ماهیت نوروزیاعید غدیر شمسی

                                     بسم الله الرحمن الرحیم

                                ماهیّت نوروزیا عید غدیر شمسی

                                               شواهد

1- عَنْ رَسُولِ الله صَلَّی الله عَلَیْهِ وَآلِهِ :إنّ اللهَ اَبْدَلَکُمْ بِیَوْمَینَ النَّیروز وَالمِهْرجان الفِطْر وَالأضْحی

2- عن علیّ علیه السلام:نَوْرِزوااِنْ قَدَرْتمُ کُلَّ یَوْمٍ یعنی تهُادوا وَتُواصِلواواُتِیَ عَلَیْهِ السَّلام بهَدْیَه النّیروز فَقال عَلَیْهِ السّلامُ اِصْنَعُوا لنا کُلَّ یَوْمٍ نَیروزاً وَقالَ عَلیه السَّلام نَیروزناکُلُّ یَوْمٍ

3- عَنْ الصَّادِقِ عَلَیْهِ السَّلامُ:فی إثباتِ الَّرجْعَةِ أنَّ قَوْمَاً مِنْ بَنی إسرائیل ثَلاثینَ ألْفَ رَجُلٍ وَأمْرَأهٍ وَطِفْلٍ قالَ لهَمُ اللهُ مُوتُوا فَماتُوا وَمَرَّتْ عَلَیْهِمُ الدُّهورُوَمَرَّعَلَیْهِمُ حِزْقیلُ فَقالَ إلهِی أَرِهِمْ قُدْرَتَکَ فی أنْ تحُییهِمْ لیِ وَهُوَ یَوْمُ نَیروزٍفَقال یاحِزْقیل هَذا یَوْمٌ شَریفٌ عظیمٌ لایَسْألُنی مُومِنٌ فیه حاجهً إلاّ قَضَیْتُها فی هذا الیَوْمِ فَخُذْ الماءَ وَرَشَّه عَلَیْهِمْ فَإنهَّمُ یحیون بإرادتی فَرَشَّ عَلَیْهِم الماءَ فأحیاهُم اللهُ بِإسْرِهِمْ فَصارَ صَبُّ الماءِ فی النّیروز سُنَّه ماضیه لا یَعرِفُ سَبَبَها الاّ الراسخونَ فی العلمِ وَهُوَ أَوَّلُ یَوْمٍ مِنْ سَنَه الفُرُسِ

4- اِنَّه الیَوْمَ الّذی اَخَذَ النَّبیُّ لِأَمیرالمومنینَ العَهْدَ بِغَدیرِخُمْ فَاَقَرُّوا لَهُ بِالوِلایة فَطُوبى لِمَنْ ثَبَتَ عَلَیْها وَالوَیْلُ لِمَنْ نَکَثَها

5- فیه وَجَّهَ رَسولُ اللهُ علیّاً إلى وادِی الجِنَّ فَاَخَذَ عَلَیْهِمْ العُهودَ وَالموَاثیقَ

6- هُوَ الیَوْمُ الّذی ظَفَرَ فیه بِأَهْلِ نَهْرَ وان وَقَتَلَ ذِی الثَّدْیَه

7- هُوَ الیَوْمُ الَّذی یَظْهَرُ فیه قائِمُنا وَوُلاة الأَمْرِ وَیَظْفَرُهُ اللهُ بالدّجال

8- ما مِنْ یَوْمِ نَیروزٍاِلّا وَنَحْنُ نَتَوَقَعُ فیه الفَرَجَ لأِنَّهُ مِنْ أیّامِنا وَأیّامِ شیعتِنا حَفَظَهُ العَجَمُ وَضَیَّعْتُموه اَنْتُمْ

9- وَهُوَ یَوْمُ الذّی حَمَلَ فیه رَسُولُ اللهُ ص امیرَالمومنینَ ع عَلَی مِنْکَبِهِ حَتَىّ رَمَی أَصْنامَ القُرَیْشِ مِنْ فَوْقِ بَیْتِ الله ِالحَرامِ وَهَشَمَها

10- وَهُوَ یَوْمُ الذّی کَسَرَ فیه إبراهیمُ ع أصنامَ قَوْمِهِ                            

11  - قَوْلُ مُوسَى بن جَعْفَرعَلَیْهِ السَّلامُ لِلْمَنْصُورِعَلَیْهِ اللَّعْنَه اِنیّ فَتَّشْتُ الأخبارَ عَنْ جَدِّیِّ رَسُولِ الله ص فَلَمْ أَجِدْ لهِذَا العَیْدِ خَبَرَاً وَاِنّه سُنّة الفُرُسِ َومَحاها الإسْلامُ وَمَعاذَ الله أَنْ نُحْیِیَ ما مَحاه الِاسْلامُ

12- یَقُولُ الصَّادِقُ ع اِنّه یَوْمٌ سَعیدٌ مُبارَکٌ وَکُلُ شَهْرٍ ثَلاثُونَ یوما ًلازیادةَ فیه وَلانُقْصانَ فاوّلُ  یَوْمٍ مِنْ کُلِّ شَهْرٍ ((هرمز روز)) اسمٌ مِنْ اَسْماءِ الله تَعالی خَلَقَ الله فیه آدمَ وَفی یَوْمِ الثّانی خُلِقَ حَوّا……..

