فی هذا الموضع.

امام صادق علیه السلام برای دونفر از راویان اذان راچنین حکایت نموده فرمودند : اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ حَیَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَیَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَیَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَیَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَیَّ عَلَى خَیْرِ الْعَمَلِ حَیَّ عَلَى خَیْرِ الْعَمَلِ اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ واقامه هم همین طور است واشکالی ندارد که در دنباله نماز صبح دو مرتبه از جهت تقیه گفته شود : الصَّلَاةُ خَیْرٌ مِنَ النَّوْمِ – شیخ صدوق هم به پیروی از امام صادق علیه السلام  ازباب تقیه این عبارات رادارد که نوشته : این اذان صحیح است که  نه درآن اضافه میشود ونه ازآن کم میگردد ومفوضه لعنهم الله اخباری راوضع کرده اند ودراذان دومرتبه مُحَمَّدٌ وَ آلُ مُحَمَّدٍ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ راافزوده اند وبعضی از ایشان بجای آن دو مرتبه أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیّاً أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ حَقّاً رااضافه کرده اند وشکی نیست که عَلِیّاً وَلِیُّ اللَّهِ وَ أَنَّهُ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ حَقّاً وَ أَنَّ مُحَمَّداً وَ آلَهُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ ولی اینها در اصل اذان نیست ومن اینها رایاد آورشدم تا کسانی که متهم با تفویض هستند و تدلیس کنندگانی که خود را از ما می دانند شناخته شوند

قد ارتفعت التقیة فی بعض الاحیان حتی رووا عن کتاب من کتب العامة مسمی بالسلافة للشیخ عبدالله المراغی المصری : اَنَّ سلمان الفارسی ذکر فیهما – ای فی الاذان والإقامة – الشهادة بولایة علیٍّ بعد الشهادة بالرسالة فی زمن النبی (صلی الله علیه وآله )فدخل رجل علی رسول الله فقال : سمعت أمراً لم أسمع قبل ذلک . فقال ماهو ؟ فقال سلمان قد یشهد فی أذانه بعد الشهادة بالرسالة الشهادة بالولایة لعلیٍِ فقال: سمعتم خیراً

وفیه روایة اُخری أنَّ اباذر یذکرفی الاذان بعد الشهادة بالرسالة ذلک ویقول : أشهَدُ اَنَّ علیّاً ولیُّ الله فأخبربذلک رسول الله (صلی الله علیه وآله )فقال : کذلک أوَنسیتُم قولی فی غدیر خم : مَن کنت مولاه فَعَلیٌ مولاه

   گاهی تقیه برداشته میشود حتی اینکه ازکتب عامه نقل می کنند کتابی بنام سلافه ازشیخ عبدالله مراغی مصری : همانا سلمان دراذان واقامه شهادت بولایت علی علیه السلام را درزمان پیامبر بعد از شهادت برسالت ذکر می کرد پس مردی برپیامبر خدا ص وارد شد وعرض کرد امری راشنیدم که تابحال نشنیده بودم حضرت پرسیدند چه شنیدی ؟ عرض کرد همانا سلمان دراذان بعد از شهادت برسالت شهادت داد بولایت علی پس رسول خدا ص فرمودند :خیری راشنیده ای .

ودرهمان کتاب روایت دیگری آورده که همانا ابوذر دراذان بعد از شهادت برسالت چنین می گفت : أشهَدُ اَنَّ علیّاً ولیُّ الله و خبربرسول خدا ص داده شد حضرت فرمود : همین طوردرست است آیا مگر سخن مرادرروز غدیر خم فراموش کردید که : هرکس من مولای اویم پس علی مولای اوست .

دلائل شهادات کامل در اذان واقامه و تشهد وغیر ذلک  اَشهَدُ اَنَّ عَلِیَّاً اَمیرُالمُؤمِنینَ وَالائِمَةَ مِن وُلدِهِ وَفاطِمَةَالصِّدِّیقَة الطّاهِرَة َاَولیاءُ اللهِ وَاَنّ اولیاءَهم اولیاءُ الله وَاَعدائَهُم اعداءُاللهِ 

بحارالأنوار     24ج     331ص- و  مجموعه ورام

عن أبی حمزة عن أبی جعفر ع فی قوله إِنَّها لَإِحْدَى الْکُبَرِ نَذِیراً لِلْبَشَرِ قال یعنی فاطمة علیها السلام .

امام باقر علیه السلام فرمود درباره سخن خدای متعال «إِنَّها لَإِحْدَى الْکُبَرِ»(یعنی همانا آن زن یکی از آیات بزرگ است ) این شخصیت که یکی از آیات بزرگ خداوند است (مثل پیامبرو امامان معصوم )حضرت فاطمه سلام الله علیها می باشد

بحارالأنوار     ج25     ص339    

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ کُنْتُ عِنْدَ أَبِی جَعْفَرٍ ع فَذَکَرْتُ اخْتِلَافَ الشِّیعَةِ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ لَمْ یَزَلْ فَرْداً مُتَفَرِّداً فِی الْوَحْدَانِیَّةِ ثُمَّ خَلَقَ مُحَمَّداً وَ عَلِیّاً وَفا طِمَةَ ع فَمَکَثُوا أَلْفَ دَهْرٍ ثُمَّ خَلَقَ الْأَشْیَاءَ وَ أَشْهَدَهُمْ خَلْقَهَا وَ أَجْرَى عَلَیْهَا طَاعَتَهُ الحدیث

راوی گوید نزد امام باقر علیه السلام بودم ویادآور اختلاف شیعه شدم پس حضرت فرمود همانا خداوند همیشه  در وحدانیت فرد ومتفرد است آنگاه محمد وعلی وفاطمه راآفرید وهزار دهر درنگ نمود سپس اشیاءراآفرید واین بزرگواران راشاهد برآفرینش اشیاءنمود وبراشیاء فرمانبرداریش را جاری ساخت تا آخر حدیث شریف .   

