مقتل الحسین علیه السلام

باب تاریخ ولادته

الشیخ عبدالله بن نورالله من مصباح المتهجد بسنده عن حسین بن زید عن جعفر بن محمد علیهما السلام قال ولد الحسین بن علی علیهما السلام لخمس لیال خلون من شعبان سنة اربع من الهجرة و عنه خرج الی القاسم بن العلاء الهمدانی وکیل ابی‌محمد علیه السلام ان مولانا الحسین علیه السلام ولد یوم الخمیس لثلث خلون من شعبان ه‍ ، و لعل الترجیح للتوقیع لأن الخبر الاول ظاهر فی التقیة لکون لحن الراوی غیر لحن الشیعة کما هو ظاهر للمتتبع فی الاخبار ثم ذکر الشیخ المذکور اقوالا مختلفة عن الکتب و اهل السیر لایعبؤ بها بوجه فلا حاجة الی ذکرها .

باب حمله علیه السلام و کیفیة ولادته

الشیخ عبدالله بن نورالله باسناده الذی ذکره عن الصادق علیه السلام انه قال کان ملک من الملائکة یقال له صلصائیل بعثه الله فی بعث فابطأ فسلبه ریشه و دق جناحه و اسکنه فی جزیرة من جزائر البحر الی لیلة ولد الحسین علیه السلام فنزلت الملئکة و استأذنت الله فی تهنیة جده رسول الله و تهنیة امیرالمؤمنین و فاطمة علیهما السلام فأذن الله لهم فنزلوا افواجا من العرش و من سماء الی سماء فمروا بصلصائیل و هو ملقی بالجزیرة فلما نظروا الیه وقفوا فقال لهم یا ملئکة ربی الی این تریدون و فیم هبطتم فقالت له الملئکة یا صلصائیل قد ولد فی هذه اللیلة اکرم مولود ولد فی الدنیا بعد جده رسول الله و ابیه علی و امه فاطمة و اخیه الحسن و هو الحسین و قد استاذننا الله فی تهنیة حبیبه محمد صلی الله علیه و آله لولده فأذن لنا فقال صلصائیل یا ملئکة الله انی اسئلکم بالله ربنا و ربکم و بحبیبه محمد صلی الله علیه و آله و بهذا المولود ان تحملونی معکم الی حبیب الله و تسئلونه و اسئله ان یسئل الله بحق هذا المولود الذی وهبه الله له ان یغفر لی خطیئتی و یجبر کسر جناحی و یردنی الی مقامی مع الملئکة المقربین فحملوه و جاؤا به الی رسول الله صلی الله علیه و آله فهنوه بابنه الحسین علیه السلام و قصوا علیه قصة الملک و سئلوه مسئلة الله و الاقسام علیه بحق الحسین علیه السلام ان یغفر له خطیئته و یجبر کسر جناحه و یرده الی مقامه مع الملئکة المقربین فقام رسول الله صلی الله علیه و آله فدخل علی فاطمة فقال لها ناولینی ابنی الحسین علیه السلام فاخرجته الیه مقموطا یناغی جده رسول الله صلی الله علیه و آله فخرج به الی الملئکة فحمله علی بطن کفه فهللوا و کبروا و حمدوا الله و اثنوا علیه فتوجه به الی القبلة نحو السماء فقال اللهم انی اسئلک بحق ابنی الحسین ان تغفر لصلصائیل خطیئته و اجبر کسر جناحه و رده الی مقامه مع الملئکة المقربین فتقبل الله تعالی من النبی صلی الله علیه و آله ما اقسم به علیه و غفر لصلصائیل خطیئته و جبر کسر جناحه و رده الی مقامه مع الملئکة المقربین و من الامالی للصدوق بسنده عن ابرهیم بن شعیب قال سمعت اباعبدالله علیه السلام یقول ان الحسین بن علی علیهما السلام لما ولد امر الله عز و جل جبرئیل علیه السلام ان یهبط فی الف من الملئکة فیهنئ رسول الله صلی الله علیه و آله من الله و من جبرئیل قال فهبط جبرئیل فمر علی جزیرة فی البحر فیها ملک یقال له فطرس کان من الحملة بعثه الله عز و جل فی شئ فابطأ علیه فکسر جناحه و القاه فی تلک الجزیرة فعبد الله تبارک و تعالی فیها سبعمائة عام حتی ولد الحسین بن علی علیهما السلام فقال الملک لجبرئیل یا جبرئیل این ترید قال ان الله عز و جل انعم علی محمد صلی الله علیه