13- اصحابُ الرَسِ یعْبُدونَ شَجَرَه الصّنوبَرعِنْدَ نَهْرِالرَّسِّ اِثْنا عَشَرَ یَوْماً وَ لَیالیها ثُمّ یَنْصَرِفونَ

14- اِنَّ یَوْمَ النّیروزِهُوَالیَوْمُ الذّی اَخَذَ الله فیه مَواثیقَ العِبادِ اَنْ یَعْبُدوه وَلایُشْرِکُوا بِهِ شَیئاً وَ اَنْ یُومِنُوا بِرُسُلِهِ وَحُجَجِهِ وَاَنْ یُومِنُوا بِالاَئِمَة عَلَیْهِمُ السَّلامُ

15- وَهُوَ الیَوْمُ الذّی اِسْتَوَتْ فیه سَفینَة نُوْحٍ عَلَی الجوُدیّ (جَبَلٌ)

16- وَهُوَ الیَوْمُ الذّی بوُیِعَ لأمیِر المومِنینَ عَلَیْهِ السَّلامُ البَیْعَةُ الثّانیةُ وَ أَمَرَ النَّبی أصحابَه أنْ یُبایِعُوا عَلِیاًّ ع بِأِمَرَة المومنین

17- هُوَ اَوّلُ یَوْمٍ طَلَعَتْ فیه الشَّمْسُ وَهَبَّت الرِّیاحُ وَخُلِقَتْ فیه زَهْرَة الارضِ

18- روی مولانا الکریم اع عَنْ عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلامُ لِدَفْعِ کُلِّ داءٍ الی سَنَة القابِلَة سَبْعَ سیناتٍ تکتبُ بماءِ الوَرْدِ وَالزّعْفَران وَ الِمسْکِ فی ظَرْفٍ صینیّ یَوْمِ النّیروزِ َوتشربُ وَهِیَ هذِهِ :سَلامٌ قَوْلاً مِنْ رَبٍّ رَحیمٍ سَلامٌ عَلَی نُوْحٍ فی العالَمین سَلامٌ عَلَی اِبْراهیمَ سَلامٌ عَلَی مُوسَى وَهارونَ سَلامٌ عَلَی آلِ یس سَلامٌ علَیْکٌمْ طِبْتُمْ فَادْخُلوها خالدینَ سَلامٌ هِیَ حَتَىّ مَطْلَعِ الفَجْرِ

19- عَنْ مَوْلانا الصّادقُ عَلَیْهِ السّلامُ فی یوم النیروز قال إذا کان یوم النیروز فاغتسل والبس انظف ثیابک وتطیّب بأطیب طیبک وتکون ذلک الیوم صائما فإذا صلّیت النوافل والظهر والعصر فصلّ أربع رکعات تقرا فی أول کلّ رکعة فاتحة الکتاب وعشر مرّات اناّ أنزلناه فی لیله القدر وفی الثانیة فاتحة الکتاب وعشر مرّات قل یا أیها الکافرون وفی الثالثة فاتحة الکتاب و عشر مرات قل هو الله أحد و فی الرابعة فاتحة الکتاب وعشر مرات المعوّذتین وتسجد بعد فراقک من الرکعات سجدة الشکر وتدعو فیها یغفر لک ذنوب خمسین سنة

20- الروایات المتعدده دالة علی انّ اوّل السّنة شهر رمضان منها ما خطب علی علیه السلام : اتاکم شهر رمضان وهو سیّد الشهورواول السنة ..

 

21- قیل[1] للصادق علیه السلام إنّ النصارى یقولون إنّ لیلة المیلاد فی أربعه وعشرین من کانون فقال کذبوا بل فی النصف من حزیران و یستوی اللیل والنهار فی النصف من أزار.