الإحتجاج على أهل اللجاج، ج‏1، ص: 70

عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص حَدَّثَنِی جَبْرَئِیلُ عَنْ رَبِّ الْعِزَّةِ جَلَّ جَلَالُهُ أَنَّهُ قَالَ: مَنْ عَلِمَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا وَحْدِی وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدِی وَ رَسُولِی وَ أَنَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ ع وَلِیِّی وَ خَلِیفَتِی وَ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِهِ حُجَجِی أَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِی وَ نَجَّیْتُهُ مِنَ النَّارِ بِعَفْوِی وَ أَبَحْتُ لَهُ جِوَارِی فَأَوْجَبْتُ لَهُ کَرَامَتِی وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْهِ نِعْمَتِی وَ جَعَلْتُهُ مِنْ خَاصَّتِی وَ خَالِصَتِی إِنْ نَادَانِی لَبَّیْتُهُ وَ إِنْ دَعَانِی أَجَبْتُهُ وَ إِنْ سَأَلَنِی أَعْطَیْتُهُ وَ إِنْ سَکَتَ ابْتَدَأْتُهُ وَ إِنْ أَسَاءَ رَحِمْتُهُ وَ إِنْ فَرَّ مِنِّی‏ دَعَوْتُهُ وَ إِنْ رَجَعَ إِلَیَّ قَبِلْتُهُ وَ إِنْ قَرَعَ بَابِی فَتَحْتُهُ

امام صادق از پدرش از پدرانش علیهم السلام از رسول خدا روایت می کنند که : جبرئیل از جانب پروردگار عزت جل جلاله مراحدیث نمود که فرمود : هرکس بداند معبودی جز تنها من نیست وهمانا محمد بنده وفرستاده منست وهمانا علی ابن ابیطالب علیه السلام ولی من وخلیفه من است وهمانا امامانی که از فرزندان اویند حجت های منند اورابرحمت خود داخل بهشت می کنم وببخشش خود از آتش می رهانم و اوراشایسته جوارخود می گردانم و کرامتم رابرای اولازم می گردانم ونعمتم را براوتمام می گردانم  واو راازخواص خود قرارمی دهم که اگر مرابخواند باو لبیک می گویم واگر دعا کند مستجاب می گردانم واگر بخواهد باو می دهم واگر ساکت باشد من شروع می کنم واگر بدی کند براورحم می کنم واگرازمن فرارکند اورادعوت می کنم واگر بسوی من بر گردد او را می پذیرم واگردرخانه مرابزند دربروی اومی گشایم  

 وَ مَنْ لَمْ یَشْهَدْ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا وَحْدِی أَوْ شَهِدَ بِذَلِکَ وَ لَمْ یَشْهَدْ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدِی وَ رَسُولِی أَوْ شَهِدَ بِذَلِکَ وَ لَمْ یَشْهَدْ أَنَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ خَلِیفَتِی أَوْ شَهِدَ بِذَلِکَ وَ لَمْ یَشْهَدْ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِهِ حُجَجِی فَقَدْ جَحَدَ نِعْمَتِی وَ صَغَّرَ عَظَمَتِی وَ کَفَرَ بِآیَاتِی وَ کُتُبِی إِنْ قَصَدَنِی حَجَبْتُهُ وَ إِنْ سَأَلَنِی حَرَمْتُهُ وَ إِنْ نَادَانِی لَمْ أَسْمَعْ نِدَاءَهُ وَ إِنْ دَعَانِی لَمْ أَسْتَجِبْ دُعَاءَهُ وَ إِنْ رَجَانِی خَیَّبْتُهُ وَ ذَلِکَ جَزَاؤُهُ مِنِّی وَ ما أَنَا بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ

وهرکس شهادت ندهد باینکه معبودی جزتنهامن نیست یااینکه باین امرشهادت بدهد ولی شهادت ندهد که محمد بنده وپیامبرمنست ویاباین هم شهادت دهد اما شهادت ندهد که همانا علی ابن ابیطالب خلیفه منست ویاباین هم شهادت بدهد وشهادت ندهد که همانا امامان از اولاد علی حجت های من هستند بدرستیکه انکار نعمت مرانموده وبزرگی مراکوچک شمرده وبآیات و کتابهای من کافر شده است پس اگر از من بخواهد اورامحروم می کنم و اگر مرابخواند ندایش رانمیشنوم واگر دعا کند مرا دعایش رامستجاب نمی کنم واگر بمن امید ببندد ناامیدش می کنم واین است پاداش اواز سوی من ومن ستم کننده بربندگان نیستم   

 فَقَامَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِیُّ فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَنِ الْأَئِمَّةُ مِنْ وُلْدِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ؟ فَقَالَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ سَیِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ ثُمَّ زَیْنُ الْعَابِدِینَ فِی زَمَانِهِ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ثُمَّ الْبَاقِرُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیٍّ وَ سَتُدْرِکُهُ یَا جَابِرُ فَإِذَا أَدْرَکْتَهُ فَأَقْرِئْهُ مِنِّی السَّلَامَ ثُمَّ الصَّادِقُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ثُمَّ الْکَاظِمُ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ ثُمَّ الرِّضَا عَلِیُّ بْنُ مُوسَى ثُمَّ التَّقِیُّ الْجَوَادُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیٍّ ثُمَّ النَّقِیُّ عَلِیُّ بْنُ مُحَمَّدٍ ثُمَّ الزَّکِیُّ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ ثُمَّ ابْنُهُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ مَهْدِیُّ أُمَّتِی مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ صَاحِبُ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ الَّذِی یَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً هَؤُلَاءِ یَا جَابِرُ خُلَفَائِی وَ أَوْصِیَائِی وَ أَوْلَادِی وَ عِتْرَتِی مَنْ أَطَاعَهُمْ فَقَدْ أَطَاعَنِی وَ مَنْ عَصَاهُمْ فَقَدْ عَصَانِی وَ مَنْ أَنْکَرَهُمْ أَوْ أَنْکَرَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ أَنْکَرَنِی بِهِمْ یُمْسِکُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ بِهِمْ یَحْفَظُ اللَّهُ الْأَرْضَ أَنْ تَمِیدَ بِأَهْلِهَا