و آله بنعمة فبعثت اهنیه من الله و منی فقال یا جبرئیل احملنی معک لعل محمدا صلی الله علیه و آله یدعو لی فحمله قال فلما دخل جبرئیل علیه السلام علی النبی هنأه من الله عز و جل و منه و اخبره بحال فطرس فقال النبی صلی الله علیه و آله قل له تمسح بهذا المولود و عد الی مکانک قال فتمسح فطرس بالحسین بن علی علیهما السلام و ارتفع فقال یا رسول الله اما ان امتک ستقتله و له علی مکافاة الایزوره زایر الا ابلغته عنه و لایسلم علیه مسلم الا ابلغته سلامه و لایصلی علیه مصل الا ابلغته صلوته ثم ارتفع ه‍ ، لا تنافی بین هذا الخبر مع الخبر الاول فانهما ملکان و القصة قصتان و قد جری ذلک لکل من صلصائیل و فطرس و من السرایر عن جامع البزنطی عن مولی سدیر عن ابی‌عبدالله علیه السلام و عن رجل من اصحابنا عن ابیه عن ابی‌عبدالله علیه السلام و ذکره غیر واحد من اصحابنا ان اباعبدالله علیه السلام قال ان فطرس ملک کان یطوف بالعرش فتلکئ تلکأ : تبطیفی شئ من امر الله فقص جناحه و رمی به علی جزیرة من جزایر البحر فلما ولد الحسین علیه السلام هبط جبرئیل الی رسول الله صلی الله علیه و آله یهنیه بولادة الحسین علیه السلام فمر به فعاذ بجبرئیل فقال قد بعثت الی محمد اهنیه بمولود ولد له فان شئت حملتک الیه فقال قد شئت فحمله فوضعه بین یدی رسول الله صلی الله علیه و آله فبصبص باصبعه الیه فقال رسول الله صلی الله علیه و آله امسح جناحک بحسین فمسح جناحه بحسین فعرج و من الکافی بسنده الی زرارة عن ابی‌عبدالله علیه السلام فی حدیث قال اذا سقط لستة اشهر فهو تام و ذلک ان الحسین بن علی علیه السلام ولد و هو ابن ستة اشهر و من امالی الطوسی بسنده عن هشام بن سالم عن ابی‌عبدالله علیه السلام قال حمل الحسین بن علی ستة اشهر و ارضع سنتین و هو قول الله عز و جل و وصینا الانسان بوالدیه حسنا حملته امه کرها و وضعته کرها و حمله و فصاله ثلثون شهرا ، و من الکافی بسنده عن عبدالرحمن عن ابی‌عبدالله علیه السلام قال کان بین الحسن و الحسین علیهما السلام طهر و کان بینهما فی المیلاد ستة اشهر و عشرا و من عیون الاخبار بسنده عن الرضا علیه السلام عن آبائه عن علی بن الحسین علیه السلام عن اسماء بنت عمیس فی حدیث طویل فی ولادة الحسن علیه السلام الی ان قال فلما کان بعد حول ولد الحسین علیه السلام و جاء النبی فقال یا اسماء هلمی ابنی فدفعته الیه فی خرقة بیضاء فأذن فی اذنه الیمنی و اقام فی الیسری و وضعه فی حجره فبکی فقالت اسماء قلت فداک ابی و امی مم بکاؤک قال علی ابنی هذا قلت انه ولد الساعة یا رسول الله فقال تقتله الفئة الباغیة من بعدی لاانالهم الله شفاعتی ثم قال یا اسماء لاتخبری فاطمة بهذا فانها قریبة عهد بولادته ثم قال لعلی علیه السلام ای شئ سمیت ابنی قال ماکنت لاسبقک باسمه یا رسول الله و قد کنت احب ان اسمیته حرباً فقال النبی صلی الله علیه و آله و لااسبق باسمه ربی عز و جل ثم هبط جبرئیل (ع) فقال یا محمد العلی الاعلی یقرء السلام علیک و یقول لک علی منک کهرون من موسی سم ابنک هذا باسم ابن هرون قال النبی صلی الله علیه و آله و ما اسم ابن هرون قال شبیر قال النبی صلی الله علیه و آله لسانی عربی قال جبرئیل علیه السلام سمه الحسین فسماه الحسین فلما کان یوم سابعه عق عنه النبی صلی الله علیه و آله بکبشین املحین و اعطی القابلة فخذا و دینارا ثم حلق رأسه و تصدق بوزن الشعر ورقا و طلی رأسه بالخلوق فقال یا اسماء الدم فعل الجاهلیة .