22- عن الرضا علیه السلام انّ طالع الدنیا السرطان والکواکب فی مواضع اشرافها فزحل فی المیزان والمشتری فی السرطان والشمس فی الحمل من العاشر من الطالع فی وسط السماء

23- وعنه علیه السلام : امّا فصل الربیع فانّه روح الزّمان أوّله آذار و عدد ایّامه ثلاثون یوماً وفیه یطیب اللیل والنهار ویذهب سلطان البلغم ویهیج الدم

24- وفی الخبر الغدیرعیدالله الاکبر(وعن) ابن عباس اجتمعت فی ذلک الیوم خمسة اعیاد الجمعة والغدیر وعید الیهودوالنصاری والمجوس ولم یجتمع هذا فیما سمع قبله وفی روایه الباقر علیه السلام انه کان فی یوم الجمعة

 

                           بسم الله الرحمن الرحیم

                                    نشریه

                        «ماهیت نوروزیا عید غدیر شمسی »

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیرالمومنین علی بن أبی طالب وأولاده المعصومین وشیعته المنجبین إجمالی ازروایاتی در باره نوروزجهت روشن شدن موقعیت نوروزازکتب شیعه آورده شد اینک ترجمه وتوضیحی ازتحقیقات وکلمات اهل فن برای  پارسی زبانان إیراد میشود امید است مورد رضای خداوند واستفاده أهل دین قرار گیرد.

1- برای حضرت علی علیه السلام هدیه نوروزی آورده شد حضرت فرمودند برای ما هر روز را نوروز بسازید در موضعی دیگر فرمودند اگر توان دارید هر روز را نوروز قرار دهید. یعنی همیشه هدیه بدهید وصِله کنید . و این کار را مخصوص یکروز قرار ندهید.

اگر کسی گوید مشابه این حدیث ازعمر نقل شده جواب واضح است که اگرحدیثش درست باشد او سخن را از امیر المومنین ع می گرفت وقول او که تکرارا میگفت لو لاعلیّ لهلک عمر مشهوراست .

2- در سخن إمام صادق علیه السلام در روایتی که برای إثبات مسأله رجعت فرما یش فرموده اند إثبات شرا فت نوروز هم شده است  چنانکه می فرما ید:همانا قومی از بنی إسرائیل سی هزار مرد وزن وکودک در جریانی از ترس مرگ ازشهر بیرون رفتند که خداوند بآنها خطاب کرد بمیرید پس همه مرد ند و زمانهای بسیاری بر آنها گذشت بطوریکه همه أجساد از بین رفته و استخوانها پوسیده شده بود ودر روز نوروزی پیامبر حزقیل گذرش بر آنها افتاد پس ازخداوند مسألت نمودکه آنها را زنده کند و قدرتش را باو بنمایاند خطاب ازجانب پروردگار رسید که إی حز قیل امروز روز شریف و بزرگی است که هیچ مومنی درآن ازمن حاجتی را درخواست نمیکند مگر اینکه حاجت او را در امروز برآورده میکنم پس خداوند بحز قیل فرمود که آب فراهم کند و بر آن أجساد بپاشد که بخواست پروردگار زنده خواهند شد و او هم چنین کرد پس خداوند تمام آن قوم را زنده کرد پس آب پاشیدن درنوروز روشی در زمان گذشته بود که سبب آن را غیر از راسخین در علم کسی نمیشناسد و این روز اولین روز از روزهای پارسیان است .

3- همانا روز نوروز روزی استکه پیامبر گرامی در غدیر خم برای امیرالمومنین ع عهد گرفتند پس همگی بولایت علیّ علیه السلام إقرار کردند پس خوشا بحال کسیکه بر آن عهد ثابت باشد و وای بحال کسیکه پیمان شکنی کند. واگر تقویم شمسی وقمری باتقویم دائمی قهقری برده شود ملاحظه می شودکه واقعه غدیر در نوروز بوده است چنانکه دربحار از ابن عباس روایت شده است که درروز عید غدیر پنج عید باهم جمع شده بودند وآنهاجمعه و عید غدیر و عید یهود و عید نصاری وعید مجوس بودکه درگذشته چنین اجتماعی  فراهم نیامده  بود  در روایتی دیگر فرمود : پیامبر گرامی در نوروز بار دیگر از مردم برای امیرالمومنین ع پیمان گرفتند و دستور فرمود که برای أمیر شدن علی علیه السلام دوباره با او بیعت کنند . و همچنین در روایت استکه در روز نوروز پیامبر گرامی علیّ علیه السلام را بطرف وادی جن روانه کرد ند و برآنها پیمانها ومواثیق مقرر فرمود که ماجرای آن در محل خود مذکور است

4- روز نوروز روز شکستن بت ها ودورانداختن عقا ید فاسد و منهدم کردن مراسم فراعنه وطاغوت ها وسلاطین وجبّارین است وروز زدودن خرافات ازخانه وشهر وجامعه می باشد چنانکه در روایت استکه نوروز روزی است که إبراهیم خلیل بتهای قومش را شکست و همچنین روزی استکه پیامبرگرامی ص امیرالمومنین ع  را بر د وش خود بلند کرد تا بتهای قریش را از بالای بیت الله الحرام پائین افکند ونابود ساخت وروزی است که امیرالمومنین ع بر أهل نهروان  پیروز شد و دشمن خدا را که ذی الثدیه (پستاندار) نام داشت بدرک واصل نمود0