پس جابر ابن عبد الله انصاری ازجابلند شد وعرض کرد ای پیامبرخدا امامان از فرزند علی بن ابیطالب چه کسانی هستند ؟ پس رسول خدا ص فرمود حسن وحسین دوآقای جوانان اهل بهشت سپس زین العابدین علی بن حسین  در زمان خودش آنگاه باقر محمد فرزند علی وبزودی توای جابراورادرک خواهی کرد وآنزمان که اورادرک نمائی سلام مرا باو برسان سپس صادق جعفربن محمد سپس کاظم موسی بن جعفر سپس رضا علی ابن موسی آنگاه تقی جواد محمد بن علی پس از آن نقی علی ابن محمد سپس زکی حسن بن علی سپس فرزند او قائم بحق مهدی امت من محمد بن حسن صاحب زمان صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ استکه زمین راپراز قسط وعدل می کند همانطورکه پرازستم وزور شده باشد ای جابراینها هستند خلفا واوصیاء واولاد وعترت من هرکس فرمانبرداری اینها رابنماید فرمان مرابرده است وهرکس نافرمانی اینها رانماید نافرمانی مراکرده است هرکس اینها را یایکی از اینها راانکار کند همانا منکر من شده است خداوند بوسیله اینها آسمانهارا نگه داشته تا بدون اجازه او برزمین نریزند وبوسیله ایشان خداوند زمین رانگه میدارد که اهلش را ناآرام نسازد     

وَ رُوِیَ عَنِ النَّبِیِّ ص أَنَّهُ قَالَ لِعَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع- یَا عَلِیُّ لَا یُحِبُّکَ إِلَّا مَنْ طَابَتْ وِلَادَتُهُ وَ لَا یُبْغِضُکَ إِلَّا مَنْ خَبُثَتْ وِلَادَتُهُ وَ لَا یُوَالِیکَ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَ لَا یُعَادِیکَ إِلَّا کَافِرٌ فَقَامَ إِلَیْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَدْ عَرَفْنَا عَلَامَةَ خُبْثِ الْوِلَادَةِ وَ الْکَافِرِ فِی حَیَاتِکَ بِبُغْضِ عَلِیٍّ وَ عَدَاوَتِهِ فَمَا عَلَامَةُ خُبْثِ الْوِلَادَةِ وَ الْکَافِرِ بَعْدَکَ إِذَا أَظْهَرَ الْإِسْلَامَ بِلِسَانِهِ وَ أَخْفَى مَکْنُونَ سَرِیرَتِهِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَا ابْنَ مَسْعُودٍ إِنَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ ع إِمَامُکُمْ بَعْدِی وَ خَلِیفَتِی عَلَیْکُمْ فَإِذَا مَضَى فَالْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ ابْنَایَ إِمَامَاکُمْ بَعْدَهُ وَ خَلِیفَتِی عَلَیْکُمْ ثُمَّ تِسْعَةٌ مِنْ وُلْدِ الْحُسَیْنِ وَاحِدٌ بَعْدَ وَاحِدٍ أَئِمَّتُکُمْ وَ خُلَفَائِی عَلَیْکُمْ تَاسِعُهُمْ قَائِمُ أُمَّتِی یَمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً لَا یُحِبُّهُمْ إِلَّا مَنْ طَابَتْ وِلَادَتُهُ وَ لَا یُبْغِضُهُمْ إِلَّا مَنْ خَبُثَتْ وِلَادَتُهُ وَ لَا یُوَالِیهِمْ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَ لَا یُعَادِیهِمْ إِلَّا کَافِرٌ مَنْ أَنْکَرَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ أَنْکَرَنِی وَ مَنْ أَنْکَرَنِی فَقَدْ أَنْکَرَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَنْ جَحَدَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ جَحَدَنِی وَ مَنْ جَحَدَنِی فَقَدْ جَحَدَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لِأَنَّ طَاعَتَهُمْ طَاعَتِی وَ طَاعَتِی طَاعَةُ اللَّهِ وَ مَعْصِیَتَهُمْ مَعْصِیَتِی وَ مَعْصِیَتِی مَعْصِیَةُ اللَّهِ یَا ابْنَ مَسْعُودٍ إِیَّاکَ أَنْ تَجِدَ فِی نَفْسِکَ حَرَجاً مِمَّا أَقْضِی فَتَکْفُرَ فَوَ عِزَّةِ رَبِّی مَا أَنَا مُتَکَلِّفٌ وَ لَا أَنَا نَاطِقٌ عَنِ الْهَوَى فِی عَلِیٍّ وَ الْأَئِمَّةِ ع مِنْ وُلْدِهِ ثُمَّ قَالَ ص وَ هُوَ رَافِعٌ یَدَیْهِ إِلَى السَّمَاءِ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَى خُلَفَائِی وَ أَئِمَّةَ أُمَّتِی مِنْ بَعْدِی وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُمْ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُمْ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُمْ وَ لَا تُخْلِ الْأَرْضَ مِنْ قَائِمٍ مِنْهُمْ بِحُجَّتِکَ إِمَّا ظَاهِراً مَشْهُوراً أَوْ خَائِفاً مَغْمُوراً لِئَلَّا یَبْطُلَ دِینُکَ وَ حُجَّتُکَ وَ بَیِّنَاتُکَ- ثُمَّ قَالَ ص یَا ابْنَ مَسْعُودٍ قَدْ جَمَعْتُ لَکُمْ فِی مَقَامِی هَذَا مَا إِنْ فَارَقْتُمُوهُ هَلَکْتُمْ وَ إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِ نَجَوْتُمْ وَ السَّلامُ عَلى‏ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى‏    