باب رضاعه علیه السلام

الشیخ عبدالله بن نورالله رحمه الله من امالی الصدوق بسنده عن عبدالله بن سنان عن ابی‌عبدالله علیه السلام قال اقبل جیران ام‌ایمن الی رسول الله صلی الله علیه و آله فقالوا یا رسول الله ان ام‌ایمن لم‌تنم البارحة من البکاء لم‌تزل تبکی حتی اصبحت قال فبعث رسول الله صلی الله علیه و آله الی ام‌ایمن فجاءته فقال لها یا ام‌ایمن لاابکی الله عینک ان جیرانک اتونی و اخبرونی انک لم‌تزلی اللیلة تبکین اجمع فلاابکی الله عینیک ما الذی ابکاک قالت یا رسول الله صلی الله علیه و آله رأیت رؤیا عظیمة شدیدة فلم‌ازل ابکی اللیلة اجمع فقال لها رسول الله صلی الله علیه و آله فقصیها علی رسول الله فَاِنّ الله و رسوله اعلم فقالت تعظم علی ان اتکلم بها فقال لها ان الرؤیا لیست علی ما تری فقصتها علی رسول الله صلی الله علیه و آله قالت رأیت فی لیلتی هذه کأن بعض اعضائک مُلقاً فی بیتی فقال لها رسول الله صلی الله علیه و آله نامت عینک یا ام‌ایمن تلد فاطمة الحسین فتربینه و تلینه فیکون بعض اعضائی فی بیتک فلما ولدت فاطمة الحسین علیه السلام فکان یوم السابع امر رسول الله صلی الله علیه و آله فحلق رأسه و تصدق بوزن شعره فضة و عق عنه ثم هیأته ام‌ایمن و لفته فی برد رسول الله صلی الله علیه و آله ثم اقبلت به الی رسول الله صلی الله علیه و آله فقال مرحبا بالحامل و المحمول یا ام‌ایمن هذا تأویل رؤیاک و من علل الشرایع باسناده عن عبدالرحمن الهاشمی قال قلت لابی‌عبدالله علیه السلام جعلت فداک من این جاء لولد الحسین علیه السلام الفضل علی ولد الحسن و هما یجریان فی شرع واحد فقال لااریکم تأخذون به ان جبرئیل نزل علی محمد صلی الله علیه و آله و ماولد الحسین علیه السلام بعد فقال له یولد لک غلام تقتله امتک من بعدک فقال یا جبرئیل لا حاجة لی فیه فخاطبه ثلثا ثم دعا علیا علیه السلام فقال له ان جبرئیل یخبرنی عن الله عز و جل انه یولد لک غلام تقتله امتی من بعدک فقال لا حاجة لی فیه یا رسول الله فخاطب علیا ثلثا ثم قال انه یکون فیه و فی ولده الامامة و الوراثة و الخزانة فارسل الی فاطمة علیها السلام ان الله یبشرک بغلام تقتله امتی من بعدی فقالت فاطمة لیس لی حاجة الیه یا ابه فخاطبها ثلثا ثم ارسل الیها لا بد ان یکون فیه الامامة و الوراثة و الخزانة فقالت له رضیت عن الله عز و جل فعلقت و حملت بالحسین علیه السلام فحملت ستة اشهر ثم وضعته و لم‌یعش مولود قط لستة اشهر غیر الحسین بن علی علیه السلام و عیسی بن مریم فکفلته ام‌سلمة و کان رسول الله صلی الله علیه و آله یأتیه فی کل یوم فیضع لسانه فی فم الحسین علیه السلام فیمصه حتی یروی فانبت الله عز و جل لحمه من لحم رسول الله صلی الله علیه و آله و لم‌یرضع من فاطمة علیها السلام و لا من غیرها لبنا قط فلما انزل الله تبارک الله و تعالی فیه و حمله و فصاله ثلثون شهرا حتی اذا بلغ اشده و بلغ اربعین سنة قال رب اوزعنی ان اشکر نعمتک التی انعمت علی و علی والدی و ان اعمل صالحا ترضیه و اصلح لی فی ذریتی فلو قال اصلح لی ذریتی کانوا کلهم ائمة و لکن خص هکذا و من الکافی بسنده عن محمد بن عمر الزیات عن رجل من اصحابنا عن ابی‌عبدالله علیه السلام قال لم‌یرضع الحسین من فاطمة و لا من انثی کان یؤتی به النبی صلی الله علیه و آله فیضع ابهامه فی فیه فیمص منها ما یکفیه الیومین و الثلث فنبت لحماً للحسین من لحم رسول الله صلی الله علیه و آله و دمه و لم‌یولد لستة اشهر الا عیسی بن مریم و الحسین بن علی علیه السلام و منه عن الرضا علیه السلام ان النبی کان یؤتی بالحسین علیه السلام فیلقمه لسانه فیمصه فیجتزی به و لم‌یرضع من انثی ه‍ .

باب عقیقته و حلق رأسه

الشیخ عبدالله من الکافی بسنده عن عاصم الکوفی قال سمعت اباعبدالله علیه السلام یذکر عن ابیه علیه السلام ان رسول الله صلی الله علیه و آله عق عن الحسن بکبش و عن الحسین بکبش و اعطی القابلة شیئا و حلق رأسهما یوم سابعهما و وزن شعرهما و تصدق بوزنه فضة و من عیون الاخبار بسنده عن الرضا علیه السلام عن آبائه عن علی بن الحسین علیهما السلام فی حدیث الی ان قال فی ولادة الحسین علیه السلام فلما کان یوم سابعه عق عنه النبی صلی الله علیه و آله بکبشین املحین و اعطی القابلة فخذا و دینارا ثم حلق رأسه و تصدق بوزن الشعر ورقا و طلی رأسه بالخلوق فقال یا اسماء الدم فعل الجاهلیة .