5- با توجه بهمه أحادیث در این باره بخصوص مورد قبلی موقعیت حدیث وجریان حضرت موسى بن جعفر علیه السلام  در مجلس مراسم نوروزکه  منصور دوانقی ملعون تشکیل داده بود کاملا روشن میشود که بعضی درک نکرده اند که وجود منصور درجای أمیر المومنین علیه السلام همه أمور إسلام ومسلمین را بتباهی کشانیده بود پس چگونه ممکن است که حضرت موسى بن جعفر علیه السلام  بر مراسم طاغوتی آن فرعون انگشت صحت بگذارند وحال آنکه مراسم را باسم نوروز برای تثبیت خلافت غاصبا نه خودش  بپا کرده بود و حق أهل بیت را که حقیقت إسلام است باسم نوروز و إسلام ضایع کرده بود  روی این جهات وجهات دیگر حضرت درآن مجلس فرمودند که : من أخبار جدمّ رسول الله صلی الله علیه وآله را بررسی کردم وبرای این عید هیچ خبری نیافتم واین روش پارسیان است که إسلام آن را از بین برده است و بخدا پناه میبرم از اینکه أمری راکه إسلام از بین برده است ما آنرا زنده کنیم ونمیشود منصور از روایات پدر إمام کاظم علیه السّلام یعنی حضرت صادق علیه السلام در باره نوروز بی خبر باشد در صورتی که نوروز امریست کاملا سیاسی و اجتماعی ودینی وطبیعی پس چرا در بر ابر سخن موسى بن جعفر ع  طفره رفت و گفت : ما این عمل را بخاطر سیاست لشگر انجام می دهیم شما را بخدا سوگند میدهم که دراین مجلس بنشینید و نگفت روایات پدرتان غیراز این اظهارات شما ست زیرا کاملا روشن است که نه تنها برای منصور مسلمّ بود که با غصب مقام موسى بن جعفر علیه السلام همه چیز وارونه شده است بلکه برگزاری مراسم نوروز توسط منصور برسم شاهان إیران باستان بوده است نه بر أساس دین مبین إسلام ونه برای تجدید عهد با ولایت معصومین واعتراف بموقعیت حضرت موسى بن جعفر علیه السلام. این حدیث شریف نفی حقیقت نوروز را نمیکند چنانکه بعضی ردّ کرده اند وآن أحادیث متواتر هم إثبات نور وزی راکه بعضی ازمر دم برسم پادشاهان ایران وجمشید جم  ومجوسیان وصاحبان خدایان متعدد  میگیرند نمی کند چرا که در واقع دراسلام معنی نوروز وغدیر یکیست آن قمری واین شمسی است ولی جشنهای بزرگی که نوروز را درجامعه طاغوتی ساخته ودأب مجوس وفارسیان بوده است باید ازبین میرفت واین ممکن نبود مگراینکه دراسلام عیدرادرباره نوروزاستعمال نکنند چونکه پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمودند: همانا خداوند عید فطر و قربان را عوض نوروز ومهرگان برای شما قرارداد وممکن است صدور این حدیث شریف قبل از واقعه غدیر باشدکه عربی آن در ابتداآورده شد ومعنی مهرگان که معّربش مهرجان بود روز شانزدهم مهرماه از سال شمسی است که ایرانیان دراین روزجشن بزرگی بپامی کرده اند و دراین ایام مثل ایام نورو زشب وروز معتدل میشود واین وقت را مثل اعتدال دربهاراعتدال پائیزی گویند وهمانطور که برای نوروز عامه وخاصه قائل بودند همینطور برای مهرگان هم عامه و خاصه می گفتند و ازروز شانزدهم تاروز بیست ویکم یعنی در شش روز جشن عظیمی میگرفتند وروزاوّل را مهرگان عامه وروزششم را مهرگان خاصه می نامیدند که شرح آن مفصل است  وتوجه اصلی اسلام در مراسم دینی بر اساس سال قمری است ودر سال شمسی و امورطبیعی هم احکامی دارد چنانکه دراعمال بعضی ازماههای رومی منافع فراوانی برای اهل ایمان بیان کرده است وانحرافاتی که بوجودآورده اند ازجانب فر اعنه وطواغیت است روی این جهات و سایر اسراریکه ائمه معصومین علیهم السلام دارند درهیچ حدیثی کلمه عید را درباره نوروز نمی بینیم وبزرگان دین هم نیاورده اند بلکه حضرت موسی بن جعفر علیه السلام گزارش ازاین دادند که بدانیم اهل بیت کلمه عید رادرباره نوروز نیاورده اند باوجودیکه کارهائی راکه دستورداده اند وتعاریفی راکه کرده اند همه معنای عید را می رساند اما این مردم در اعیاد مسلّم  اسلامی بآداب ودستورات اسلام بطورمشروع عمل  نمی کنند و مسلم درباره نوروز اموری را که اسلام نابود ساخته زنده خواهند کرد ونوروز وقتی عید میشودکه امام معصوم درجهان حاکم باشد چنانکه غاصبین ازاول دنیا تا بحال درجای آنها نشسته اند و  جائرانه نوروز را عید گرفته اند وهرکس نوروز را بآنگونه عید بگیرد پیروی آنها راکرده است وکمک کار اصحاب رس درکشتن پیامبران محشور خواهدشد . ودستگیری بیچارگان کردن وهدیه دادن وصله رحم بجا آوردن که جزو اعمال اصحاب رس نیست اینها دستوراتی برای همه اوقات وهمچنین جزو اعمال شرعی نوروز است  برای توضیح بیشتر باید بترجمه وتوضیح أحادیث وتحقیقات  وفرمایشات  اهل ایمان توجّه شود.