امیر المؤمنین زیبنده هیچکس جز حضرت علی ابن ابی طالب نیست :

بحارالأنوار     ج37    ص 208   - ص 215    باب 52- أخبار الغدیر

أَلَا إِنَّهُ لَیْسَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ غَیْرَ أَخِی هَذَا وَ لَا تَحِلُّ إِمْرَةُ الْمُؤْمِنِینَ بَعْدِی لِأَحَدٍ غَیْرِهِ ثُمَّ ضَرَبَ بِیَدِهِ عَلَى عَضُدِهِ فَرَفَعَه‏

أَمَرَنِیَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ آخُذَ مِنْ أَلْسِنَتِکُمُ الْإِقْرَارَ بِمَا عَقَدْتُ لِعَلِیٍّ مِنْ إِمْرَةِ الْمُؤْمِنِینَ وَ مَنْ جَاءَ بَعْدَهُ مِنَ الْأَئِمَّةِ مِنِّی وَ مِنْهُ عَلَى مَا أَعْلَمْتُکُمْ أَنَّ ذُرِّیَّتِی مِنْ صُلْبِه‏

پیامبراسلام صلی الله علیه وآله در خطبه روز غدیر فرمودند :

آگاه باشید همانا غیر از این برادرم کسی امیرالمؤمنین نیست وبعد از من امارت مؤمنین برای هیچکس غیر از او حلال نیست سپس پیامبرگرامی دست بربازوی حضرت علی علیهماالسلام  زدند و آنرا بلند نمودند....

وهمچنین در ادامه خطبه غدیریه فرمود :

خداوند عزیز وجلیل  مرا فرمان داده که از زبانهای شما اقرار بگیرم در اموری که اعتقاد داشته ام برای علی از امیرالمؤمنبن بودن واقرار بگیرم برای امامت کسانیکه ازنسل من واو خواهند آمد (ویقینا سرسلسله این نسل ازسوی پیامبر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیهاست که باید بعصمت وطهارت وولایتش بزبان اقرار نمود ) بنا برآن گفتاری که قبلا شما راآگاه نموده ام که ذریه من از نسل او خواهند بود. 

بحارالأنوار     29ج    ص 79    8- احتجاج سلمان

 عَلَیْکُمْ بِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَلَیْهِ السَّلَامُ، فَوَ اللَّهِ لَقَدْ سَلَّمْنَا عَلَیْهِ بِالْوَلَایَةِ وَ إِمْرَةِ الْمُؤْمِنِینَ مِرَاراً جَمَّةً مَعَ نَبِیِّنَا، کُلَّ ذَلِکَ یَأْمُرُنَا بِهِ وَ یُؤَکِّدُهُ عَلَیْنَا، فَمَا بَالُ الْقَوْمِ عَرَفُوا فَضْلَهُ فَحَسَدُوهُ وَ قَدْ حَسَدَ قَابِیلُ هَابِیلَ فَقَتَلَهُ،

سلمان فارسی خطبه ای خواند ودر آن یادآور شد که : برشما باد که بسوی امیر المؤمنین علی ابن ابیطالب علیه السلام بروید پس بخدا سوگند که بارها گروهی همراه پیامبرمان بولایت وامارت مؤمنین سلام داده ایم که پیامبر عظیم الشأن ص در این کارها بما دستور می داد وبرما تأکید می نمود پس گروهی راچه باعث شده که فضیلت آن بزرگوار را شناختند سپس براو حسد ورزیدند بدرستی که قابیل برهابیل حسد ورزید و اورا بقتل رسانید

وسائل‏الشیعة  ج14 600ص 106- باب أنه لا یجوز أن یخاطب أحد بإمرة المؤمنین إلا علی بن أبی طالب

دَخَلَ رَجُلٌ عَلَى أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَقَالَ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ فَقَامَ عَلَى قَدَمَیْهِ فَقَالَ مَهْ هَذَا اسْمٌ لَا یَصْلُحُ إِلَّا لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع سَمَّاهُ اللَّهُ بِهِ وَ لَمْ یُسَمَّ بِهِ أَحَدٌ غَیْرُهُ فَرَضِیَ بِهِ إِلَّا کَانَ مَنْکُوحاً وَ إِنْ لَمْ یَکُنِ ابْتُلِیَ بِهِ (ابْتُلِیَ بِهِ) وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ فِی کِتَابِهِ إِنْ یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ إِلَّا إِناثاً وَ إِنْ یَدْعُونَ إِلَّا شَیْطاناً مَرِیداً (117نساء) قَالَ قُلْتُ فَمَا ذَا یُدْعَى بِهِ قَائِمُکُمْ قَالَ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا بَقِیَّةَ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ

تایخ تولد حضرت امیر علیه السلام

و درمفاتیح الجنان در اعمال ماه رجب مسلما امام زمان علیه السلام که ولادت دومعصوم(امام نهم ودهم) رامنحصر دراین ماه کرده اند تولد حضرت امیر را هم می دانسته اند که در این ماه نیست ودر قسم دادن خدا را فقط بدو امام این حصر را نموده اند وقاعده اثبات شیء نفی ما عدا نمی کند براین حصر جاری نمی شود    

  مصبا، [المصباحین‏] قَالَ ابْنُ عَیَّاشٍ خَرَجَ عَلَى یَدِ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ أَبِی الْقَاسِمِ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِالْمَوْلُودَیْنِ فِی رَجَبٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الثَّانِی وَ ابْنِهِ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ الدُّعَاء-  بحارالأنوار     50     14- مفاتیح الجنان