باب محبة الرسول صلی الله علیه و آله له علیه السلام

الشیخ عبدالله من کشف الغمة عن الترمدی و هو من علماء العامة بسنده عن معلی بن مرة قال قال رسول الله صلی الله علیه و آله حسین منی و انا من حسین احب الله من احب حسینا حسین سبط من الاسباط و من بعض مؤلفات اصحابنا عن هشام بن عروة عن ام‌سلمة انها قالت رأیت رسول الله صلی الله علیه و آله یلبس ولده الحسین علیه السلام حلة و لیست من ثیاب الدنیا فقلت یا رسول الله ما هذه الحلة فقال هذه هدیة اهداها الی ربی للحسین علیه السلام و ان لحمتها من زغب جناح جبرئیل و ها انا البسه ایاها و ازینه بها فان الیوم یوم الزینة و انی احبه و من المناقب لابن شهراشوب عن تفسیر النقاش باسناده عن ابن‌عباس قال کنت عند النبی صلی الله علیه و آله و علی فخذه الایسر ابنه ابرهیم و علی فخذه الأیمن الحسین بن علی علیه السلام و هو تارة یقبل هذا و تارة یقبل هذا اذ هبط جبرئیل بوحی من رب العالمین فلما سری عنه قال اتانی جبرئیل من ربی فقال یا محمد ان ربک یقرء علیک السلام و یقول لست اجمعهما لک فافد احدهما بصاحبه فنظر النبی صلی الله علیه و آله الی ابرهیم فبکی و نظر الی الحسین علیه السلام فبکی و قال ان ابرهیم امّه اَمَة و متی مات لم‌یحزن علیه غیری و الحسین امه فاطمة و ابوه علی بن عمی لحمی و دمی لو مات حزنت بنتی و حزن ابن عمی و حزنت انا علیه و انا اوثر حزنی علی حزنهما یا جبرئیل یقبض ابرهیم فدیته للحسین و قال یقبض بعد ثلث فکان النبی اذا رأی الحسین مقبلا قبله و ضمه الی صدره و رشف ثنایاه و قال فُدیت من فدیته بابنی ابرهیم و من امالی الصدوق بسنده عن ابن ابی‌نعیم قال شهدت ابن عمر و اتاه رجل فسئله عن دم البعوضة فقال من انت قال من اهل العراق قال انظروا الی هذا یسئلنی عن دم البعوضة و قد قتلوا ابن رسول الله صلی الله علیه و آله و سمعت رسول الله صلی الله علیه و آله یقول انهما ریحانتی من الدنیا یعنی الحسن و الحسین علیهما السلام و منه بسنده عن حذیفة بن الیمان قال رأیت النبی صلی الله علیه و آله اخذ بید الحسین بن علی علیه السلام و هو یقول یا ایها الناس هذا الحسین بن علی فاعرفوه فو الذی نفسی بیده انه لفی الجنة و محبیه فی الجنة و محبی محبیه فی الجنة و من کامل الزیارة بسنده عن ابی‌ذر الغفاری رحمة الله علیه قال رأیت رسول الله صلی الله علیه و آله یقبل الحسین بن علی علیه السلام و هو یقول من احب الحسن و الحسین و ذریتهما مخلصا لم‌تلفح النار وجهه و لو کانت ذنوبه بعدد رمل عالج الا ان یکون ذنبا یخرجه من الایمان .