6- این روایت در کتب مختلفی است واینجا ازکتاب عیون الأخبار إمام رضا علیه السلام نقل میشود که آن حضرت از قول إمام حسین علیه السلام میفرمایند که سه روز قبل از شهادت امیرالمومنین علیه السلام مردی از أشراف قوم تمیم بنام عَمرو خدمت حضرت مشرف شد وعرض کرد یا امیرالمومنین مرا ازاصحاب رسّ آگاه کن وبفرماکه درکدام عصر بودند ؟ وخانه هایشان کجا بود و پادشاه آنان چه کسی بود ؟ وآیا خداوند بسوی آنها پیامبری فرستاد یانه ؟ و با چه نابودشدند ؟ چراکه من در قرآن نام أصحاب رسّ را د یده ام  أما داستان آنها رانیا فته ام . پس حضرت علی علیه السلام باو فرمودندکه از حدیثی پرسش نمودی که هیچ کس قبل از تو درباره آن ازمن سوال نکرده بود و هیچکس بعد از من ترا بآن حدیث نمی گوید مگر از من روایت کند و هیچ آیه ای در قرآن نیست الاّ اینکه من تفسیر آن را میشناسم ومیدانم که درچه مکانی از کوه ودشت و درچه زمانی از شب و روز نازل شده است (وحضرت اشاره بسینه مبارک کرده و فرمودند) همانا در اینجا علم فروانی وجود دارد ولی جویندگان آن اندکند بزودی که مرا ازدست بدهند پشیمان خواهند شد ای برادر تمیمی از ماجرای أصحاب رسّ این بود که :