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ کَانَ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَ یَزِیدُ بْنُ قَعْنَبٍ جَالِسَیْنِ مَا بَیْنَ فَرِیقِ بَنِی هَاشِمٍ إِلَى فَرِیقِ عَبْدِ الْعُزَّى بِإِزَاءِ بَیْتِ اللَّهِ الْحَرَامِ إِذْ أَتَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَسَدِ بْنِ هَاشِمٍ أُمُّ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع وَ کَانَتْ حَامِلَةً بِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ تِسْعَةَ أَشْهُرٍ وَ کَانَ یَوْمَ التَّمَامِ قَالَ فَوَقَفَتْ بِإِزَاءِ الْبَیْتِ الْحَرَامِ وَ قَدْ أَخَذَهَا الطَّلْقُ فَرَمَتْ بِطَرْفِهَا نَحْوَ السَّمَاءِ

ازامام صادق علیه السلام از پدران بزرگوارش روایت شده است که فرمود : عباس فرزند عبد الطلب ویزید فرزند قَعنَب درمیان گروهی از بنی هاشم وعبد عُزَّا روبروی خانه محترم خداوند نشسته بودند که ناگاه فاطمه بنت اسد پسر هاشم یعنی مادر امیرالمؤمنین علیه السلام که نه ماهه بامیرالمؤمنین علیه السلام بارداربود سر رسید و آنروز روز آخر حاملگی بود وهمانا اورا حالت زایمان گرفت  پس نگاهی بسوی آسمان نمود وعرضه داشت وَ قَالَتْ أَیْ رَبِّ إِنِّی مُؤْمِنَةٌ بِکَ وَ بِمَا جَاءَ بِهِ مِنْ عِنْدِکَ الرَّسُولُ وَ بِکُلِّ نَبِیٍّ مِنْ أَنْبِیَائِکَ وَ بِکُلِّ کِتَابٍ أَنْزَلْتَهُ وَ إِنِّی مُصَدِّقَةٌ بِکَلَامِ جَدِّی إِبْرَاهِیمَ الْخَلِیلِ وَ إِنَّهُ بَنَى بَیْتَکَ الْعَتِیقَ فَأَسْأَلُکَ بِحَقِّ هَذَا الْبَیْتِ وَ مَنْ بَنَاهُ وَ بِهَذَا الْمَوْلُودِ الَّذِی فِی أَحْشَائِی الَّذِی یُکَلِّمُنِی وَ یُؤْنِسُنِی بِحَدِیثِهِ وَ أَنَا مُوقِنَةٌ أَنَّهُ إِحْدَى آیَاتِکَ وَ دَلَائِلِکَ لَمَّا یَسَّرْتَ عَلَیَّ وِلَادَتِی قَالَ الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَ یَزِیدُ بْنُ قَعْنَبٍ فَلَمَّا تَکَلَّمَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَسَدٍ وَ دَعَتْ بِهَذَا الدُّعَاءِ رَأَیْنَا الْبَیْتَ قَدِ انْفَتَحَ مِنْ ظَهْرِهِ وَ دَخَلَتْ فَاطِمَةُ فِیهِ وَ غَابَتْ عَنْ أَبْصَارِنَا ثُمَّ عَادَتِ الْفَتْحَةُ وَ الْتَزَقَتْ بِإِذْنِ اللَّهِ فَرُمْنَا أَنْ نَفْتَحَ الْبَابَ لِتَصِلَ إِلَیْهَا بَعْضُ نِسَائِنَا فَلَمْ یَنْفَتِحِ الْبَابُ فَعَلِمْنَا أَنَّ ذَلِکَ أَمْرٌ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ تَعَالَى

پروردگاراهمانا من بتو و بهرآنچه پیامبر از نزد تو آورده ایمان دارم  وبتمام پیامبرانت وکتابهائی که فرود فرستاده ای مؤمن می باشم وهمانا من سخن جدم ابراهیم خلیل را تصدیق کرده ام واو است که این خانه کهن را ساخته پس از تومی خواهم بحق این خانه و بحق آن کسی که این خانه رابنا کرده وبحق این فرزندی که درنهان من است وبا من سخن می گوید و با سخن گفتنش مونس من شده است ومن می دانم که او یکی از نشانه ها ودلائل  توست از تو می خواهم که زایمانم را آسان گردانی ، ابن عباس و یزید بن قعنب گویند : چون فاطمه بنت اسد سخن گفت وباین دعا دعوت  نمود  دیدیم که خانه از پشت باز شد  و فاطمه بدرون آن رفت و از دیده ما نهان شد و قسمت باز شده دوباره بسته شد وباذن خداوند بهم چسبید وخواستیم قفل در خانه را بگشائیم تا بعضی از زنان ما باو دسترسی پیداکنند ولی درب کعبه گشوده نشد و دانستیم که این امر فرمانی از طرف خدای تعالی می باشد