باب ذکر بعض فضائله الظاهرة و آیاته الباهرة

الشیخ عبدالله من کتاب التخریج لابن شهراشوب بسنده عن ابن‌عباس قال رأیت الحسین علیه السلام قبل ان یتوجه الی العراق علی باب الکعبة و کف جبرئیل فی کفه و جبرئیل ینادی هلموا الی بیعة الله عز و جل و عن بصایر الدرجات بسنده عن صالح بن میثم الاسدی قال دخلت انا و عبایة بن ربعی علی امرأة فی بنی والبة قد احترق وجهها من السجود فقال لها عبایة یا حبابة هذا ابن اخیک قالت و ای اخ قال صالح بن میثم قالت ابن اخی والله حقا یا بن اخی الااحدثک حدیثا سمعته من الحسین بن علی علیهما السلام قال قلت بلی یا عمة قالت کنت زوارة للحسین بن علی علیه السلام قالت فحدث بین عینی وضح فشق ذلک علی و احتبست علیه ایاما فسأل عنی ما فعلت حبابة الوالبیة فقالوا انها حدث بین عینیها فقال لاصحابه فامضوا الیها فجاء مع اصحابه حتی دخل علی و انا فی مسجدی هذا قال یا حبابة ما ابطأ بک علی قلت یا بن رسول الله حدث هذا بی فکشفت القناع فتفل فیه الحسین علیه السلام بن علی علیهما السلام فقال یا حبابة احدثی لله شکرا فان الله قد درأه عنک قال فخررت لله ساجدة قالت فقال یا حبابة ارفعی رأسک و انظری فی مرآتک قالت فرفعت رأسی فلم‌احس منه شیئا قالت فحمدت الله فنظر الی فقال یا حبابة نحن و شیعتنا علی الفطرة و سایر الناس منها براء و من التهذیب بسنده عن ایوب بن اعین عن ابی‌عبدالله علیه السلام قال ان امرأة کانت تطوف و خلفها رجل فاخرجت ذراعها فمال بیده حتی وضعها علی ذراعها فاثبت الله ید الرجل فی ذراعها حتی قطع الناس الطواف و ارسل الی الامیر و اجتمع الناس و ارسل الی الفقهاء فجعلوا یقولون اقطع یده فهو الذی جنی الجنایة فقال هیهنا احد من ولد محمد رسول الله صلی الله علیه و آله فقالوا الحسین بن علی علیهما السلام قدم اللیلة فارسل الیه فدعاه فقال انظر ما لقی ذان فاستقبل القبلة و رفع یدیه فمکث طویلا یدعو ثم جاء الیهما حتی خلص یدها فقال الامیر الاتعاقبه بما صنع قال لا و من المناقب لابن شهراشوب عن زرارة بن اعین قال سمعت اباعبدالله یحدث عن آبائه علیهم السلام ان مریضا شدید الحمی عاده الحسین علیه السلام فلما دخل من باب الدار طارت الحمی عن الرجل فقال رضیت بما اوتیتم به حقا حقا و الحمی تهرب عنکم فقال له الحسین علیه السلام والله ماخلق الله شیئا الا و قد امره بالطاعة لنا ثم قال یا کباسة قال فاذا نحن نسمع الصوت و لانری الشخص یقول لبیک قال الیس امیرالمؤمنین امرک ان لاتقربی الا عدوا و مذنبا لکی تکونی کفارة لذنوبه فما بال هذا و کان المریض عبدالله بن شداد بن هادی اللیثی و عنه بسنده عن صفوان بن مهران قال سمعت الصادق علیه السلام یقول رجلان اختصما فی زمن الحسین علیه السلام فی امرأة و ولدها فقال هذا لی و قال هذا لی فمر بهما الحسین علیه السلام فقال لهما فیما تمرجان قال احدهما ان الامرأة لی و قال الآخر ان الولد لی فقال للمدعی الاول اقعد فقعد و کان الغلام رضیعا فقال الحسین علیه السلام یا هذه اصدقی من قبل ان یهتک الله سترک فقال هذا زوجی و الولد له و لااعرف هذا فقال علیه السلام یا غلام ما تقول هذه انطق باذن الله فقال له ما انا لا لهذا و لا لهذا و ما ابی الا راعی لآل فلان فامر علیه السلام برجمها قال الصادق علیه السلام فلم‌یسمع احد نطق ذلک الغلام بعدها و من الخرایج و الجرایح بسنده عن ابی‌خالد الکابلی عن یحیی بن ام‌الطویل قال کنا عند الحسین علیه السلام اذ دخل علیه شاب یبکی فقال الحسین علیه السلام ما یبکیک قال ان والدتی توفیت فی هذه الساعة و لم‌توص و لها مال و کانت قد امرتنی ان لااحدث فی امرها شیئا حتی اعلمک خبرها فقال الحسین علیه السلام قوموا حتی نصیر الی هذه الحرة فقمنا معه حتی انتهی الی باب البیت الذی توفیت فیه المرأة مسجاة فاشرف علی البیت و دعا الله لیحییها حتی توصی بما تحب من وصیتها فاحیاها الله فاذن المرأة جلست علی مخدة ثم قال لها وصی یرحمک الله فقالت یا بن رسول الله لی من المال کذا و کذا فی مکان کذا و کذا فقد جعلت ثلثه الیک لتضعه حیث شئت من اولیائک و الثلثان لابنی هذا ان علمت انه من موالیک و اولیائک و ان کان مخالفا فخذه الیک فلا حق للمخالفین فی اموال المؤمنین ثم سئلته ان یصلی علیها و ان یتولی امرها ثم صارت المرأة میتة کما کانت و من المناقب لابن شهراشوب عن الاصبغ بن نباتة قال سئلت الحسین علیه السلام فقلت سیدی اسئلک عن شئ انا به موقن و انه من سر الله و انت المسرور الیه ذلک السر فقال یا اصبغ اترید ان تری مخاطبة رسول الله لابی‌دون یعنی ابی‌بکر .