همانا آنان قومی بودند که درخت صنوبری راکه شاه درخت نامیده بودند پرستش میکردند واین درخت را یافث پسر نوح بر لب چشمه ای که بآن روشاب میگفتند کاشته بود وآن چشمه بعد از طوفان برای نوح ع ظاهرشده بود و همانا آنها أصحاب رسّ (أصحاب گودال) نامیده شده اندچون پیامبرشان را در گودالی درزیر زمین چال کرد ند وآن قضیه بعد از سلیمان بن داوود اتفاق افتاد و آنها دارای دوازده شهر در کنار رود خانه ای بنام رسّ از شهرها ی مشرق زمین بودند و رود رس بنام آنها نامیده شده است ( ظاهراً آن رود ارس معروف است) و در آن زمان روی زمین  رودی پرآب تر و شیرین تر ازآن نبود و شهرهایشان ازهمه جا بزرگتر وآبادتر بود یکی ازآن قریه ها را آبان ودومی را آذر وسومی را دی و چهارمی را بهمن و پنجمی را اسفندار و ششمی را فروردین وهفتمی را اردیبهشت و هشتمی را خرداد ونهمی را مرداد ودهمی را تیر و یازدهمی را مهر و دوازدهمی را شهریورد نامیدند (مسلم این اسامی راابتدا ازروی محل های صحیح آن برداشته بودند که مشمول یحرفون الکلم عن مواضعه می باشند چنانکه مواضع صحیح آنهارا امام صادق علیه السلام بیان فرموده اند) وبزرگترین شهرشان اسفنداربودکه پادشاهشان درآن شهر فرود می آمد (یعنی پایتخت بود) ونسب آن پادشاه این چنین بود : ترکوذ پسر غابور پسر یارش پسر سازن پسر نمرود بن کنعان که او فرعون زمان حضرت إبراهیم علیه السلام بود وآن  چشمه و درخت صنوبر در آن شهرواقع بود و در سایر شهرها از تخم آن درخت کاشتند ورودی از چشمه نزد صنوبر بجانب آن ها جاری کردند تا اینکه آنها هم درختانی بزرگ شده بودند ونوشیدن آب چشمه را و رودها ئیراکه ازآن چشمه جاری میشد حرام کرده بودند نه خود می نوشیدند ونه به حیواناتشان می دادند و هرکس که خودش یاحیوانش از آن آب مینوشید او را می کشتند و میگفتند این آب مایه زندگانی خدایان ماست پس شایسته نیست کسی از زندگانی خدایان ما بکاهد لذا أصحاب رس و حیواناتشان از آب رود رس که شهر هایشان برکنار آن ساخته شده بود می نوشیدند (یعنی آن چشمه غیراز رود ارس بوده است) و همانا در هر ماهی از ماههای سال در یکی ازآن شهرها یک روز را جشن میگرفتند و أهل آن شهر گرد آن درخت صنوبرشهرشان جمع میشدند ودرخت راکه تمامش را باپرده های حریر پوشانیده بودندأنواع عکسها میزدند بعد گوسفند و گاو میآوردند و برای درخت قربانی میکردند و بوسیله هیزم در آنجا آتش می افروختند و زمانیکه دود آن قربانیها و بخار گوشتهای بریان در هوا بلند می شد و میان آنها و نگاه کردن  بآسمان حائل میگردید همه برای آن درخت بسجده می افتادند وگریه می کردند و تضرع بسوی اومینمودند بخاطراینکه از آنها راضی شود پس شیطان میآمد و برگهای آن درخت را بحرکت می آورد و از ساقه درخت مثل صدای کود کی فریاد می زد و میگفت  همانا من ازشما بندگانم راضی شدم پس آسوده خاطر باشید و چشم  شما  روشن باد در این وقت سرها را از سجده بر میداشتند وشراب می نوشیدند وبا دف وسنج وانواع سازها نوازندگی میکردند و دست بند میگرفتند (یعنی گروه گروه نشسته یا ایستاده دست بدست هم میدادند ومی رقصیدند) وتمام روز و شب شان را در این حال سپری میکردند وسپس ازمراسم خود بازگشت میکردند وهمانا عجم که ماههایشان را آبا نماه و آذرماه وغیر ایندو نامیده اند بخاطر اشتقاق ازنامهای آن شهرهااست یعنی وقتی بهم میرسیدند یادآور یکدیگر میشدند ومیگفتند این عید فلان ماه است و آن عید فلان ماه بود تازمانیکه عید شهر بزرگشان می رسید آنگاه کوچک و بزرگشان نزد آن شهر جمع می شدند پس سراپرده ها از دیبا و انواع عکس ها برآن صنوبر  می زد ند و دوازده درب برای آن قرار داده بودندکه هردری مربوط بأهل شهری از آنها میشد و از بیرون آن سرا پرده ها برای صنوبر سجده میکردند و با قربانی کردن باو تقرّب می جستند واین قربانی آنها چند برابر آن قربانی بود که نزد درخت شهر خودشان کرده بودند پس دراین هنگام شیطان می آمد و درخت صنوبر را بشدّت تکان میداد وباآوازی بلند باآنان سخن میگفت واین شیطان بیشتر ازتمام شیاطین دیگر آنها را وعده میداد و آرزومند و امیدوار می نمود و آنها سر از سجده برمیداشتند در حالی که از شدت شادمانی وخوشحالی ونوشیدن ونواختن بعقل وهوش  نمی آمدند وبتعداد جشنهای سالشان دوازده شبانه روز بهمین أحوال سپری میکردند آنگاه ازمراسمشان برمیگشتند(میتواندروز سیزده بدر نوروزازبقایای این مراسم بجا مانده باشد) پس چونکه کفر بخدای متعال وپرستش غیر خدا در آنها بطول انجامید خداوند پیامبری ازبنی اسرائیل ازفر زندان یهودا پسرحضرت یعقوب بسوی ایشان مبعوث کرد پس زمان زیادی درمیان ایشان درنگ نمود و آنها را بعبادت خدای عز وجل و شناخت پروردگاری او دعوت نمود وآنها از او پیروی نمی کردند پس چون  شدت تمایل وکشش  آنها را درستم و گمراهی دید وعدم پذیرش آنها را بسوی اموری که آنها را از رشد و رستگاری دعوت می کرد مشاهده کرد و أیام جشنواره شهر بزرگ هم فرا رسید با خدای خود مناجات کرد وعرضه داشت پروردگارا بندگان تو از همه امور بجز تکذیب من وکفر بتو سربازده اند و درختی را می پرستندکه نفع وضرری بآنها ندارد پس تمام درختانشان را خشک گردان و توا نائی و پادشاهی خودت را بآنها بنمایان پس آن قوم صبح کردند در حالی که درختانشان خشک شده بود و این امر آنان را بشگفتی ووحشت انداخت  و أمید آنها را قطع کرد و دو گروه شد ند گروهی گفتند این مرد که گمان می کند پیامبر پروردگار آسمان و زمین است خدایان مارا جادو کرده است تا از خدایانتان بسوی خدای او روبرتابید وگروه دیگر گفتند نخیر بلکه چون خدایان شما دیدند این مرد بر آنها عیب وارد می کند وبد گوئی آنها را می کند وبسوی غیر آنها دعوت می کند از این جهت زیبائی و ارزش خود را پنهان کرده اند برای اینکه بخاطر خدایانتان بخشم آئید وازاین مرد انتقام بگیرید پس رأی همگی برکشتن آن پیامبر متفق شد پس لوله هائی بلند ودهان گشاد از سرب ساختند  بیکدیگر پیوند نموده درعمق چشمه فرستادند و تا روی آب مثل لوله های سفالی  یکی پس از دیگری روی هم گذاردند ودهانه آن ازآب بیرون بود پس هر چه آب درآن بود کشیدند سپس درته آن چاهی گود و سر تنگ کندند و پیامبرشان را در آن فرستادند ودر چاه را هم سنگ بزرگی نهاد ند بعد لوله های دهان گشاد را از میان آب برداشتند وگفتند حالا امیدواریم خدایان ما از ما راضی شو ند زیرا می بینند که همانا ما کسی راکه بدگوئی آنها را می کرد و از پرستش آنها ما را مانع می شد کشتیم و او را زیر  بزرگترین خدایان دفن کردیم تا از او شفا یابد و نور و شادا بی آن مثل گذشته بسوی ما برگردد.  پس در تمام روز صدای ناله پیامبرشان را  می شنیدند که باخدای خود مناجات میکرد و میگفت: آقای من همانا تو تنگی جای مرا میبینی و شدّت اندوهم را مشاهده میکنی پس بنا توانی بنیه وبیچارگی ام رحم کن وبقبض روحم سرعت بخش و أجابت دعا یم را تأخیر مینداز تا اینکه برحمت الهی واصل گردید. پس خداوند جلّ جلاله بجبریل فرمود: ای جبرائیل  این بندگان من که بردباری من آنها را فریب داده واز مکر من در رفاه هستند وغیر از مراپرستش می کنند وپیامبر مرا میکشند آیا گمان  میکنند می توانند در برابر غضب من ایستادگی کنند و یا ازپادشاهی من بیرون روند چطور ممکن است وحال آنکه من از هرکس که گناه مرا میکند واز عقاب من نمیترسد انتقام میگیرم بعزت وجلالم سوگند یادکرده ام که این قوم را برای تمام جهانیان اندرز و پند قرار دهم پس خداوند در آن عید ایشان را مهلت نداد و بادی تند وسخت وسرخی بر آنها بوزش آورردکه درمیان آن سرگردان شدند وازآن ترسناک گردیدند وبیکدیگر می چسبیدند سپس زمین را در زیر پایشان سنگ کبریت آتش زا نمود ویک ابر سیاهی برسرشان سایه افکند ومثل یک صفحه آتش روی آنها بارید پس بدنهای آنها مثل اینکه سرب درآتش روان میشود ذوب گردید پس پناه می بریم بخداوند یکه یاد اوبلند است ازخشم او واز فرودآمدن عذاب او و بازدارنده ونیروئی نیست مگر بوسیله خداوند بلند مرتبه وبزرگ.