وَ بَقِیَتْ فَاطِمَةُ فِی الْبَیْتِ ثَلَاثَةَ أَیَّامٍ قَالَ وَ أَهْلُ مَکَّةَ یَتَحَدَّثُونَ بِذَلِکَ فِی أَفْوَاهِ السِّکَکِ وَ تَتَحَدَّثُ‏ الْمُخَدَّرَاتُ فِی خُدُورِهِنَّ قَالَ فَلَمَّا کَانَ بَعْدَ ثَلَاثَةِ أَیَّامٍ انْفَتَحَ الْبَیْتُ مِنَ الْمَوْضِعِ الَّذِی کَانَتْ دَخَلَتْ فِیهِ فَخَرَجَتْ فَاطِمَةُ وَ عَلِیٌّ ع عَلَى یَدَیْهَا ثُمَّ قَالَتْ مَعَاشِرَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ اخْتَارَنِی مِنْ خَلْقِهِ وَ فَضَّلَنِی عَلَى الْمُخْتَارَاتِ مِمَّنْ کُنَّ قَبْلِی وَ قَدِ اخْتَارَ اللَّهُ آسِیَةَ بِنْتَ مُزَاحِمٍ وَ إِنَّهَا عَبَدَتِ اللَّهَ سِرّاً فِی مَوْضِعٍ لَا یَجِبُ أَنْ یُعْبَدَ اللَّهُ فِیهَا إِلَّا اضْطِرَاراً وَ إِنَّ مَرْیَمَ بِنْتَ عِمْرَانَ اخْتَارَهَا اللَّهُ حَیْثُ یَسَّرَ عَلَیْهَا وِلَادَةَ عِیسَى فَهَزَّتِ الْجِذْعَ الْیَابِسَ مِنَ النَّخْلَةِ فِی فَلَاةٍ مِنَ الْأَرْضِ حَتَّى تُسَاقِطَ عَلَیْهَا رُطَباً جَنِیّاً وَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى اخْتَارَنِی وَ فَضَّلَنِی عَلَیْهِمَا وَ عَلَى کُلِّ مَنْ مَضَى قَبْلِی مِنْ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ لِأَنِّی وَلَدْتُ فِی بَیْتِهِ الْعَتِیقِ وَ بَقِیتُ فِیهِ ثَلَاثَةَ أَیَّامٍ آکُلُ مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ وَ أرواقها [أَرْزَاقِهَا] فَلَمَّا أَرَدْتُ أَنْ أَخْرُجَ وَ وَلَدِی عَلَى یَدَیَّ هَتَفَ بِی هَاتِفٌ وَ قَالَ یَا فَاطِمَةُ سَمِیِّهِ عَلِیّاً

وحضرت فاطمه بنت اسد سه روز درخانه خدا ماند (وروز چهارم بیرون آمد- صدوق -) حضرت صادق علیه السلام می فرماید در این سه روز اهل مکه درسر راهها وزنان پرده نشین در پس پرده ها یشان گفتگوی این معجزه را می نمودند تا بعد از سه روز خانه خدا از همان محلی که فاطمه بنت اسد داخل شده بود گشوده شد و در حالی بیرون آمد که حضرت علی علیه السلام روی دو دستش بود آنگاه گفت ای گروه مردم همانا خداوند عزیزوجلیل مراازمیان خلقش برگزید ومرا برزنانی که قبل از من برگزیده بود برتری بخشید وهمانا خداوند آسیه دختر مزاحم رابرگزید وحال آنکه او خدا را در جائی پنهان می پرستید که واجب نیست خدا درآنجا پرستیده شود مگر ازروی ناچاری (یعنی در قصرفرعون )وهمانا مریم دختر عمران خداوند اورادرجائی برگزید که زایمان عیسی رابرایش آسان نموددرحالی که نخل خشک را بدست خود در بیابان بی آب وعلف جنبانید تا از آن خرماى تازه براو ریخته شدولیکن خداوند تعالی مرابرگزید وبرهردوی آنها وبرتمام زنان جهان که قبل از من بوده اند برتری دادبدلیل اینکه من در خانه کهن اوزایمان نموده ام وسه روز در آن خانه ماندم واز میوه ها وارزاق بهشت می خوردم وهمینکه خواستم از خانه بیرون بیایم هاتفی مرا صدازد وگفت ای فاطمه نام اوراعلی بگذار

فَأَنَا الْعَلِیُّ الْأَعْلَى وَ إِنِّی خَلَقْتُهُ مِنْ قُدْرَتِی وَ عِزِّ جَلَالِی وَ قِسْطِ عَدْلِی وَ اشْتَقَقْتُ اسْمَهُ مِنِ اسْمِی وَ أَدَّبْتُهُ بِأَدَبِی وَ فَوَّضْتُ إِلَیْهِ أَمْرِی وَ وَقْفْتُهُ عَلَى غَامِضِ عِلْمِی وَ وُلِدَ فِی بَیْتِی وَ هُوَ أَوَّلُ مَنْ یُؤَذِّنُ فَوْقَ بَیْتِی وَ یَکْسِرُ الْأَصْنَامَ وَ یَرْمِیهَا عَلَى وَجْهِهَا وَ یُعَظِّمُنِی وَ یُمَجِّدُنِی وَ یُهَلِّلُنِی وَ هُوَ الْإِمَامُ بَعْدَ حَبِیبِی وَ نَبِیِّی وَ خِیَرَتِی مِنْ خَلْقِی مُحَمَّدٍ رَسُولِی وَ وَصِیُّهُ فَطُوبَى لِمَنْ أَحَبَّهُ وَ نَصَرَهُ وَ الْوَیْلُ لِمَنْ عَصَاهُ وَ خَذَلَهُ وَ جَحَدَ حَقَّهُ    

پس همانا من علیّ اعلی هستم وبدرستیکه اوراازقدرتم وعزت جلالم وقسط عدلم آفریدم ونام اوراازنام خودم مشتق نمودم واورابادب خودم تأدیب نمودم وامرخود را بسوی او وا گذار نمودم واورابردانش پیچیده ام واقف نمودم ودرخانه من بدنیاآمد واواول کسی استکه بالای خانه ام اذان خواهد گفت وبت ها راخواهد شکست وآنها رابروبرزمین خواهد ریخت ومراتعظیم و تمجید و تهلیل خواهد کرد واوست امام و وصی بعد از حبیب من و پیامبر من وبرگزیده من  یعنی محمد ص که  فرستاده من است خوشابحال کسی که علی را دوست بدارد واو رایاری نماید ووای برکسی که نافرمانی اوراکند و او را رها نماید و حق اورا انکارکند