یوم مسجد قبا قال هذا الذی اردتُ قال قم فاذا انا نعود بالکوفة فنظرت فاذا المسجد من قبل ان یرتد الی بصری فتبسم فی وجهی ثم قال یا اصبغ ان سلیمان بن داود اعطی الریح غدوها شهر و رواحها شهر و انا قد اعطیت اکثر مما اعطی سلیمان فقلت صدقت والله یا بن رسول الله فقال نحن الذین عندنا علم الکتاب و بیان ما فیه و لیس عند احد من خلقه ما عندنا لانا اهل سر الله فتبسم فی وجهی ثم قال نحن آل الله و ورثة رسول الله فقلت الحمد لله علی ذلک ثم قال لی ادخل فدخلت فاذا انا برسول الله صلی الله علیه و آله محتبی فی المحراب بردائه فنظرت فاذا انا بامیرالمؤمنین علیه السلام قابض علی تلابیب الاعسر فرأیت رسول الله صلی الله علیه و آله یعض علی الانامل و یقول بئس الخلف خلفتنی انت و اصحابک علیکم لعنة الله و لعنتی و من عیون المعجزات جعفر بن محمد بن عمارة عن ابیه عن الصادق علیه السلام عن ابیه عن جده علیهم السلام قال جاء اهل الکوفة الی علی علیه السلام فشکوا الیه امساک المطر و قالوا له استسق لنا فقال للحسین علیه السلام قم و استسق فقام و حمد الله و اثنی علیه و صلی علی النبی صلی الله علیه و آله و قال اللهم معطی الخیرات و منزل البرکات ارسل السماء علینا مدرارا و اسقنا غیثا مغرارا و اسقنا غدقا مجللا سیحا سقوطا فجّاجا تنعش به الضعیف من عبادک و تحیی به المیت من بلادک آمین یا رب العالمین فمافرغ علیه السلام من دعائه حتی غاث الله تعالی غیثا بغتة و اقبل اعرابی من بعض نواحی الکوفة فقال ترکت الاودیة و الآکام یموج بعضها فی بعض و منه عن جعفر بن محمد بن عمارة عن ابیه عن عطاء بن التنایب عن اخیه قال شهدت یوم الحسین یعنی عاشورا صلوات الله علیه فاقبل رجل من تیم یقال له عبدالله بن جویرة فقال یا حسین فقال علیه السلام ما تشاء فقال ابشر بالنار فقال علیه السلام کلا انی اقدم علی رب غفور و شفیع مطاع و انا من خیر الی خیر من انت فقال انا ابن جویرة فرفع یده الحسین علیه السلام حتی رأینا بیاض ابطیه و قال اللهم جرّه الی النار فغضب ابن جویرة فحمل علیه فاضطرب به فرسه فی جدول و تعلق رجله بالرکاب و وقع رأسه فی الارض و نفر الفرس فاخذ یعدو به و یضرب رأسه بکل حجر و شجر و انقطعت قدمه و ساقه و فخذه و بقی جانبه الآخر متعلقا فی الرکاب فصار لعنه الله الی الجحیم و من الخرایج و الجرایح بسنده عن یعقوب بن جعفر بن ابرهیم الجعفری عن ابی‌ابرهیم علیه السلام قال خرج الحسن و الحسین علیهما السلام حتی اتیا نخل العجوة للخلاء فهویا الی مکان و ولی کل واحد منهما بظهره الی صاحبه فرمی الله بینهما بجدار یستر احدهما عن صاحبه فلما قضیا حاجتهما ذهب الجدار و ارتفع عن موضعه و صار فی الموضع عین ماء و خشبان فتوضیا و قضیا ما ارادا ثم انطلقا حتی صارا فی بعض الطریق عرض لهما رجل فظ غلیظ فقال لهما ماخفتما عدوکما من این جئتما فقال انهما جاءا للخلاء فهم بهما فسمعوا صوتا یقول یا شیطان تناوی تعادی ابنی محمد صلی الله علیه و آله و قد علمت بالامس ما فعلت و ناویت امهما و احدثت فی دین الله و سلکت عن الطریق و اغلظ له الحسین علیه السلام فهوی بیده لیضرب وجه الحسین علیه السلام فایبسها الله من منکبه فاهوی بالیسری ففعل الله به مثل ذلک فقال اسئلکما بحق ابیکما و جدکما لما دعوتما الله ان یطلقنی فقال الحسین علیه السلام اللهم اطلقه و اجعل له فی هذا عبرة و اجعل ذلک علیه حجة فاطلق الله یده فانطلق قدامهما حتی اتیا علیا علیه السلام و اقبل علیه بالخصومة فقال این دسستهما و کان هذا بعد یوم السقیفة بقلیل فقال علی علیه السلام ماخرجا الا الی الخلاء و جذب رجل منهم علیا علیه السلام حتی شق ردائه فقال الحسین علیه السلام للرجل لااخرجک الله من الدنیا حتی تبتلی بالدیاثة فی اهلک و ولدک و قد کان الرجل قاد ابنته الی رجل من اهل العراق الحدیث ، و علی ما افهم من لحن الخبر ان ذلک الرجل الفظ کان علیه اللعنة و منه بسنده عن ابن هرون بن صدقة عن الصادق علیه السلام عن آبائه علیهم السلام قال اذا اراد الحسین علیه السلام ان ینفذ غلمانه فی بعض اموره قال لهم لاتخرجوا یوم کذا اخرجوا یوم کذا فانکم ان خالفتمونی قطع علیکم فخالفوه مرة فقتلهم اللصوص و اخذوا ما معهم و اتصل الخبر الی الحسین علیه السلام فقال لقد حذرتهم فلم‌یقبلوا منی ثم قام من ساعته و دخل علی الوالی فقال الوالی بلغنی قتل غلمانک فآجرک الله فیهم فقال الحسین علیه السلام فانی ادلک علی من قتلهم فاشدد یدک بهم قال أ و تعرفهم یا بن رسول الله قال نعم کما اعرفک و هذا منهم فاشار بیده الی رجل واقف بین یدی الوالی فقال الرجل و من این تصدقنی بهذا و من این تعرف انی منهم فقال له الحسین علیه السلام ان انا صدقتک تصدقنی قال نعم والله لاصدقنک فقال خرجت و من معک فلان و فلان و ذکرهم کلهم فمنهم اربعة من موالی المدینة و الباقون من جیشان المدینة فقال الوالی و رب القبر و المنبر لتصدقنی او لأمزقن لحمک بالسیاط فقال الرجل والله ماکذب الحسین و صدق و کأنه کان معنا فجمعهم فاقروا جمیعا فضرب اعناقهم .