7-إمام صادق علیه السلام فرمودند : همانا روزنوروزهمان روزی است که خداوند پیمانهای بندگان راگرفته که او را پرستش کنند و هیچ شرکی برای او قرار ندهند و بپیامبران وحجت های او و بائمه علیهم السلام إیمان آو رند . 8 - و روز نوروز اوّلین روزی است که خورشید در آن طلوع کرده و باد ها وزیدن آغاز کرده اند و زیبائی و درخشندگی زمین در آن آفریده شده است .

9- ونوروز روزی استکه کشتی نوح در آن روزبر(کوه ) جودی قرار گرفت .

10- إمام صادق علیه السلام در حدیثی طولانی سال شمسی را دوازده ماه و هر ماهی را سی روز و برای هر روزی اسمی فارسی ذکر کرده اند که خلاصه ای از آن آورده میشود :

روز اوّل- هرمزد روز اسمی از اسمهای خداوند است که آدم درآن خلق شد و روز شادی است

روز دوم  –بهمن روز نام فرشته ایستکه موکّل بحجابهای قدس و کرامت میباشد وحوّا درآن روز آفریده شد و روز مبارکی است

روزسوّم - اردیبهشت نام فرشته ایستکه موکّل بشفا ودرد است خداوند آدم و حوّا را در این روز از بهشت راند و روزی نحس مستمر است

روزچهارم - شهریور روز نام فرشته ایستکه در آن روز جواهر از او آفریده  شد و موکّل بآنها شد و او ملکی استکه بدریای روم موکّل است و هابیل فرزند آدم درآن خلق شد و روز صالحی است.