قَالَ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو طَالِبٍ سُرَّ وَ قَالَ عَلِیٌّ ع السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَبَهْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ ثُمَّ قَالَ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ ص فَلَمَّا دَخَلَ اهْتَزَّ لَهُ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع وَ ضَحِکَ فِی وَجْهِهِ وَ قَالَ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ قَالَ ثُمَّ تَنَحْنَحَ بِإِذْنِ اللَّهِ تَعَالَى وَ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ هُمْ فِی صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ إِلَى آخِرِ الْآیَاتِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص قَدْ أَفْلَحُوا بِکَ وَ قَرَأَ تَمَامَ الْآیَاتِ إِلَى قَوْلِهِ أُولئِکَ هُمُ الْوارِثُونَ‏ الَّذِینَ یَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِیها خالِدُونَ‏

امام صادق فرمود: چون ابوطالب حضرت علی علیه السلام را دید شادمان گردید وحضرت علی فرمود : ای پدر  سلام ورحمت وبرکات خدا برشما باد تا اینکه رسول خدا صلی الله علیه وآله وارد شدند پس همینکه داخل شدند امیرالمؤمنین علیه السلام بهیجان آمد وحرکت نمود ودرچهره رسول خدا خندید وعرض کرد :  السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ آنگاه باذن خداوند صدا وسینه خود راصاف نمود وفرمود : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ‏ قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ . الَّذینَ هُمْ فی‏ صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ. وَ الَّذینَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ . وَ الَّذینَ هُمْ لِلزَّکاةِ فاعِلُونَ . وَ الَّذینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ .إِلاَّ عَلى‏ أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومینَ . فَمَنِ ابْتَغى‏ وَراءَ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ العادُونَ . وَ الَّذینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ . وَ الَّذینَ هُمْ عَلى‏ صَلَواتِهِمْ یُحافِظُونَ . أُولئِکَ هُمُ الْوارِثُونَ .الَّذینَ یَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فیها خالِدُونَ .

فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَنْتَ وَ اللَّهِ أَمِیرُهُمْ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ تَمِیرُهُمْ مِنْ عُلُومِهِمْ فَیَمْتَارُونَ وَ أَنْتَ وَ اللَّهِ دَلِیلُهُمُ وَ بِکَ یَهْتَدُونَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لِفَاطِمَةَ اذْهَبِی إِلَى عَمِّهِ حَمْزَةَ فَبَشِّرِیهِ بِهِ فَقَالَتْ وَ إِذَا خَرَجْتُ أَنَا فَمَنْ یُرَوِّیِهِ قَالَ أَنَا أُرَوِّیهِ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ أَنْتَ تُرَوِّیهِ قَالَ نَعَمْ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ ص لِسَانَهُ فِی فِیهِ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَیْناً قَالَ فَسُمِّیَ ذَلِکَ الْیَوْمُ یَوْمَ التَّرْوِیَةِ

پس رسول خدا صلی الله علیه وآله (در تفسیر قد افلح المؤمنون ) فرمود : همانا مؤمنون بوسیله تو رستگار شدندسپس رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود : بخداقسم تو فرمانده مؤمنین هستی خوراک علمی آنها را گردآوری می کنی وبسوی دانش تو کشش پیدامی کنند بخدا قسم تو دلیل آنهائی که بسبب تو هدایت می شوند سپس رسول خدا صلی الله علیه وآله بفاطمه فرمود که بروبسوی عمیش حمزه واورا بعلی مژده بده فاطمه خدمت رسول خدا صلی الله علیه وآله عرض کرد اگر بیرون روم چه کسی علی راسیراب کند ؟ رسول خدا صلی الله علیه وآله  فرمودند من اورا سیراب می کنم  فاطمه با تعجب پرسید شما او را سیراب می کنید؟ فرمود بلی پس رسول خدا صلی الله علیه وآله زبان مبارکشان را در دهان حضرت علی علیه السلام نهاد واز آن دوازده چشمه جوشید امام صادق علیه السلام فرمود پس آن روز روز ترویه (روز سیراب کردن ) نامیده شد   

فَلَمَّا أَنْ رَجَعَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَسَدٍ رَأَتْ نُوراً قَدِ ارْتَفَعَ مِنْ عَلِیٍّ إِلَى أَعْنَانِ السَّمَاءِ قَالَ ثُمَّ شَدَّتْهُ وَ قَمَّطَتْهُ بِقِمَاطٍ فَبَتَرَ الْقِمَاطَ قَالَ فَأَخَذَتْ فَاطِمَةُ قِمَاطاً جَیِّداً فَشَدَّتْهُ بِهِ فَبَتَرَ الْقِمَاطَ ثُمَّ جَعَلَتْهُ فِی قِمَاطَیْنِ فَبَتَرَهُمَا فَجَعَلَتْهُ ثَلَاثَةً فَبَتَرَهَا فَجَعَلَتْهُ أَرْبَعَةَ أَقْمِطَةٍ مِنْ رَقِّ مِصْرَ لِصَلَابَتِهِ فَبَتَرَهَا فَجَعَلَتْهُ خَمْسَةَ أَقْمِطَةِ دِیبَاجٍ لِصَلَابَتِهِ فَبَتَرَهَا کُلَّهَا فَجَعَلَتْهُ سِتَّةً مِنْ دِیبَاجٍ وَ وَاحِداً مِنَ الْأَدَمِ فَتَمَطَّى فِیهَا فَقَطَعَهَا کُلَّهَا بِإِذْنِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ بَعْدَ ذَلِکَ یَا أُمَّهْ لَا تَشُدِّی یَدَیَّ فَإِنِّی أَحْتَاجُ أَنْ أُبَصْبِصَ لِرَبِّی بِإِصْبَعِی