باب سخاوته علیه السلام

الشیخ عبدالله بن نورالله رحمه الله من المناقب عن عمرو بن دینار قال دخل الحسین علیه السلام علی اسامة بن زید و هو مریض و هو یقول واغماه فقال له الحسین علیه السلام و ما غمک یا اخی قال دینی و هو ستون‌الف درهم فقال الحسین علیه السلام هو علی قال انی اخشی ان اموت فقال الحسین علیه السلام لن‌تموت حتی اقضیها عنک قال فقضاها قبل موته و وفد اعرابی المدینة فسأل عن اکرم الناس بها فدل علی الحسین علیه السلام فدخل المسجد فوجده مصلیا فوقف بازائه و انشأ :

لم‌یخب الآن من رجاک و من‌ حرک من دون بابک الحلقة

انت رجائی و انت معتمدی‌ ابوک قد کان قاتل الفسقة

لولا الذی کان من اوائلکم‌ کانت علینا الجحیم منطبقة

قال فسلم الحسین علیه السلام و قال یا قنبر هل بقی من مال الحجاز شئ قال نعم اربعة‌آلاف دینار فقال هاتها قد جاء من هو احق بها منا ثم نزع بردیه و لف الدنانیر فیها و اخرج یده من شق الباب حیاء من الاعرابی و انشأ :

خذها فانی الیک معتذر و اعلم بانی علیک ذو شفقة

لو کان فی سیرنا الغداة عصا امست سمانا علیک مندفقة

لکن ریب الزمان ذو غیر و الکف منی قلیلة النفقة

قال فاخذها الاعرابی و بکا فقال له لعلک استقللت ما اعطیناک قال لا و لکن کیف یأکل التراب جودک و منه عن شعیب بن عبدالرحمن الخزاعی قال وجد علی ظهر الحسین بن علی علیهما السلام یوم الطف اثر فسألوا زین‌العابدین علیه السلام عن ذلک فقال هذا مما کان ینقل الجراب علی ظهره الی منازل الارامل و الیتامی و المساکین و روی ان عبدالرحمن السلمی کان معلما للاولاد بالمدینة فعلم ولدا للحسین علیه السلام یسمی جعفر الحمد فلما قرأها علی ابیه استدعی المعلم و اعطاه الف دینار و الف حلة و حشا فاه درا فقیل له فی ذلک فقال و این یقع هذا من عطائه یعنی تعلیمه الحمد و انشد الحسین علیه السلام یقول :

اذا جادت الدنیا علیک فجد بها علی الناس طرا قبل ان تتفلت

فلا الجود یفنیها اذا هی اقبلت‌ و لا البخل یبقیها اذا ما تولت

و عن المالکی فی فصول المهمة قال انس کنت عند الحسین علیه السلام فدخلت علیه جاریة فحیّته بطاقة ریحان فقال لها انت حرة لوجه الله فقلت تجیئک بطاقة ریحان لا خطر لها و لا مال فعتقتها قال کذا ادّبنا الله قال الله ، نسخة .

فقال ماسمعت قول الله عز و جل و اذا حییتم بتحیة فحیوا بأحسن منها او ردوها و کان احسن منها عتقها و من المناقب و روی ان الحسین علیه السلام قال صح عندی قول النبی صلی الله علیه و آله افضل الاعمال بعد الصلوة ادخال السرور فی قلب المؤمن بما لا اثم فیه فانی رأیت غلاما یؤاکل کلبا فقلت له فی ذلک فقال یا بن رسول الله انی مغموم اطلب سرورا بسروره لان صاحبی یهودی ارید افارقه فأتی الحسین علیه السلام الی صاحبه بمأتی دینار ثمنا له فقال الیهودی الغلام فداء لخطائک و هذا البستان له و رددت علیک المال فقال علیه السلام انا قد وهبت لک المال قال قبلت المال و وهبته للغلام فقال الحسین علیه السلام اعتقت الغلام و وهبت له جمیعا فقالت امرأته قد اسلمت و وهبت زوجی مهری فقال الیهودی و انا ایضا اسلمت و اعطیتها هذه الدار و عن المالکی ان بعض ارقاء الحسین علیه السلام جنی جنایة توجب التأدیب فامر بضربه فقال یا مولای قال الله تعالی و الکاظمین الغیظ قال خلوا سبیله قد کظمت غیظی قال و العافین عن الناس قال قد عفوت عنک قال و الله یحب المحسنین قال انت حر لوجه الله تعالی و امر له بجائزة حسنة و روی ان الحسین علیه السلام لما رأی اشتداد الامر علیه و کثر العساکر عاکفة علیه کل منهم یرید قتله ارسل الی عمر بن سعد لعنه الله یستعطفه و یقول ارید ان القاک فاخلو معک ساعة فخرج عمر بن سعد من الخیمة و جلس مع الحسین علیه السلام ناحیة من الناس فتناجیا طویلا فقال له الحسین علیه السلام ویحک یا بن سعد اماتتقی الله الذی الیه معادک اراک تقاتلنی و ترید قتلی و انا بن من قد علمت دون هؤلاء القوم و اترکهم و کن معی فانه اقرب لک الی الله تعالی فقال له یا حسین انی اخاف ان تنهدم داری بالکوفة و تنهب اموالی فقال له الحسین علیه السلام انا ابنی لک خیرا من دارک فقال اخشی ان تأخذ ضیاعی بالسواد فقال له الحسین علیه السلام انا اعطیک من مالی البغیغة و هی عین عظیمة بارض الحجاز و کان معاویة اعطانی فی ثمنها الف‌الف دینار من الذهب فلم‌ابعه ایاها فلم‌یقبل عمر بن سعد لعنه الله شیئا من ذلک فانصرف عنه الحسین علیه السلام و هو غضبان علیه و هو یقول ذبحک الله یا بن سعد علی فراشک عاجلا و لاغفر لک یوم حشرک و نشرک فوالله انی لارجو ان لاتأکل من بر العراق الا یسرا ( یسیرا ظ ) فقال له عمر بن سعد علیه اللعنة مستهزئ یا حسین انه فی الشعیر عوضا عن البر .