روزپنجم- اسفندار مذ روز نام فرشته ایستکه موکّل بزمینهاست قابیل درآن خلق شد و درآن روز برادرش هابیل  را کشت و روزی بدو نحس  است.

روزششم- خرداد روز نام فرشته ایستکه موکّل بکوههاست و روز مبارکی است0

روزهفتم – مرداد روز نام فرشته ایست که موکّل بمردم و ارزاق آنهاست و روزی سعید ومبارک است.

روزهشتم- دیبار روز اسمی ازاسما0خدای متعال است و روزی مبارک است.

روز نهم-آذر روز نام فرشته ایستکه روز قیامت موکّل بآتش است و روزی صالح  و سبک است.

روز دهم - آبان روز نام فرشته ایستکه موکّل بآبها و دریاهاست و روز تولد نوح است  بجز دخول برسلطان برای هرکاری صالح است

روز یازدهم - خورروز نام فرشته موکّل بخورشید است شیث فرزند آدم ع درآن آفریده شد حکمش  مثل روز قبل است.

روز دوازدهم- ماه روز اسم فرشته موکّل بماه است روزی خوب و صالح  است.

روزسیزدهم- تیر روز نام فرشته موکّل بنجوم است ونحس مستمر است  و راستی  روز شومی  است

روز چهاردهم - جوش روز نام فرشته موکّل به بشر وگوسفندان و دام  است  و روز خوبی  است.

روز پانزدهم - دیمهرروز نامی ازنامهای خداوند است برای هرکاری خوبست.

روز شانزدهم – مهرروز نام فرشته موکّل برحمت است  و روزی نحس است.

روز هفدهم - سروش روز نام جبرئیل وموکّل بخراب کردن عالم است  روزی صاف  و خوب است.

روز هجدهم - رش  روز نام فرشته موکّل بآتش است و روزسبکی است.

روز نوزدهم- فروردین روزنام فرشته  موکّل بارواح خلائق وگرفتن آنهاست اسحاق پیامبردرآن متولدشد روز مبارکی است

روزبیستم – بهرام روز نام فرشته موکّل بیاری وشکست درجنگ است روز مبارک وصالحی است.

روزبیست یکم  –رام روز نام فرشته موکّل بشادی وسروراست روزی نحس مستمر است.

روز بیست ودومّ – باد روز نام ملک موکل ببادهاست روزمختاریست.

روزبیست سوّم- دیبدین روزنام فرشته موکّل بخواب وبیداری است یوسف درآن بدنیاآمد وروزمختاریست

روز بیست وچهارم- دین روز نام فرشته موکّل بکوشش وحرکت است فرعون درآن بدنیا آمد ونحس است.

روز بیست و پنجم  –ارد روز نام ملک موکل بجن وشیاطین است و نحس و مذموم است.

روز بیست و ششم - اشتاد روز نام فرشته ایست که موکل  بدین است روزی استکه موسی دریا را شکافت و روزخوبی است.

روز بیست و هفتم- آسمان روز نام فرشته موکل بآسمانهاست و روز خوبی است.

روز بیست وهشتم – را میادروز نام ملک موکل بقضاوت کردن میان خلق است یعقوب پیامبر درآن متولدشد و روز مبارک وپسندیده ایست

روز بیست ونهم – فاراسفند روز نام ملکی است که موکل آستانه ها و زمانهاست وموکل بر عقول وگوشها وچشمهاست وروزی مختاروخوب است

روزسی ام – ایران روز نام ملکی است که موکل بچرخشها و زمانهاست وروزخوب وصالحی است.

چنانکه قبلا هم ذکر شد مقصود ازذکر این امور این است که برای اهل بینش نوروز حقیقی ازنوروزتحریف شده مستدل ومعلوم  باشد ودرنام گذاریهای اصحاب رس اشاره بتحریف درنامگذاری شد که مشابه همین اسامی راآنها روی شهرهایشان گذارده بودند.

11- بزرگ دین مولای کریم اع ازحضرت علی علیه السلام روایت کرده اندکه برای دفع هرمرضی تا سال آینده هفت سین را با گلاب و زعفران ومشک درظرف چینی  روز نوروز مینویسند ومینوشند وآن هفت سین اینست:سلام قو

/ 0 نظر / 9 بازدید