پس چونکه فاطمه بنت اسد برگشت نوری رامشاهده کرد که از حضرت علی علیه السلام  باطراف آسمانها بالامی رفت امام صادق علیه السلام می فرماید پس از آن فاطمه علی علیه السلام را محکم بست ودر پارچه مخصوص قنداق نمود ولی امیرالمؤمنین علیه السلام آنرا پاره نمود دوباره فاطمه قنداق بهتری مهیا کرد وحضرت رابست باز حضرت آنراهم پاره نمود آنگاه فاطمه دردو قنداق حضرت رانهاد وحضرت هردورادرید بهمین ترتیب سوم وچهارمی راکه از پوست آهوی مصری بود پاره نمود وپنجمی وششمی راهم که از جنس دیباج وحریر وچرم بودهمه راباذن خداوند پاره نمود پس از آن بمادرش فرمود ای مادر دودست مرا (بوسیله قنداق ) مبند زیراکه من نیازمندم باینکه باانگشتم برای پروردگارم اشاره داشته باشم 

قَالَ فَقَالَ أَبُو طَالِبٍ عِنْدَ ذَلِکَ إِنَّهُ سَیَکُونُ لَهُ شَأْنٌ وَ نَبَأٌ قَالَ فَلَمَّا کَانَ مِنْ غَدٍ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ عَلَى فَاطِمَةَ فَلَمَّا بَصُرَ عَلِیٌّ بِرَسُولِ اللَّهِ ص سَلَّمَ عَلَیْهِ وَ ضَحِکَ فِی وَجْهِهِ وَ أَشَارَ إِلَیْهِ أَنْ خُذْنِی إِلَیْکَ وَ اسْقِنِی بِمَا سَقَیْتَنِی بِالْأَمْسِ

امام صادق علیه السلام فرمود : در این موقع ابوطالب گفت بزودی برای او شأن وگزارشی خواهد بود حضرت فرمود فرداکه شد رسول خداصلی الله علیه وآله برفاطمه وارد شدند پس تا چشم حضرت علی علیه السلام بحضرت رسول صلی الله علیه وآله افتاد برآن بزرگوار سلام کرد ودر چهرۀ مبارکش خندید واشاره نمود که مرا دربغل بگیر وازآن آبی که دیروز مرا سیرآبم کردی بنوشان     

 قَالَ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص فَقَالَتْ فَاطِمَةُ عَرَفَهُ وَ رَبِّ الْکَعْبَةِ قَالَ فَلِکَلَامِ فَاطِمَةَ سُمِّیَ ذَلِکَ الْیَوْمُ یَوْمَ عَرَفَةَ یَعْنِی أَنَّ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ ع عَرَفَ رَسُولَ اللَّهِ ص فَلَمَّا کَانَ الْیَوْمُ الثَّالِثُ وَ کَانَ الْعَاشِرَ مِنْ ذِی الْحِجَّةِ أَذَّنَ أَبُو طَالِبٍ فِی النَّاسِ أَذَاناً جَامِعاً وَ قَالَ هَلُمُّوا إِلَى وَلِیمَةِ ابْنِی عَلِیٍّ قَالَ وَ نَحَرَثَلَاثَمِائَةٍ مِنَ الْإِبِلِ وَ أَلْفَ رَأْسٍ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ وَ اتَّخَذَ وَلِیمَةً عَظِیمَةً وَ قَالَ مَعَاشِرَ النَّاسِ أَلَا مَنْ أَرَادَ مِنْ طَعَامِ عَلِیٍّ وَلَدِی فَهَلُمُّوا وَ طُوفُوا بِالْبَیْتِ سَبْعاً سَبْعاً وَ ادْخُلُوا وَ سَلِّمُوا عَلَى وَلَدِی عَلِیٍّ فَإِنَّ اللَّهَ شَرَّفَهُ وَ لِفِعْلِ أَبِی طَالِبٍ شُرِّفَ یَوْمُ النَّحْرِ

حضرت فرمود که پیامبرخدا صلی الله علیه وآله علی علیه السلام راگرفت پس فاطمه گفت سوگند بپروردگار کعبه که علی علیه السلام پیامبر صلی الله علیه وآله را شناخت (عرفه) امام صادق علیه السلام فرمود بخاطر سخن فاطمه آنروزروز عرفه نامیده شد یعنی امیرالمؤمنین علیه السلام رسول خدا راشناخت وزمانی که روزسوم فرارسید که مصادف بود بادهم ذیحجه ابوطالب درمیان مردم آگاهی جامعی پخش نمود وگفت بشتابید بسوی ولیمۀ فرزندم علیّ وسیصد شترو هزار رأس گاو وگوسفند قربانی کرد وولیمۀ بزرگی تشکیل داد وگفت ای گروه مردم آگاه باشید هرکس از غذای فرزندم علی میل دارد پس پیش بیائید وهرهفت مرتبه که طواف خانه رابنمائید داخل شوید و برفرزندم علی سلام کنید پس همانا خداوندعلی راشرافت بخشیده است پس امام صادق عایه السلام فرمود : وبخاطر کارابو طالب یوم النحر شرافت پیداکرد .    

من مدارک الحدیث قدیما وحدیثاً من طرق عدیدة مختصرا و مفصلا ولکن المفصل عن الصادق عن آبائه علیهم السلام کما ضبطناه هنا :  بحارالأنوار ج : 35 ص : 39 -17 امالی طوسی ص 708مجلس الرابع العشر – مناقب ابن شهر آشوب ج2 ص 23- وسید هاشم بحرانی در:  حلیة الابرار ج 2 ص 22-مدینة المعاجز ج 1ص 48- غایة المرام ج 1 ص 53- و شجرة الطوبی محمد مهدی حائری – مفصلاً- معانی الاخبار -امالی الصدوق ص 133-علل الشرایع - جلاء العیون –- الخرائج و الجرائح، ج‏1، ص: 172 –  ومن المعاصرین شفاء الصدور فی شرح زیارة العاشورا (فارسی ) ابطحی

 

  نظرات ()
مطالب اخیر تراحم وپیشی گرفتن در حرم تراحم وپیشی گرفتن در حرم ابزار جادوگران تفسیر گوشی قضاوت کانال طتنجیه ماجرای طلوع وغروب طلسم ترجمه جامع الاحکام کاذب ضلالت
کلمات کلیدی وبلاگ