باب شجاعته علیه السلام

الشیخ عبدالله بن نورالله من المناقب لابن شهراشوب قال و من شجاعته انه کان بین الحسین علیه السلام و بین الولید بن عقبة منازعة فی ضیعة فتناول الحسین علیه السلام عمامة الولید عن رأسه و شدها فی عنقه و هو یومئذ وال علی المدینة فقال مروان بالله مارأیت کالیوم جرأة رجل علی امیره فقال الولید والله ماقلت هذا غضبا لی و لکنک حسدتنی علی حلمی و انما کانت الضیعة له فقال الحسین الضیعة لک یا ولید و قام و قیل له یوم الطف انزل علی حکم بنی عمک قال لا والله لااعطیکم یدی اعطاء الذلیل و لاافر فرار العبید ثم نادی یا عباد الله انی عذت بربی و ربکم من کل متکبر لایؤمن بیوم الحساب و قال علیه السلام موت فی عز خیر من حیوة فی ذل و انشأ یقول :

الموت خیر من رکوب العار و العار اولی من دخول النار

والله ما هذا و هذا جاری

و انشأ متمثلا لما قصد الطف :

سامضی فما بالموت عار علی الفتی‌ اذا ما نوی خیرا و جاهد مسلما

و واسی الرجال الصالحین بنفسه‌ و فارق مذموما و خالف مجرما

اقدم نفسی لاارید بقائها لتلقی خمیسا فی الهیاج عرمرما

فان عشت لم‌اذمم و ان مت لم‌الم‌ کفی بک ذلا ان تعیش فترغما

و من معانی الاخبار بسنده عن ابی‌جعفر الثانی عن آبائه علیهم السلام قال قال علی بن الحسین علیه السلام لما اشتد الامر بالحسین بن علی بن ابیطالب علیه السلام فنظر الیه من کان معه فاذا هو بخلافهم لأنهم کلما اشتد الامر تغیرت الوانهم و ارتعدت فرایصهم و وجلت قلوبهم و کان الحسین علیه السلام و بعض من معه من خصایصهم تشرق الوانهم و تهدئ جوارحهم و تتمکن نفوسهم فقال بعضهم لبعض انظروا لایبالی بالموت فقال لهم الحسین علیه السلام صبرا بنی الکرام فما الموت الا قنطرة تعبر بکم عن البؤس و الضراء الی الجنان الواسعة و النعیم الدائمة فأیکم یکره ان ینتقل من سجن الی قصره و ما هو لاعدائکم الا کمن ینتقل من قصر الی سجن و عذاب ان ابی حدثنی عن رسول الله صلی الله علیه و آله ان الدنیا سجن المؤمن و جنة الکافر و الموت جسر هؤلاء الی جنانهم و جسر هؤلاء الی حمیمهم ماکذبت و لاکذبت .

باب زهده علیه السلام

الشیخ عبدالله بن نورالله من المناقب لابن شهراشوب و من زهده علیه السلام انه قیل له ما اعظم خوفک من ربک قال لایأمن یوم القیمة الا من خاف الله فی الدنیا و عن ابی‌عمیر لقد حج الحسین بن علی علیه السلام خمسة و عشرین حجة ماشیا و ان النجایب لتقاد معه و من عیون المحاسن انه سایر انس بن مالک فأتی قبر خدیجة فبکی ثم قال اذهب عنی قال انس استخفیت منه فلما طال وقوفه فی الصلوة سمعته قایلا :

یا رب یا رب انت مولائی‌ ارحم عبیدا الیک ملجاه

یا ذا المعالی علیک معتمدی‌ طوبی لمن کنت انت مولاه

طوبی لمن کان

/ 2 نظر / 56 بازدید
سید علی

سلام خسته نباشید من منتظر پاسخ سوالاتم هستم همونهایی که براتون ایمبل کردم مطلب جالب وکاملی بود البته من دوست دارم با یاهو مسجر با شما به صورت صوتی گپ بزنم اگه ممکنه البته یه کم باهاتون درد دل کنم مشکلاتی دارم که دوست دارم که دوست دارم مطرح کنم شاید شما بتونین کمکم کنین من منتظر جوابتون هستم اقای محمدی التماس دعا

امیر علی ذاکر

سلام علیکم خدا قوت عزیزان ان شاء الله اعمالکم مرضی درگاه احدیت قرار بگیره و موفق باشید.لطف کنین ترجمه ها رو هم به فارسی و مخصوصا اینگلیسی تهیه کنین خیلی موثر و مفید فایده است. وفقکم الله